نوشته‌ها

مکان‌یابی دقیق‌تر بوسیله قابلیت Live View AR در گوگل مپس ممکن شد

در مناطق پرجمعیت دنیا با استفاده از GPS و وای فای نمی‌توان موقعیت مکانی را به طور دقیق مشخص کرد. این مساله سبب می‌شود تا مسیریابی در شهر با پای پیاده و یا با خودرو به کار خسته کننده‌ای تبدیل شود. حال به لطف قابلیت واقعیت افزوده جدیدی که به گوگل مپس اضافه شده، کاربران می‌توانند با استفاده از Live View AR موقعیت مکانی و همچنین جهت حرکت خود را با دقت بالاتر پیدا کنند.

قابلیت Live View تقریباً سال گذشته به گوگل مپس اضافه شد. این قابلیت با استفاده از دوربین گوشی و نمایش جهت حرکت به مسیریابی بهتر با توجه به مناطق برجسته شهرها و استفاده از تصاویر Google Street View کمک می‌کند.

حال به کمک قابلیت واقعیت افزوده جدید، کاربر می‌تواند موقعیت مکانی خود را با دقت بالاتر در گوگل مپس تشخیص دهد. موقعیت مکانی با نقطه آبی در این اپ مشخص می‌شود و هر چه زاویه پرتو اطراف آن تنگ تر باشد به معنی شناسایی دقیق تر جهت کاربر است.

برای این کار کافیست روی نقطه آبی ضربه زده تا منوی تمام صفحه باز شود. حال با گزینه جدیدی به نام Calibrate with Live View که زیر Save your parking قرار گرفته روبرو می‌شوید. با ضربه زدن روی این گزینه پس از چند ثانیه موقعیت و جهت کاربر با دقت بالا شناسایی شده و پرتوی آبی جای خود را به فلش می‌دهد.

قابلیت فوق در حال حاضر برای گوشی‌های اندرویدی که از اپلیکیشن‌های ARCore پشتیبانی می‌کنند فعال شده و کاربران iOS فعلاً باید منتظر بمانند.

منبع: digiato.com

شکست انسان از هوش مصنوعی در تست ارزیابی شخصیت بر اساس تصویر

هوش مصنوعی در سال‌های اخیر پیشرفت‌های زیادی داشته و توانسته در برخی زمینه‌ها انسان را شکست دهد. اخیرا تحقیق جدیدی صورت گرفته که در آن هوش‌مصنوعی ویژگی‌های شخصیتی را توسط تصاویر سلفی تشخیص می‌دهد. هوش‌مصنوعی توانسته در این حوزه عملکرد بهتری نسبت به انسان از خود نشان دهد.

این تحقیق در روسیه صورت گرفته و محققان در این کشور توانسته‌اند هوش‌مصنوعی توسعه دهند که کارایی بهتری نسبت به انسان و دستگاه‌های دیگر داشته باشد. این هوش مصنوعی تصاویر سلفی را بر اساس ویژگی‌های شخصیتی شامل برونگرایی، عصبانیت، توافق‌پذیری، پذیرای تجارب جدید بودن و وجدان قضاوت کرده است.

تیم توسعه‌دهنده این هوش مصنوعی متوجه شد که الگوریتم با تجزیه و تحلیل تصاویر سلفی مختلف از یک شخص، قضاوت‌های شخصیتی پایدار ارائه می‌دهد. این هوش مصنوعی در زمان ارزیابی تصاویر سلفی زنان عملکرد بهتری در مقایسه با مردان داشت و به بهترین نحو می‌توانست وجدان افراد را در مقایسه با سایر خصوصیات شخصیتی قضاوت کند.

محققان دقت این هوش‌مصنوعی را بالاتر از حد متوسط توصیف می‌کنند، البته نتایج آن بهتر از انسان‌ها در هنگام مواجه با افراد ناشناس است. در این تحقیق ۳۱ هزار عکس سلفی از ۱۲ هزار داوطلب مورد بررسی قرار گرفته و افراد علاوه بر تصاویر سلفی، پرسشنامه شخصیتی را نیز پر کردند.

پتانسیل‌های بالایی برای هوش مصنوعی که قادر به تشخیص ویژگی‌های شخصیتی بر اساس چهره افراد است، وجود دارد. محققان به این موضوع اشاره کرده‌اند که از آن می‌توان برای تبلیغات استفاده کرد. شرکت‌ها می‌توانند با ارزیابی چهره، شخصیت افراد را تشخیص دهند و مشتریان را با محصولات خود هدف بگیرند.

منبع: digiato.com

پیش‌بینی عجیب ایلان ماسک: مردم از ۱۰ سال دیگر نیازی به حرف زدن ندارند

ایلان ماسک به تازگی در قسمتی از پادکست «The Joe Rogan Experience» به این موضوع اشاره کرده که انسان‌ها از ۵ یا ۱۰ سال آینده، به صورت غیرکلامی با هم ارتباط برقرار می‌کنند و دیگر با یکدیگر صحبت نخواهند کرد.

طی این مصاحبه، ایلان ماسک درباره موارد مختلفی صحبت کرد که به عنوان مثال می‌توان به دستگاه‌های کاشتنی مغز و همچنین مشکلات مربوط به امنیت خانه‌ها اشاره کرد. زمانی که نوبت به توانایی ارتباط برقرار کردن انسان‌ها با یکدیگر رسید، ماسک پیش‌بینی کرد که انسان‌ها از ۱۰ سال دیگر نیازی به صحبت کردن نخواهند داشت. مدیرعامل تسلا در این پادکست گفت:

«روزی در آینده می‌توانید ذهن یکدیگر را بخوانید و به صورت غیرکلامی با یکدیگر ارتباط برقرار کنید، بدون اینکه از دهان استفاده کنید.»

ماسک تنها در رابطه با گفتگو، ایمیل و پیام‌ها صحبت نکرد، بلکه سیستمی از همزیستی میان انسان و هوش مصنوعی را مدنظر دارد که توسط آن امکان تبادل نظرات و ایده‌ها بدون کلمات وجود دارد. مدیرعامل اسپیس ایکس درباره نظریه خود اعلام کرد:

«مغز ما تلاش زیادی می‌کند تا مفاهیم پیچیده را درون کلمات فشرده کند و اطلاعات زیادی در این بین نابود می‌شوند. زمانی که این کلمات را می‌گویید، آن‌ها تفسیر و ترجمه می‌شوند و سپس درون گوش فرد مقابل از حالت فشرده خارج می‌شوند.»

