نوشته‌ها

کوالکام از نخستین چیپ های خود با پشتیبانی از Wi-Fi 6E رونمایی کرد

روز گذشته کوالکام از نخستین چیپ های خود با پشتیبانی از Wi-Fi 6E رونمایی کرد؛ همان نسخه جدید از وای‌فای که به لطف دسترسی به طیف وسیع ترین از امواج هوایی پخش، سریع تر و قابل اطمینان تر از نسل قبلی اش است.

دیروز این شرکت دو مجموعه از محصولات تازه اش را معرفی کرد: گروهی برای تلفن های همراه که احتمالا در نیمه دوم امسال عرضه میشوند و گروه دیگر برای روترها که فروش آن بلافاصله آغاز خواهد شد. اصلی ترین مشخصه تمامی این تراشه ها هم پشتیبانی شان از Wi-Fi 6E است که از طیف ۶ گیگاهرتز استفاده می کند (این طیف به تازگی توسط کمیسیون ارتباطات فدرال آمریکا در این کشور باز شده است).

چیپ های مخصوص تلفن همراه کوالکام در گروه FastConnect قرار می گیرند که قرار است با تراشه های اسنپدراگون یکپارچه سازی شوند. در این مرحله کوالکام دو چیپ را از این گروه معرفی کرده: FastConnect 6700 و FastConnect 6900 که به ترتیب بیشینه سرعت نظری ۵ گیگابیت بر ثانیه و ۳.۶ گیگابیت بر ثانیه دارند. هر دوی این تراشه ها از بیشینه اندازه کانال های وای فای (۱۶۰ مگاهرتز روی ۵ گیگاهرتز و ۶ گیگاهرتز) پشتیبانی می کنند.

وی کی جونز نایب رئیس تکنولوژی کوالکام در این باره گفت:

نظر شخصی من این است که مهاجرت به این فناوری بسیار سریع اتفاق می افتد. این تکنولوژی قرار است خیلی زود به تلفن های همراه آورده شود.

Wi-Fi 6E

البته هنوز مشخص نیست که پرچمداران بهره مند از این چیپ دقیقا چه زمانی وارد بازار می شوند. کوالکام به تازگی جدیدترین تراشه های اسنپدراگون خود را عرضه کرده که از چیپ FastConnect 6800 (بدون پشتیبانی از موج ۶ گیگاهرتز) استفاده می کنند.

این شرکت البته خاطرنشان کرده که تولیدکنندگان موبایل میتوانند یکی از چیپ های وای فای جدید آن را انتخاب نمایند اما مشخص نیست که چه تعداد از آنها تصمیم می گیرند از همین حالا پشتیبانی از این استاندارد را در محصولاتشان فراهم کنند یا اینکه منتظر بمانند تا پشتیبانی از آن به یکی از تراشه های اسنپدراگون بیاید.

علاوه بر تراشه های موبایل، کوالکام همچنین طیف وسیعی از چیپ های Wi-Fi 6E  را از سری Networking Pro برای روترها معرفی کرد. چهار چیپ در این سری رونمایی شده اند که به ترتیب  ۶۱۰، ۸۱۰، ۱۲۱۰ و ۱۶۱۰ نام دارند و از نظر توانمندی با یکدیگر فرق دارند و از مدلی با ۶ استریم وای فای و بیشینه سرعت نظری ۵.۴ گیگابیت بر ثانیه در گروه پایین رده ها گرفته تا مدل دارای ۱۶ استریم وای فای و بیشینه سرعت ۱۰.۸ گیگابیت بر ثانیه را شامل می شوند.

منبع: digiato.com

سنسور هوشمندی که با اتصال به لباس علائم حیاتی بدن را اندازه می گیرد

محققان دانشگاه MIT سنسوری ساخته اند که می تواند با اتصال به پارچه لباس علائم حیاتی بدن را بطور منظم اندازه بگیرد. این سنسور سبک وزن درون پارچه تعبیه شده و قابل شستشو نیز می باشد.