به اعتقاد ماسک، برای ارتباط سریع‌تر و دقیق‌تر می‌توان انسان را با ماشین ادغام کرد و همچنین فشرده‌سازی ایده‌ها توسط کلمات می‌تواند ارتباط برقرار کردن را تبدیل به امری سخت کند. بنابراین ارتباط غیرکلامی می‌تواند باعث ارتباط بهتر میان افراد شود. به گفته ماسک، انسان تا حدودی سایبورگ محسوب می‌شود، چرا که گوشی هوشمند، لپ‌تاپ و دستگاه‌های الکترونیکی دارد.

شرکت «نورولینک» که توسط ایلان ماسک مدیریت می‌شود، در حال کار روی ایمپلنت مغز است که می‌تواند به صورت مستقیم با مغز بیمار ارتباط داشته باشد تا آسیب‌های مغزی را درمان کند. شاید نزدیک به یکسال دیگر نورولینک به خواسته خود دست پیدا کند. باید منتظر ماند و دید پیش‌بینی ماسک مبنی بر حذف ارتباطات کلامی میان انسان‌ها طی ۵ تا ۱۰ سال آینده محقق می‌شود یا خیر.

منبع: digiato.com

رابط مغز و رایانه؛ عصای دست معلولان یا مقدمه‌ای برای دستکاری شخصیت؟

فناوری در سال‌های اخیر پیشرفت شگفت‌انگیزی داشته که اگرچه باعث شده زندگی ما بسیار راحت‌تر از گذشته شود، اما باعث ایجاد نگرانی‌هایی نیز شده که یکی از مهم‌ترین آن‌ها، واسط مغز و رایانه (BCI) است. این واسط می‌تواند سیگنال‌های مغز را بخواند و از آن‌ها برای کارهای خاصی استفاده کند که نگرانی‌های زیادی در میان دانشمندان و فعالان حوزه فناوری ایجاد کرده است.

در طبقه دهم یکی از ساختمان‌های دانشگاه کلمبیا، افرادی با الکترودهایی که روی سر خود دارند، توسط یک هدست واقعیت مجازی رانندگی با خودرو را تجربه می‌کنند. در میدان دید این افراد پیانوها و قایق‌های بادبانی به نمایش گذاشته می‌شوند که توجه آن‌ها را در پی دارد.

این تحقیق توسط «پاول ساجدا»، مدیر آزمایشگاه تصویربرداری هوشمند و محاسبات عصبی دانشگاه کلمبیا سرپرستی می‌شود و فعالیت مغز افراد از طریق فناوری الکتروانسفالوگرافی (EEG) را بررسی می‌کند. در این تحقیق هدست واقعیت مجازی حرکات چشم کاربران را ردیابی می‌کند تا محل نگاه کردن افراد را متوجه شود. این اطلاعات توسط یک کامپیوتر که مستقیما با امواج مغز در ارتباط است با نام واسط مغز و رایانه (BCI) پردازش می‌شود.

 

 

واسط مغز و رایانه چه کاربردی دارد؟

در آزمایش دانشگاه کلمبیا هدف از جمع‌آوری اطلاعات مغز، آموزش هوش مصنوعی در خودروهای خودران است، بنابراین آن‌ها متوجه این موضوع می‌شوند که راننده چه زمانی به اطراف یا سوژه‌ای خاص توجه می‌کند. واسط مغز و رایانه در زمینه‌های زیادی کاربرد دارد که برای مثال می‌توان به مدیریت پهپادها توسط سربازان در آژانس پروژه‌های پژوهشی پیشرفته دفاعی ایالات متحده آمریکا (دارپا) و نظارت روی دانش آموزان در مدارس چین اشاره کرد.

 وضع قوانین برای استفاده از واسط مغز و رایانه هستند

این دستگاه‌ها همچنین در صنایع پزشکی نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند مانند نسخه‌هایی از آن که برای افراد معلول این امکان را فراهم می‌کند که توسط ذهن خود، با تبلت کار کنند یا اینکه می‌تواند به بیماران مبتلا به صرع پیش از تشنج هشدار دهد. در ژوئیه ۲۰۱۹ مدیرعامل تسلا عملکرد «نورولینک» را به نمایش گذاشت که می‌تواند واسط مغز و رایانه را در مغز افراد قرار دهد تا امکان همزیستی با هوش مصنوعی فراهم شود.

برخی کارشناسان به علت عدم شفافیت در عملکرد این دستگاه‌ها، چندان به آن‌ها اعتماد ندارند. سوال مهم در این زمینه، ادعاهای بدون تایید شرکت‌ها و همچنین نحوه تاثیر آن‌ها روی کاربران است. این موارد باعث شده برخی افراد به دنبال ایجاد قانونی برای محافظت از افراد در برابر با آینده‌ای باشد که می‌توان از اطلاعات مغزی برای موارد تجاری استفاده کرد.

 

دانشمندان به دنبال وضع قوانین برای استفاده از واسط مغز و رایانه هستند

به گفته «دیوید وینیکوف»، تحلیلگر ارشد در زمینه فناوری‌های همگرا در سازمان همکاری و توسعه اقتصادی در پاریس، هر قدم در پیشرفت واسط مغز و رایانه نگرانی‌ها اخلاقی، قانونی و اجتماعی به وجود می‌آورد. وینکوف اعلام کرده:

«این واسط‌ها نگرانی‌های زیادی در رابطه با حریم شخصی کاربران ایجاد کرده‌اند. این فناوری پتانسیل آن را دارد که احساسات یا هویت یک فرد را تغییر دهد که این موضوع سوالاتی در رابطه با استقلال و خودمختاری یا ظرفیت برای هدایت زندگی یک شخص ایجاد کرده است.»

مغز ما برای هر فکر، احساس یا حرکتی سیگنال‌های الکتریکی ایجاد می‌کند و BCI برای خواندن این سیگنال‌ها توسعه پیدا کرده که برخی مواقع برای این کار از EEG و الکترودهایی روی سر استفاده می‌شود. برای این کار اغلب از ۱۶ تا ۶۴ الکترود استفاده می‌شود، البته برخی مدل‌ها ۲۵۶ الکترود دارند. نورولینک قصد دارد در این زمینه عملکرد تهاجمی‌تری داشته باشد و از ۳۰۷۲ رشته فلزی نازک روی مغز افراد استفاده کند.