به گزارش سرویس اخبار تکنولوژی و فناوری تکنا و به نقل از techcrunch، سنسور‌هوشمند دانشگاه MIT روی لباس قرار میگیرد و قادر است علائم حیاتی بدن مانند دما، ضربان قلب و میزان تنفس را بصورت مداوم اندازه گیری نماید. از مزیت های این سنسور‌قابل‌شستشو بودن و استفاده مجدد آن در پارچه های دیگر است.

این سنسور توسط دانشگاه MIT و ناسا توسعه یافته و میتواند در صنایع مختلف مانند بهداشت و درمان، فضایی و ورزشی مورد استفاده قرار بگیرد. اتصال این سنسور به گوشی های هوشمند نظارت بر روی علائم حیاتی را آسان خواهد کرد. تولید انبوه این سنسور علاوه بر صنعت فضانوردی برای مبارزه با کرونا خواهد بود. بدین ترتیب با کاهش ارتباط پزشکان و کادر درمانی با بیماران، نظارت بر مداوا و درمان بیماران آسان تر انجام خواهد شد. استفاده از سنسور به کاهش ابتلا به کرونا در بررسی وضعیت بیماران از راه دور کمک خواهد کرد. بسیاری از شرکت های فناوری و استارت آپ ها به دنبال تولید سنسور و جمع آوری اطلاعات بیومتریک هستند. به عنوان مثال استارت آپ فوروارد سنسورهایی را در اختیار بیمارنی که از خانه مورد مداوا قرار میگیرند، قرار داده است.

منبع: techna.news

شرکت AMD پردازنده های دسکتاپی رایزن ۳ را برای کامپیوترهای ارزان قیمت معرفی کرد

روز گذشته AMD از دو پردازنده دسکتاپی جدید در سری رایزن ۳۰۰۰ رونمایی کرد. پردازنده های رایزن ۳ که بر پایه نسل سوم معماری ذن ۲ ساخته شده اند قرار است به دیگر اعضای خانواده تراشه های دسکتاپی سری ۳۰۰۰ ملحق شوند که بازار سیستم‌های دسکتاپی ارزان قیمت را نشانه گرفته اند.

پردازنده های دسکتاپی جدید AMD به ترتیب Ryzen 3 3100 و Ryzen 3 3300X نام دارند؛ هر دو چهار هسته ای و ۸ ریسمانی هستند و امکانات دیگری چون چندریسمانی همزمان (SMT)، توان طراحی حرارتی ۶۵ واتی (TDP) و کش ۱۸ مگابایتی (L2 + L3) برایشان در نظر گرفته شده است.

تفاوت میان این دو پردازنده در کلاک هسته آنهاست؛ سرعت کلاک مدل ۳۱۰۰ برابر با ۳.۶ گیگاهرتز در وضعیت پایه و ۳.۹ گیگاهرتز در حالا تقویت شده است در حالی که کلاک هسته ۳۳۰۰X در وضعیت های پایه و تقویت شده به ترتیب برابر با ۳.۸ و ۴.۳ گیگاهرتز است.

قیمت از دیگر تفاوت های این دو پردازنده است؛ مدل ۳۱۰۰ با قیمت پایه ۹۹ دلار به فروش می رسد و اگر قصد خرید ۳۳۰۰X را داشته باشید ۱۲۰ دلار برایتان آب خواهد خورد. فروش هر دوی این تراشه ها از اواخر ماه آینده میلادی رسما آغاز می شود.

شرکت AMD همچنین از نسل جدید چیپست B550 برای پردازنده های سری رایزن ۳۰۰۰ رونمایی کرد که قرار است جایگزین مدل فعلی B450 شود. مادربردهای مبتنی بر چیپست B550 استاندارد باس PCIe 4.0  را در اختیار عموم کاربران قرار می دهند که هم اکنون صرفا از طریق مادربرد های گرانقیمت X570 در دسترس است.

مادربردهای B550 نیز از دو ماه دیگر توسط شرکای تجری AMD از قبیل ایسوس، گیگابایت، ام اس آی و کالرفول به دست مشتریان خواهند رسید.

منبع: digiato.com

همکاری اپل و گوگل برای ترسیم و ردیابی ارتباط افراد و اجرای طرح Contact Tracing

اپل و گوگل دو غول دنیای تکنولوژی با همکاری یکدیگر درحال توسعه‌ی سیستمی هستند که از طریق سیگنال بلوتوث در صورت نزدیک‌بودن به فردی که مبتلا به کووید ۱۹ است، برای گوشی هوشمند شما هشدار بفرستد.

در آغاز سال ۲۰۲۰ میلادی تصور اینکه همه باید اپلیکیشن خاصی را نصب کنند تا ملاقات‌های ما با دیگر افراد را ثبت و ضبط کند، اگر مضحک به‌نظر نمی‌آمد، قطعا نگران‌کننده بود. امروز اما، با گسترش چشمگیر ویروس کووید ۱۹ در ایالات‌متحده، احتمال به‌کارگیری چنین نظارتی به‌عنوان تنها راه کلیدی بازگشت جامعه به حالت عادی بیش‌از پیش قوت گرفته است.

طرح پیشنهادی این است که با استفاده از گوشی‌های هوشمند ملاقات افراد را به‌صورت دیجیتال رهگیری کنند. این تکنیک برای اولین‌بار در مقاله‌ی مهمی که توسط محققان دانشگاه آکسفورد در ژورنال معتبر Science (بخوانید ساینس) به‌چاپ رسیده، توصیه شده است. حتی سازمان حفاظت از اطلاعات اروپا (EDPS) نیز از ارائه‌ی یک اپلیکیشن مختص اتحادیه‌ اروپا پشتیبانی کرده است. بعد از موفقیت کشورهای سنگاپور و کره‌جنوبی در مقابله با شیوع کووید ۱۹ که در برنامه‌ی مدبرانه‌ی خود از اپلیکیشن‌های ردیابی ملاقات (Contact Tracing) استفاده کرده بودند، دولت‌های فرانسه و بریتانیا نیز از طریق سرویس سلامت ملی (NHS) درحال توسعه‌ی اپلیکیشن رهگیری اختصاصی خود هستند. رئیس مرکز کنترل و پیشگیری بیماری آمریکا (CDC) گفته است این روش، درست مثل دیگر پروژه‌هایی که در ایالات‌متحده ارائه‌شده، تحت ارزیابی عمیق قرار گرفته است و نتایج آن به‌زودی اعلام خواهد شد.

همکاری بی‌سابقه‌ی شرکت‌های اپل و گوگل در این طرح، روی زیرساخت‌های هم‌کنش‌پذیر یکدیگر از دو هفته پیش آغاز‌شده است و در جمعه‌ی گذشته اخبار این همکاری انتشار یافت. طبق اخبار منتشرشده قرار است یک اپلیکیشن قدرتمند ردیابی و ترسیم ملاقات افراد با پتانسیل پشتیبانی در سراسر جهان تهیه شود.

 

 

منظور از ردیابی تماس یا ملاقات افراد چیست؟

طرح کانتکت تریسینگ یا همان ردیابی تماس یا ملاقات افراد واضح است. وقتی فردی بیمار باشد، کادر درمان و سلامت باید بدانند که این شخص اخیرا با کدام افراد در تماس بوده است تا از این طریق آن‌ها را پیدا کنند و با انجام تست تشخیص بیماری کووید ۱۹ از سلامت آن‌ها مطمئن شوند. همچنین، اگر لازم بود این افراد را برای مدتی قرنطینه کنند تا از شیوع بیماری به دیگران جلوگیری شود.

در دهه‌های گذشته جمع‌آوری اطلاعات درباره‌ی رفت‌وآمدهای بیماران نیازمند مصاحبه‌های طولانی و خسته‌کننده بود. برای مثال، در ردیابی بیماران آلوده به ایدز، ابولا و سرخک کادر سلامت موظف بودند با آژانس‌های هواپیمایی و مدیران رستوران‌ها تماس بگیرند، سوابق هتل‌ها را بررسی کنند تا از این طریق تمام افرادی که در تماس با فرد بیمار قرار گرفتند را شناسایی کنند و تحت نظارت قرار دهند.