واسط مغز و رایانه سیگنال‌های مغز را می‌خواند و از اطلاعات آن برای انجام وظایفی مانند نوشتن متن یا کنترل پهپاد توسط کامپیوتر یا ماشین استفاده می‌کند. با وجود اینکه هم اکنون کاربرد BCI بسیار محدود است، ساجدا به این موضوع اشاره می‌کند که هنوز سوالات زیادی در رابطه با نحوه کار مغز انسان وجود دارد.

دانشمندان از دهه ۷۰ میلادی در حال کار روی واسط مغز و رایانه برای اهداف پزشکی هستند، اما از سال ۲۰۰۷ این فناوری وارد بخش مصرفی شد. با پیشرفت در فناوری BCI و ظهور گوشی‌های هوشمند، نسخه‌های مصرفی آن‌ها و سایر فناوری‌ها که با مغز ارتباط برقرار می‌کنند، بسیار رایج شدند. برای مثال شرکت «نورواسکای» که در زمینه فروش اپلیکیشن‌های موبایل و پوشیدنی‌ها فعالیت دارد، سنسورهای مغز را بازاریابی می‌کند که به مردم اجازه می‌دهد که اطلاعات مناسبی را وارد اپلیکیشن‌های موبایل کنند.

«Thync» یکی دیگر از شرکت‌های فعال در حوزه فناوری‌های پوشیدنی محسوب می‌شود که ادعا می‌کند اپلیکیشن‌های BCI می‌توانند احساسات کاربر را تغییر دهند. برای مثال می‌توان آن‌ها به را خواب ترغیب کرد یا حتی مشکل پوستی آن‌ها با نام «پسوریازیس» را نیز درمان کرد. «Emotiv» شرکت دیگری بوده که هدست‌ EEG قابل حمل با قیمت ۷۰۰ دلار به فروش می‌رساند که توسط آن می‌توان اطلاعات مغز را برای آزمایش‌ها جمع آوری کرد. بسیاری از این محصولات مجوز دریافت نکرده‌اند و توسط سازمان مربوطه مورد بررسی قرار نگرفته‌اند.

 

 

قوانین مشخصی برای واسط مغز و رایانه وجود دارد؟

سازمان غذا و داروی ایالات متحده آمریکا (FDA) که برای دستگاه‌های پزشکی شامل BCI مجوز صادر می‌کند تنها برخی از آن‌ها را مورد تایید قرار داده، در حالی که تعداد بالایی از آن‌ها از نظر فنی جزو دستگاه‌های پزشکی دسته‌بندی نمی‌شوند و به صورت مستقیم در بازار به فروش می‌رسند. برای مثال در سال ۲۰۱۵ FDA دستگاه توسعه یافته توسط Thync را به عنوان یک دستگاه پزشکی تایید نکرد. FDA درباره واسط مغز و رایانه‌ که توسط آزمایشگاه‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد، دستورالعمل دارد اما برای نمونه‌هایی که در بازار به فروش می‌رسند دستورالعمل مشخصی وجود ندارد.

 

تحریک جریان مستقیم درون‌ جمجمه‌ای می‌تواند عملکرد افراد را افزایش دهد

به گفته ساجدا، این شکاف‌های نظارتی نگرانی‌های زیادی ایجاد کرده. برای مثال یکی از روش‌های درمان توسط BCI، تحریک بخش‌های خاصی از مغز برای بهبود عملکردهای مخصوصی شامل حافظه، زبان یا دقت است. این نوع از واسط‌های مغز و رایانه از تکنیکی به نام تحریک جریان مستقیم درون‌ جمجمه‌ای (tDCS) استفاده می‌کنند و می‌تواند حرکت فیزیکی و زمان واکنش را تقویت کند. با این وجود، ابهاماتی درباره مزایای این روش وجود دارد.

با این وجود، برخی مانند نیروی دریایی آمریکا و بازیکنان تیم بسکتبال «گلدن استیت واریرز» در حال آزمایش تحریک جریان مستقیم درون ‌جمجمه‌ای برای بهبود عملکرد خود هستند. علاوه بر این، نمونه‌های خانگی این دستگاه‌ها نیز در حال تولید هستند تا توسط آن‌ها بتوان عملکردهای مختلف را بهبود داد یا حتی افسردگی را درمان کرد. تمام این موارد می‌توانند برای افراد عوارض ایجاد کنند و به مغز آسیب بزنند.

ایلان ماسک ادعاهای عجیب‌تری در رابطه با واسط مغز و رایانه دارد که آن، ترکیب آن با هوش مصنوعی است که البته هنوز نمونه مشخصی از آن توسط نورولینک معرفی نشده و اطلاعی از نحوه عملکرد آن نداریم.

پژوهشگر ارشد آزمایشگاه اخلاق و سیاست دانشگاه ETH در زوریخ سوئیس، «مارچلو اینکا» هشدار داده که اگر شرکت‌ها ادعاهای اغراق آمیز مطرح کنند، افراد ترغیب می‌شوند که در آزمایش‌ها شرکت کنند و دنبال نتایج غیر واقعی باشند، بنابراین باید آزمایش‌های انسانی توسط کمیته‌ای مورد تایید قرار بگیرند و پیش از حضور شرکت‌کنندگان، مزایا و خطرات آن‌ها بررسی شوند.

برخی شرکت‌ها و دانشمندان در حال توسعه واسط مغز و رایانه هستند و برخی نیز به دنبال ایجاد یک چارچوب قانونی برای جلوگیری از سوءاستفاده از اطلاعات مغز هستند. نظارت روی فعالیت مغز توسط BCI، اطلاعات زیادی تولید می‌کند که از آن‌ها می‌توان برای اهداف مختلفی از تبلیغات گرفته تا کمپین‌های سیاسی استفاده کرد. به عنوان مثال آزمایش تیم ساجدا به دنبال اطلاع از این موضوع است که افراد روی چه مواردی در محیط اطراف خود تمرکز می‌کنند که می‌توان از آن برای بهبود تبلیغات استفاده کرد.

برای رفع این نگرانی‌ها، اینکا یک رویکرد قانونی با نام «حقوق ذهن» را پیشنهاد داده. این چارچوب قانونی درباره جمع‌آوری اطلاعات، استفاده و همچنین محافظت از آن‌ها اطمینان حاصل می‌کند. اینکا مقاله‌ای در این زمینه در سال ۲۰۱۷ منتشر کرد و که در آن به حقوق جدید که می‌تواند در دهه‌های آینده به قوانین اضافه شوند شامل حق آزادی شناختی، حق داشتن حریم ذهنی، حق تمامیت ذهنی و حق دوام روانشناسی، اشاره داشت. به اعتقاد اینکا، این موارد می‌توانند مانع از سوءاستفاده از اطلاعات مغز شوند.

 

احتمال تغییر شخصیت افراد توسط واسط مغز و رایانه وجود دارد

در حال حاضر شرکت‌های فناوری به علت سرویس‌های خود می‌توانند به برخی اطلاعات حساس کاربران دسترسی پیدا کنند و اطلاعات مغز این موارد را افزایش می‌دهند. اکثر برنامه‌های واسط مغز و رایانه به پذیرش شرایط استفاده از سرویس توسط کاربران وابسته هستند که البته افراد کمی آن‌ها را می‌خوانند.

با پیشرفت در حوزه BCI، نیاز به شفافیت قانونی افزایش پیدا می‌کند. فناوری شاید بتواند در نحوه عملکرد مغز افراد تغییر ایجاد کند یا آنطور که برخی تحقیقات نشان داده‌اند، توسط آن می‌توان هویت خود را درک کرد. برای مثال مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۹ روی ۶ بیمار مبتلا به صرع انجام شد تا مشخص شود مغز آن‌ها چگونه به BCI واکنش نشان می‌دهد و این واسط درون مغز آن‌ها برای هشدار تشنج کاشته شد. برخی از افراد پس از این کار احساس قدرت کردند، اما تعدادی روی مشکل خود تاکید بیشتری داشتند. یکی از آن‌ها پس از کاشت این واسط گفته بود که همیشه احساس بیماری می‌کند و حس متفاوت بودن نسبت به دیگران دارد. در حقیقت این فرد پس از کاشت واسط تبدیل به فرد دیگری شد.

برای رفع نگرانی‌ها در این زمینه نیاز به قانون داریم. به نظر می‌رسد FDA به دنبال قوانینی برای واسط‌های مغز و رایانه است، اما هنوز نمی‌دانیم چگونه به مشکلاتی که در تحقیق‌های قبلی ایجاد شده، توجه می‌شود. بسیاری به دنبال حفاظت از اطلاعات مغز هستند و از هر روشی برای این کار بهره می‌برند که برای مثال می‌توان به مسائل اخلاقی اشاره کرد. در گذشته شاهد چنین موضوعی برای دستکاری ژنتیکی بودیم که در نهایت در سال ۲۰۰۳، قوانینی برای آن وضع شد که روی جمع‌آوری و دستکاری اطلاعات ژنتیکی انسان‌ها نظارت دارد. به نظر می‌رسد باید منتظر چنین رویه‌ای برای BCI نیز باشیم.

منبع: digiato.com

شیوع کرونا به جایگزینی ربات با انسان سرعت داده است

ویروس کرونا باعث شده بسیاری از مردم نتوانند سر کار حاضر شوند و این موضوع ضربه بزرگی به اقتصاد جهانی و همچنین تولیدات در کشورهای مختلف زده. در این میان بسیاری از سرمایه‌گذاران، ربات‌ها و اتوماسیون را راه‌حل مناسبی می‌دانند و شرکت‌های فعال در این زمینه با جذب سرمایه، فعالیت‌های خود را افزایش می‌دهند. قرنطینه کارگران و جذب سرمایه روند اتوماسیون را سرعت می‌بخشد و می‌تواند در آینده نزدیک میلیون‌ها نفر را در سراسر جهان بیکار کند، موضوعی که برای بسیاری ترسناک است. کرونا برای بسیاری از کارگران دردسر ایجاد کرده و بسیاری از آن‌ها خانه نشین شده‌اند. در حالی که نزدیک به ۲۰ سال پیش راه‌حلی به نام اتوماسیون چندان جدی گرفته نمی‌شد، اما به لطف پیشرفت در بخش‌های مختلف مانند دید ماشینی، یادگیری ماشینی و هوش مصنوعی، سیستم عامل‌های متن باز رباتیک ، اجزای قابل حمل و سنسور‌ها مورد توجه بسیاری از فعالان قرار گرفته و برخی آن را راه‌حلی از آینده برای این مشکل جهانی می‌دانند.

در حالی که اقتصاد با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم می‌کند و بسیاری از استارتاپ‌ها و شرکت‌ها با مشکل مالی مواجه شده‌اند، اما سرمایه‌گذاران از ایده‌ها در زمینه اتوماسیون و رباتیک استقبال می‌کنند. برای مثال یک شرکت چینی با نام ForwardX Robotics که در زمینه لجستیک فعالیت دارد، به تازگی موفق به جذب ۱۵ میلیون دلار سرمایه شده که مجموع سرمایه آن را به ۴۰ میلیون دلار افزایش می‌دهد. علاوه بر این شرکت، BrainCorp که در زمینه اسکرابر رباتیک نیز فعالیت دارد، موفق به جذب ۳۶ میلیون دلار سرمایه شده است.

«نیکلاس چی»، موسس و مدیرعامل ForwardX Robotics در رابطه با دوران کنونی اعلام کرده:

«ما چالش‌های زیادی برای رهبران زنجیره تامین در لجستیک و صنایع تولیدی، از رشد کمبود نیروی کار و مشتری تا انتظار برای افزایش انعطاف پذیری را شاهد هستیم. راه‌حل‌ خودکار ما مبتنی بر هوش مصنوعی، به مشتریان این امکان را می‌دهد که به سرعت با شرایط سازگار شوند و بهره‌وری خود را تا ۳ برابر افزایش دهند. با توجه به شیوع کرونا، شرکت‌ها خواهان تضمین امنیت فعالیت‌های خود در آینده هستند و ما برای این کار، کنار آن‌ها خواهیم بود.»

در حالی که صنایع رباتیک به تازگی مورد توجه قرار گرفته، از نزدیک به یک دهه پیش انقلاب آن‌ها در راه بود. شرکت‌ها و سازمان‌های مختلفی در سال‌های گذشته و اوایل قرن بیست و یکم با برگزاری مسابقات قصد افزایش فعالیت‌ها در این زمینه را داشتند و حالا با توجه به عدم امکان حضور کارگران در سر کار، محبوبیت آن‌ها بیشتر از قبل شده. شاید اتوماسیون روزی تعداد بالایی از مردم را بیکار کند و جایگزین کارگران برای اجرای وظایف ساده شود.

منبع: digiato.com

سنسور هوشمندی که با اتصال به لباس علائم حیاتی بدن را اندازه می گیرد

محققان دانشگاه MIT سنسوری ساخته اند که می تواند با اتصال به پارچه لباس علائم حیاتی بدن را بطور منظم اندازه بگیرد. این سنسور سبک وزن درون پارچه تعبیه شده و قابل شستشو نیز می باشد.