چالشی که برای طرح ردیابی ملاقات افراد در روش سنتی وجود دارد زمان‌بر بودن آن است و تکمیل هر پرونده می‌تواند چندین روز طول بکشد. طبق گزارش‌های سازمان جهانی بهداشت (WHO)، در ووهان چین بیشتر از ۹,۰۰۰ اپیدمیولوژیست برای انجام این طرح غربالگری در تیم‌های پنج نفره به‌کار گرفته شدند. آخرین نمودارها نشان می‌دهند که حدود ۸۳,۰۰۰ مورد تأییدشده کووید ۱۹ در چین ثبت شده است. درحال حاضر، روزانه ده‌ها هزار مورد جدید در ایالات‌متحده شناسایی می‌شوند. یک مدیر سابق مرکز کنترل و پیشگیری بیماری آمریکا گفته است برای غربالگری مؤثر از طریق ردیابی تماس مردم نیاز مبرم به یک ارتش ۳۰۰,۰۰۰ نفری خواهیم داشت.

در این موقعیت است که کارگاه‌بازی دیجیتالی وارد می‌شود و به شما این امکان را می‌دهد تا با استفاده از اپلیکیشن‌های ردیابی به‌سرعت افراد را ردیابی کنید. هرکسی که با فرد آلوده در تماس بوده، برای مثال در یک آسانسور قرار گرفته، در یک دفتر هم‌زمان حضور داشته، سوار یک اتوبوس یا قطار شده است، پیامی دریافت می‌کند که چگونه مورد بررسی کادر سلامت قرار خواهد گرفت. در یک نظرسنجی در بریتانیا، حدود سه‌چهارم پاسخ‌دهندگان موافق نصب چنین برنامه‌ای روی گوشی‌های هوشمند خود بودند.

درحال حاضر، اکثر ایالات‌متحده تحت فرمان «در خانه بمانید» هستند، زیرا مشخص نیست که چه کسی دارای بیماری کووید ۱۹ هست؛ بنابراین برای حفظ سلامت خود باید فرض کنیم هر فردی ناقل بیماری است. مسئولان محلی در سانفرانسیسکو و ماساچوست در تلاش هستند تا ظرفیت‌های ردیابی تماسی خود را به نهایت توان برسانند؛ اما طبق گفته‌ی کارشناسان اکنون بخش‌های زیادی از کشور آمریکا امکان ردیابی دقیق مسیر انتقال ویروس را از دست داده‌اند.

اگرچه ترکیب مؤثر ردیابی و آزمایش همگانی در کنترل کووید ۱۹ بعد از پایان فاصله‌گذاری اجتماعی بسیار اهمیت دارد؛ اما برای بازگشت دوباره‌ی مردم به زندگی اجتماعی عادی، ما باید به شناسایی و آزمایش افراد به‌صورت مداوم ادامه دهیم تا در صورت لزوم و آلودگی آن‌ها به ویروس، این افراد را در قرنطینه‌ی انفرادی نگه‌داری کنیم. شناسایی افراد مبتلا از افراد سالم باعث می‌شود بتوانیم افراد آسیب‌پذیر را جدا کنیم تا در معرض بیماری قرار نگیرند. بدین ترتیب جامعه می‌تواند به‌تدریج و تحت شرایط مراقبت بهداشتی به فعالیت‌های اقتصادی خود بپردازد و زندگی عادی دوباره جریان پیدا کند.