به گزارش سرویس اخبار تکنولوژی و فناوری تکنا و به نقل از techcrunch، سنسور‌هوشمند دانشگاه MIT روی لباس قرار میگیرد و قادر است علائم حیاتی بدن مانند دما، ضربان قلب و میزان تنفس را بصورت مداوم اندازه گیری نماید. از مزیت های این سنسور‌قابل‌شستشو بودن و استفاده مجدد آن در پارچه های دیگر است.

این سنسور توسط دانشگاه MIT و ناسا توسعه یافته و میتواند در صنایع مختلف مانند بهداشت و درمان، فضایی و ورزشی مورد استفاده قرار بگیرد. اتصال این سنسور به گوشی های هوشمند نظارت بر روی علائم حیاتی را آسان خواهد کرد. تولید انبوه این سنسور علاوه بر صنعت فضانوردی برای مبارزه با کرونا خواهد بود. بدین ترتیب با کاهش ارتباط پزشکان و کادر درمانی با بیماران، نظارت بر مداوا و درمان بیماران آسان تر انجام خواهد شد. استفاده از سنسور به کاهش ابتلا به کرونا در بررسی وضعیت بیماران از راه دور کمک خواهد کرد. بسیاری از شرکت های فناوری و استارت آپ ها به دنبال تولید سنسور و جمع آوری اطلاعات بیومتریک هستند. به عنوان مثال استارت آپ فوروارد سنسورهایی را در اختیار بیمارنی که از خانه مورد مداوا قرار میگیرند، قرار داده است.

منبع: techna.news

کامپیوتر سیاره‌ای‌؛ ابرپروژه‌ی مایکروسافت برای حفاظت از تنوع زیستی

مایکروسافت به‌زودی برنامه‌ای به‌نام کامپیوتر سیاره‌ای اجرا می‌کند که با هدف حفظ سلامت اکوسیستم کره‌ی زمین و تنوع زیستی ، توسعه می‌یابد.

مایکروسافت برنامه‌ی جدیدی با هدف انجام پروژ‌های مبتنی بر تنوع زیستی رونمایی کرد. این پروژه، داده‌ها و شبکه‌ی فناوری دیجیتال را در اختیار برنامه‌های تحقیق و مطالعه‌ی تنوع زیستی قرار می‌دهد. برنامه‌‌ی جدید مایکروسافت به‌نام «کامپیوتری سیاره‌ای» یا Planetary Computer معرفی شد. ردموندی‌ها اعتقاد دارند با چنین برنامه‌هایی می‌توان کارایی بهینه‌تری از جمع‌آوری داده و فناوری‌های مرتبط با شبکه استخراج کرد.

برد اسمیث، مدیرکل مایکروسافت، برنامه‌ی جدید شرکت را معرفی کرد. او اعلام کرد که مایکروسافت از ظرفیت‌های پروژه‌ی AI for Earth استفاده می‌کند و دسترسی به دیتاست‌های متنوع محیطی را در اختیار دانشمندان قرار می‌دهد. داده‌های زیست‌محیطی از سرتاسر جهان جمع‌آوری می‌شوند و پلتفرم پردازشی مناسب برای تحلیل آن‌ها نیز در دسترس خواهد بود.

اسمیث در جریان رونمایی برنامه‌ی جدید مایکروسافت گفت:

ما از کامپیوتر سیاره‌ای برای توسعه و پیاده‌سازی فناوری دیجیتال در حوزه‌ی محیط زیست استفاده می‌کنیم. فناوری‌ها به شرکا و مشتریان ما در حوزه‌های تصمیم‌گیر محیط زیست کمک می‌کند تا فعالیت‌های سازمانی بهینه‌تری داشته باشند.

پروژه‌ی AI for Earth در سال ۲۰۱۷ رونمایی شد. این برنامه، ابزارها و مهارت‌های هوش مصنوعی را در پروژه‌هایی متمرکز می‌کند که چالش‌های محیط‌ زیستی را در سرتاسر جهان حل می‌کنند. ردموندی‌ها می‌گویند AI for Earth با این هدف طراحی شد که از فناوری برای کاهش اثرهای زیست‌محیطی یا هماهنگی بیشتر با تغییرات بهره استفاده کنیم. از اهداف دیگر می‌توان به مدیریت بهینه‌‌ی تأمین آب و پروژه‌های تأمین غذا برای جمعیت روبه‌رشد زمین اشاره کرد که طبق پیش‌بینی کارشناسان به‌زودی به ۱۰ میلیارد نفر هم می‌رسد. دراین‌میان تنوع زیستی بیشترین اهمیت را در بین برنامه‌های هدف پروژه دارد.

اسمیث می‌گوید پروژه‌ی هوش مصنوعی مایکروسافت برای توسعه‌ی هرچه بهتر، بیش از همه نیاز به داده، دسترسی بهتر به ابزارهای یادگیری ماشین و توانایی اشتراک‌گذاری نتایج با دیگر فعالان علمی و زیست‌محیطی دارد. اسمیث در ادامه‌ی معرفی برنامه‌ی کامپیوتر سیاره‌ای می‌گوید:

جامعه‌ی ما نیاز به پلتفرم پردازشی جدیدی دارد که شاید نام کامپیوتر سیاره‌ای بهترین انتخاب برای آن باشد. پلتفرمی که توانایی ارائه‌ی دسترسی به تریلیون‌ها داده‌ی جمع‌آوری‌شده توسط انسان‌ها و ماشین‌ها را داشته باشد. داده‌هایی که از فضا، آسمان، زمین و آب جمع‌آوری می‌شوند.
پلتفرم مورد نظر باید به کاربران امکان دهد تا به‌جای جست‌وجو براساس کلمه‌های کلیدی، براساس نقاط جغرافیایی در میان داده‌ها کاوش کنند. کاربران می‌توانند پاسخ انواع سؤال‌ها پیرامون انواع محیط‌های زیستی در نزدیکی خود یا وجود محیط‌های خاص زیستی در جهان را در این پلتفرم پیدا کنند.

مایکروسافت می‌گوید سرمایه‌گذاری و تخصیص منابع خود را به‌مرور در پروژه‌ی کامپیوتر سیاره‌ای افزایش می‌دهد. سرمایه‌گذاری‌های آتی متمرکز بر حوزه‌های خاص راهکارهای محیط زیستی مانند شناسایی گونه‌های جانوری و گیاهی و نقشه‌برداری پوشش زمین و بهینه‌سازی بهره‌برداری خواهند بود.

دسترسی همه‌ی محققان به داده‌های جمع‌آوری شده، هدف بزرگ پروژه‌ی مایکروسافت است

اسمیث می‌گوید مایکروسافت برای توسعه‌ی برنامه‌ی آتی خود ابتدا یک همکاری جدید مبتنی بر پروژه‌ی AI for Earth با Group on Earth Observations Biodiversity Observation Network انجام می‌دهد. همکاری مذکور، با ارزش حدودی یک میلیون دلار، از پروژه‌هایی پشتیبانی می‌کند که تلاش‌ها در جهت نظارت بر تنوع زیستی در کره‌ی زمین را تقویت می‌کنند. به‌علاوه، ابزارهای کاربردی برای مطالعه، گزارش‌گیری و مدیریت تغییرات تنوع زیستی توسعه می‌یابند که اطلاعات لازم را برای تصمیم‌گیری‌های حفاظتی در سرتاسر جهان، فراهم می‌کنند.

اسمیث در بخش دیگر از صحبت‌های خود برای معرفی پروژه‌ی جدید مایکروسافت گفت:

این کامپیوتر سیاره‌ای پیچیدگی‌های زیادی دارد و ما به‌تنهایی توانایی ساخت آن را نداریم. ما باید از سابقه‌ی کاری و مطالبات همکاران خود در پروژه درس بگیریم و با سازمان‌هایی وارد همکاری شویم که در مسیر پیشبرد اهداف زیست‌محیطی در جهان فعالیت می‌کنند.

ما برای پیشبرد پروژه‌ی خود همکاری‌های بیشتری با Esri انجام می‌دهیم. مایکروسافت و Esri، اهداف مشترکی در جمع‌آوری و عرضه‌ی داده‌های جغرافیایی و تحلیل‌هایی همچون جمع‌آوری، نمایش و کار روی اطلاعات مرتبط با سیستم زمین دارند. ما می‌خواهیم این ابزارها در دسترس همه‌ی محققان محیط زیست و فعالان در سرتاسر جهان قرار بگیرد. به‌علاوه، انتظار داریم که هر سازمان حفاظتی در جهان، داده‌های محلی خود را به مخزن بین‌المللی داده ارائه کند.

ما درحال افزایش شراکت در مسیر توسعه‌ی راهکارهای یادگیری ماشین با هدف‌گیری جغرافیایی هستیم. این راهکارها به‌عنوان پایه‌های بنیادی کامپیوتر سیاره‌ای شناخته می‌شوند.

 

مایکروسافت می‌گوید دیتاست‌های جغرافیایی کلیدی را در آژور هم در دسترس قرار می‌دهد و تا پایان سال، دسترسی به آن‌ها ازطریق ابزارهای Esri نیز ممکن می‌شود. ردموندی‌ها اعتقاد دارند Esri در بازار نرم‌افزارهای سیستم اطلاعات جغرافیایی، بهترین عملکرد را دارد.

اسمیث اعتقاد دارد حفظ محیط زیست با هدف سوددهی به نسل‌های کنونی و آینده، یکی از چالش‌های اصلی بشر محسوب می‌شود. او پیاده‌سازی بهینه‌ی فناوری در این مسیر را یکی از چالش‌های اولویت‌دار مایکروسافت دانست. مایکروسافت قبلا در ماه ژانویه برنامه‌ای با هدف‌گیری کنترل کربن معرفی کرده بود و امیدوار است انتشار کربن تا سال ۲۰۳۰، منفی شود و همچنین آن‌ها بتوانند تا سال ۲۰۵۰، کل کربن واردشده به جوّ زمین از کسب‌وکار خود را جمع‌آوری کنند. کربنی که از زمان راه‌اندازی مایکروسافت در سال ۱۹۷۵ به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم از فعالیت‌های این شرکت به زمین انتشار یافته است.

منبع: zoomit.ir

ساخت ربات‌ انعطاف‌پذیر در کمتر از دو ساعت توسط پرینتر سه بعدی

کاربرد پرینترهای سه‌بعدی روزبه‌روز در حال افزایش است. دانشمندان به تازگی موفق به تولید ربات‌‌های انعطاف‌پذیر شبیه به حشرات توسط این پرینترها شده‌اند. احتمالا در آینده نزدیک با استفاده از پرینترهای سه‌ بعدی بتوانید ربات‌‌‌های نرم بسازید. محققان در دانشگاه کالیفرنیا، سن‌دیگو موفق به توسعه روشی برای پرینت سه‌بعدی ربات‌‌های انعطاف‌پذیر با سرعت بالا و قیمت پایین شده‌اند. برای تولید این ربات‌‌ها از تجهیزات ویژه‌ای استفاده نشده است.

محققان برای این کار، Flexoskeletons یا مواد سفت را روی ورق‌های پلی‌کربناتی انعطاف‌پذیر و نازک به صورت سه‌بعدی پرینت کردند. این اقدام باعث می‌شود که استحکام در مناطق خاصی افزایش پیدا کند که چنین موضوعی را در حشرات شاهد هستیم. ربات‌‌های نرم عادی معمولا دارای بخش‌های نرمی هستند که روی یک بدنه جامد قرار می‌گیرند.

ربات‌های انعطاف پذیر

برای پرینت هر بخش از بدن، به ۱۰ دقیقه زمان نیاز است و در کمتر از دو ساعت این ربات به صورت کامل تولید می‌شود. هزینه تولید هر قسمت کمتر از ۱ دلار است و به نظر می‌رسد که قدرت پردازشی، سنسورها و همچنین باتری بخش‌های گران قیمت این ربات‌ ها باشند.

این روش در ابتدا به دانشمندان کمک می‌کند که ربات‌‌ها را با سرعت و راحتی بالا تولید کنند، اما هدف نهایی تولید عمده ربات‌‌ها بدون دخالت انسان است. این موضوع می‌تواند به معنای تولید ارتشی از ربات‌‌ها باشد که قادر به انجام وظایف خود همانند ماشین‌های بزرگ و یکپارچه هستند، البته هزینه تولید و ریسک عملیاتی آن‌ها کمتر است.

منبع: digiato.com

دنیاگیری کووید ۱۹؛ بحرانی که ربات‌ها می‌توانند به حل آن کمک کنند

ربات‌ها می‌توانند به پزشکان کمک کنند تا از بیماران فاصله بگیرند و به افراد در انزوا نیز کمک کنند تا شرایط را تحمل کنند؛ اما وارد کردن این ماشین‌ها به بیمارستان‌ با مشکلات زیادی همراه است.