نخستین گام برای ردیابی ملاقات مؤثر افراد این است که اکثر اعضای جامعه این شیوه را بپذیرند و در آن مشارکت داشته باشند

دیوید بونسال، محقق آکسفورد که یکی از نویسندگان مقاله‌ی منتشرشده در ژورنال ساینس است، «اکثریت اعضای جامعه» را حدود ۶۰ درصد جمعیت یک کشور می‌داند. از سویی دیگر طبق آمارها ۸۰ درصد جمعیت آمریکا دارای گوشی هوشمند هستند؛ اما سؤال این است که چطور می‌توان سه‌چهارم از این افراد را قانع کرد تا به‌طور مداوم موقعیت مکانی خود را به‌اشتراک بگذارند؟

ورود اپل و گوگل برای اجرای این طرح باتوجه به اینکه برخلاف استارتاپ‌ها، شرکت‌های خصوصی و دانشگاه‌ها کاربران عظیمی دارند، فرایند را بسیار آسان خواهد کرد. تنها از طریق یک به‌روزرسانی نرم‌افزاری می‌توان ۳ میلیارد کاربر گوشی‌های هوشمند را در سراسر دنیا تحت ردیابی تماس قرار داد.

چیزی نمانده است که زنگ خطر در سراسر دنیا به‌صدا درآید؛ اما رضایت‌دادن به چنین نظارت جهانی کاملا با تمام آنچه تاکنون درباره‌ی حفاظت از داده‌ها و پاک‌سازی صحیح آن‌ها آموخته‌ایم، مغایرت دارد. سطح اعتماد به ابزار فناوری قبل از شیوع کووید ۱۹ سیر نزولی به‌خود گرفته بود. در بدترین حالت، کارشناسان حوزه‌ی حریم خصوصی نگران ایجاد ساختاری برآمده از اطلاعات ردیابی تماس افراد، برای نظارت تهاجمی‌تر در آینده هستند و احتمال می‌دهند از این طریق هنجارهایی ایجاد شوند که دیگر قابل برگشت نباشند.

درنظر داشته باشید که گوگل وقتی صحبت از صداقت درباره‌ی استفاده از اطلاعات موقعیت مکانی کاربران به‌میان می‌آید خود را الگوی دیگر شرکت‌ها می‌داند و در این زمینه به‌خود افتخار می‌کند. اما، وزارت امنیت میهنی ایالات‌متحده‌آمریکا (US Department of Homeland Security) گزارش داده است که اطلاعات مربوط به موقعیت مکانی تلفن‌های همراه را از شرکت‌های خصوصی خریداری کرده و برای تشخیص مهاجران غیرقانونی ثبت‌نشده توسط سازمان اجرای مهاجرت و گمرک ایالات‌متحده (Immigration and Customs Enforcement) به‌کار گرفته شده است.

 

 

رویکرد کشورهای مختلف در استفاده از فناوری و کنترل شیوع بیماری

کره‌جنوبی سیستمی را تدارک دیده است که با کمک اطلاعات افراد مبتلا به کووید ۱۹ که شامل نام‌خانوادگی، سن و آخرین موقعیت مکانی آن‌ها می‌شود، به موبایل دیگر افراد نزدیک آن‌ها هشدار ارسال می‌کند. دربرخی نواحی چین، با استفاده از یک الگوریتم مات در ساختار اپلیکیشن کیف پول Alipay میزان آسیب‌پذیری سلامت افراد را ارزیابی می‌کنند که به‌نوبه‌ی خود توانایی آن‌ها را برای استفاده از وسایل نقلیه‌ی عمومی تشخیص می‌دهد.

شرکت‌های پیشرو در جمع‌آوری داده‌های مکانی که در آمریکا فعالیت می‌کنند، داده‌های خود را به‌صورت ناشناس و گروهی طبقه‌بندی می‌کنند. برای مثال، بسیاری از اپلیکیشن‌ها مثل Google Maps که توسط شرکت‌هایی نظیر فیسبوک، گوگل و فوراسکوئر منتشرشده، اطلاعات شخصی کاربران را ذخیره نمی‌کنند. مرکز کنترل و پیشگیری بیماری آمریکا و فرمانداری‌ها اعلام کردند که با استفاده از این داده‌ها تراکم جمعیت در نواحی مختلف را رصد می‌کنند؛ اما این داده‌ها موقعیت‌های مکانی اشخاص را در اختیار آن‌ها قرار نمی‌دهد.