ربات‌های پیچیده و هوش مصنوعی، به‌جای جایگزینی کامل انسان‌ها، درحال تقویت نیروهای انسانی هستند. اگرچه خوب است که بتوانیم از پزشکان و پرستاران با واگذار کردن وظایف بیشتر به ربات‌ها، محافظت کنیم، خودکار کردن بخش‌هایی از پزشکی دشوار است. این کار اساسا یک وظیفه‌ی انسانی است و به مهارت‌های حرکتی خوب، دلسوزی و تصمیم‌گیری سریع نیاز دارد که تعیین‌کننده‌ی مرگ یا زندگی افراد است. ما نمی‌خواهیم چنین تصمیماتی را به ماشین‌ها واگذار کنیم.

اما دنیاگیری کووید ۱۹ فرصتی بی‌نظیر برای حرکت سریع درجهت توسعه‌ی فناوری‌های ربات‌های پزشکی است. ده‌ها متخصص رباتیک در سرمقاله‌ای که به‌تازگی در مجله‌ی Science Robotics منتشر شده است، به این موضوع پرداخته‌اند. گوانگ ژونگ‌یانگ یکی از نویسندگان سرمقاله و نیز سردبیر مجله‌ی مذکور در یک کنفرانس مطبوعاتی گفت:

مردم شروع به تامل درمورد این موضوع کرده‌اند که در موقعیت‌هایی مانند این، ربات‌ها نه‌تنها می‌توانند در امر فاصله‌گیری اجتماعی مورد استفاده قرار گیرند بلکه همچنین ازنظر افزایش تعاملات اجتماعی نیز کاربرد دارند.

سرمقاله‌ی جدید درواقع فراخوانی است که خواستار انجام پژوهش‌های بیشتر در زمینه‌ی ربات‌های پزشکی است. یانگ و همکارانش در این سرمقاله نوشتند:

رباتیک و اتوماسیون می‌تواند نقش مهمی در مبارزه‌با بیماری‌های عفونی مانند کووید ۱۹ داشته باشد. ربات‌ها دارای پتانسیل استفاده برای ضدعفونی، تحویل دارو و غذاها، اندازه‌گیری علائم حیاتی و کمک به کنترل مرزها هستند. با تسریع دنیاگیری، نقش‌های بالقوه‌ی رباتیک بیشتر آشکار می‌شود.

علاوه‌براین، ربات‌ها نوعی پزشکی از راه دور را مقدور می‌سازند که انسان‌ها را از مناطق آلوده دور نگه می‌دارد. به‌گفته‌ی پژوهشگران:

کووید ۱۹ می‌تواند همچون عامل تسریع‌کننده‌ی توسعه‌ی سیستم‌های رباتیکی عمل کند که بتوانند به‌سرعت و از راه دور و بدون نیاز به رفتن به خطوط مقدم، توسط کارشناسان و ارائه‌دهندگان خدمات اساسی به کار گرفته شوند.

نکته‌ی طعنه‌آمیز دنیاگیری ویروس کرونا این است که متخصصان پزشکی بهتر از هر کسی می‌دانند که فاصله‌گیری اجتماعی برای کاهش نرخ عفونت‌های جدید ضروری است اما بااین‌حال مجبورند بیش از همه به بیماری نزدیک باشند. همچنین کسانی که شاید بیش از هر کسی نیاز به تعامل اجتماعی دارند، یعنی سالخوردگان، کسانی هستند که بیش از همه لازم است جدا شوند؛ زیرا بیش از دیگران دربرابر بیماری حساس هستند. اما اگر ماشین‌ها بتوانند در امر مراقبت از بیماران کمک کنند، احتمال ابتلای مراقبان انسانی به عفونت کاهش پیدا می‌کند.

برای مثال، ربات‌های خودمختار می‌توانند در اتاق‌ها پرسه بزنند و سطوح را با استفاه از نور فرابنفش ضدعفونی کنند. ربات‌ها همچنین می‌توانند مانند ربات تاگ (Tug)، لوازم مورد نیاز را تحویل دهند. هوش مصنوعی می‌تواند به تشخیص مبتلایان کووید ۱۹ کمک کند. نویسندگان سرمقاله نیز پیشنهاد می‌کنند که مهندسان می‌توانند ربات‌های سیاری را برای انجام کارهای ساده‌ای مانند اندازه‌گیری دمای بدن بیمار توسعه دهند. این فناوری‌ها می‌تواند از فشار وارده بر انسان‌های ارائه‌دهنده‌ی مراقبت‌های بهداشتی کم کند و به آن‌ها کمک کند تا از افراد آلوده فاصله بگیرند. این امر می‌تواند به برطرف کردن تگناهای آینده که در آن کارکنان زیادی پس از مواجهه‌با افراد عفونی، بیمار یا قرنطینه می‌شوند و نیروی کار کافی برای مراقبت از بیماران وجود ندارد، کمک کند.

کیت دارلینگ، متخصص رباتیک که در سرمقاله مشارکتی نداشته است، می‌گوید نمونه‌های زیادی وجود دارد که در آن ماشین‌ها به انسان در انجام وظایفشان کمک می‌کنند. او می‌گوید دستگاه‌های خودپرداز به بانک‌ها این امکان را داده است که خدمات پرداخت خود را گسترس دهند. ربات‌های دفع بمب به سربازان کمک می‌کنند که از خطر بیشتر فاصله بگیرند. مواردی وجود دارد که اتوماسیون جایگزین انسان می‌شود اما پتانسیل حقیقی رباتیک در تکمیل مهارت‌های ما است. ما باید تلاش برای جایگزینی را متوقف کنیم و درمورد نحوه‌ی استفاده از فناوری برای دستیابی به اهدافمان خلاقانه‌تر فکر کنیم.

تصور آینده‌ای که در آن ربات‌های تحویل‌دهنده غذا و لوازم را به خانه‌ی افراد قرنطینه می‌رسانند و مانع از این می‌شوند که کارکنانِ تحویل با تماس با آن‌ها آلوده شوند، دشوار نیست. افراد قرنطینه‌شده درحال‌حاضر با استفاده از برنامه‌های تماس ویدئویی با دوستان و خویشاوندان خود در ارتباط هستند، اما ربات‌های اجتماعی در غیاب همتایان انسانی، می‌توانند مردم را از تنهایی درآورند.

ربات‌های دورحضوری (حضور از راه دور) که اغلب به‌سادگی یک صفحه‌ی نمایش روی چرخ طراحی شده‌اند، برای کمک به اعضای خانواده برای تماس با سالخوردگان در آسایشگاه‌ها شروع به کار کرده‌اند. در بیمارستان‌ها، چنین ربات‌هایی می‌توانند موجب ارتباط پزشکی که مثلا در لندن قرار دارد با بیماری که در آمریکا به سر می‌برد، شوند.

البته یکی از مشکلات اساسی رباتیک بیمارستان، نیاز به تعامل حساس بین پزشک و بیمار است. پزشک باید بیمار را زنده نگه داشته و درعین‌حال در دوران سخت با او همدلی کند. ربات‌ها این گونه نیستند. اینکه یک ربات تا چه اندازه می‌تواند از عهده‌ی وظیفه‌ی کارکنان بخش پزشکی برآید تا حدودی بستگی به این موضوع دارد که آیا او می‌تواند تعامل انسانی را جایگزین کند یا اینکه فقط انتقال‌دهنده‌ی این تعامل است. به‌عبارت دیگر، آیا ربات فقط به‌عنوان واسطه‌ای برای پزشک یا دیگر کارکنان مراقبت‌های بهداشتی یا متخصصان عمل می‌کند یا اینکه قرار است خود ربات وظیفه‌ای را انجام دهد؟

جولی کارپنتر متخصص رباتیک و پژوهشگر گروه اخلاق و علوم نوظهور در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا که در سرمقاله‌ی جدید مشارکتی نداشته است، می‌گوید:

یقینا اینکه کاری کنیم آن‌ها برای انسان ترسناک نباشند، مهم است.

مثلا ربات تاگ را درنظر بگیرید. این ربات کم‌و‌بیش مانند جعبه‌ای است که به‌طور خودمختار در راهروهای بیمارستان پرسه می‌زند و اگر منتظر آسانسور باشد با صدایی دوستانه به شما می‌گوید. ممکن است لازم باشد که یک ربات بسیار بزرگ باشد تا بتواند بیمار را بلند کند؛ اما در این حالت اندازه‌ی آن ممکن است ترسناک باشد. کاهش استرس روانی فرد به‌خصوص در سناریوهای مراقبت، باید بخش مهمی از طراحی ربات‌ها باشد.

مهندسان همچنین هنگام طراحی ربات‌های پزشکی باید کارکنان بیمارستان را که تاکنون با آن‌ها کار نکرده‌اند، مورد توجه قرار دهند. هنریک کریستنسن یکی از نویسندگان سرمقاله می‌گوید:

آن‌ها به‌وسیله‌ی مهندسان و برای مهندسان طراحی شده‌اند. پرستاران و پزشکان درحال‌حاضر تحت استرس قرار داشته و زمان زیادی ندارند. اگر به آن‌ها بگویید که آموزش استفاده از ربات دو ساعت طول می‌کشد، احتمالا آن‌ها را از دست می‌دهید. ما امروزه هنوز به اندازه‌ی کافی در طراحی ربات‌هایی که واقعا روان باشند، خوب نیستیم.

یکی از ایده‌های جسورانه حاصل‌از کنفرانس مطبوعاتی Science Robotics راه‌اندازی رقابتی برای ساخت ربات‌های پزشکی بود. برای مثال، دارپا در سال ۲۰۱۵ رقابت رباتیکی را برگزار کرد که در آن ماشین‌های انسان‌نما را مقابل یکدیگر قرار داد و به میزان زیادی پژوهش درمورد استقلال ربات‌ها را پیش برد. اکنون دارپا درحال اجرای چالش دیگری است برای ربات‌هایی که در محیط‌های زیرزمینی به کاوش مشغول می‌شوند. کریستنسن می‌گوید:

پس چرا یک چالش رباتیک در بیمارستان راه‌اندازی نکنیم؟ بدون تردید، این راهی از نوآوری جمع‌سپاری است.

منبع: zoomit.ir

دستاورد جدید هوش مصنوعی: تبدیل سیگنال‌های مغز به متن با دقت ۹۷ درصد

دانشمندان به تازگی موفق به توسعه سیستم هوش‌مصنوعی جدیدی شده‌اند که می‌تواند سیگنال‌های مغز انسان را با دقت ۹۷ درصد به متن تبدیل کند.

برای اولین بار شاهد توسعه سیستمی با این میزان دقت هستیم. محققان دانشگاه کالیفرنیا، سانفرانسیسکو (UCSF) به چنین موفقیتی دست پیدا کرده‌اند. برای افزایش دقت این سیستم، این تیم توسط جراح مغز و اعصاب، «ادوارد چانگ» سرپرستی شده. در این تحقیق روش جدیدی برای رمزگشایی الکتروکورتیکوگرام مورد استفاده قرار گرفت: پالس‌های الکتریکی که در طی فعالیت قشر مغز ایجاد می‌شوند، توسط الکترودهای کاشته شده در مغز جمع‌آوری شدند.

در این تحقیق جدید چهار بیمار مبتلا به صرع با استفاده از ایمپلنت‌هایی برای نظارت بر تشنج، مورد بررسی قرار گرفتند. تیم دانشگاه UCSF به بیماران گفته بود تعدادی جمله را با صدای بلند بخوانند و تکرار کنند. طی این آزمایش، الکترودها فعالیت مغز را جمع‌آوری کردند.

اطلاعات جمع‌آوری شده وارد یک شبکه عصبی شد. این شبکه عصبی وظیفه تحلیل الگوهای درون فعالیت مغز متناسب با گفتارهای خاص مانند حروف صدادار، صامت‌ها یا حرکات دهن بر اساس صداهای ضبط شده طی آزمایش را برعهده داشت.

پس از این کار، شبکه عصبی دیگری این اطلاعات که از تکرار ۳۰ تا ۵۰ جمله جمع‌آوری شده بود، رمزگشایی کرد. در حقیقت هدف از این کار، پیش‌بینی جملات اصلی تحلیل شده توسط شبکه عصبی اول، در شبکه عصبی دوم بود.

این تحقیق نشان داد سیستم هوش‌مصنوعی توسعه پیدا کرده می‌تواند سیگنال‌های مغز را با ۳ درصد خطا به متن تبدیل کند. در شرایط آزمایشگاهی برای اولین بار چنین دقتی ثبت شده است. تیم دانشگاه UCSF نمونه‌ای از جملاتی که این سیستم به اشتباه تشخیص داده را منتشر کرده. برای مثال جمله «این موزه هر عصر موسیقی‌دان استخدام می‌کند»، توسط هوش‌مصنوعی «این موزه هر صبح گران‌قیمت موسیقی‌دان استخدام می‌کند» پیش‌بینی شده است.

منبع: digiato.com