جِی استنلی، تحلیلگر ارشد سیاست سازمانی در سخنرانی خود در پروژه‌ی «فناوری و حریم خصوصی» در اتحادیه آزادی‌های شهروندی آمریکا (ACLU) گفت: «چاره‌ای نیست که برخی آزادی‌های مدنی در دورانی که سلامت عمومی این گونه در خطر است دستخوش تغییر قرار گیرد؛ اما باید این تغییرات در آزادی شهروندان کاملا ضروری، تأثیرگذار و متناسب باشد.»

از آنجایی که استفاده از داده‌های مکانی GPS اطلاعات زیادی را مخابره می‌کند، راه‌حل امنی که طرح‌های مشابه مثل Covid Watch و PEPP-PT اصرار به آن دارند استفاده از بلوتوث است. سیستم این اپلیکیشن‌ها طوری طراحی شده است که به‌صورت ناشناس و مداوم سیگنال‌هایی را از طریق بلوتوث ارسال می‌کند و دیگر گوشی‌های نزدیک این سیگنال‌های منحصربه‌فرد را دریافت و ذخیره خواهند کرد و سپس سیگنال خود را مخابره می‌کنند. این سیگنال‌ها همیشه تغییر می‌کنند تا امنیت اطلاعات کاربر نسبت به مهاجمان حفظ شود. این نقل‌وانتقال پیشینه‌ای از دو گوشی همراه نزدیک یکدیگر خواهد ساخت که فقط برای همان دو دستگاه قابل شناسایی است.

اگر شخصی آزمایش تشخیص کووید ۱۹ مثبت داشته باشد، کادر درمان می‌توانند از بیمار درخواست کنند تا پیشینه‌ی ثبت‌شده در گوشی همراه خود را در دسترس آن‌ها قرار دهد. سپس، با ارسال آن روی سرور و مخابره‌ی پیشینه‌ی ضبط‌شده برای تمام گوشی‌های اطراف، افرادی که اطلاعات مشابه با گوشی فرد مبتلا را روی گوشی خود دارند، هشداری دریافت خواهند کرد که اخیرا با فردی که مبتلا به ویروس بوده است، برخورد داشته‌اند. این هشدار ممکن است آن‌ها را تشویق کند که برای آزمایش تشخیص کووید ۱۹ اقدام کنند.

Contact Tracing

 

 

 

همکاری اپل و گوگل

اپل و گوگل ابتدا یک API (رابط نرم‌افزاری) همکنش‌پذیر روی دو سیستم‌عامل اندروید و آی‌او‌اس برای ردیابی تماسی مبتنی بر بلوتوث روی اپلیکیشن‌های سلامت عمومی معرفی خواهند کرد. انتظار می‌رود این اپلیکیشن تا اواخر اردیبهشت ماه آماده شود، سپس آن‌ها می‌توانند قابلیت ردیابی تماسی خود را روی سیستم‌عامل اختصاصی‌شان اضافه کنند. اما، این موضوع ماه‌ها طول خواهد کشید و برای بازدهی مناسب، به یک اپلیکیشن سلامت عمومی با قابلیت‌های بسیار گسترده نیاز دارد.

البته، بلوتوث ضعف‌هایی نیز دارد. برای مثال، نمی‌تواند میزان انتقال ویروس از طریق سطوح را اندازه‌گیری کند یا ممکن است اطلاعات نادرست درباره مواجه اشخاص ثبت کند. زیرا در ثبت پیشینه‌ی نزدیکی افراد عوامل زیادی دخیل هستند. برای مثال، محدوده‌ی سیگنال بلوتوث و مدت زمانی‌که اپلیکیشن تشخیص دهد دو نفر به یکدیگر نزدیک شدند تا آن را یک برخورد یا ملاقات ثبت کند، از جمله عوامل مؤثر به‌شمار می‌روند.

 

اهمیت حریم خصوصی در همکاری اپل و گوگل

از نظر حریم خصوصی، ایده‌ی کلیدی این طرح مدعی است که هیچ اطلاعاتی درباره‌ی مکان و زمان دقیق حضور شما در جایی ثبت نخواهد شد. تنها چیزی که از این اطلاعات می‌توان دانست، برخورد یا عدم برخورد شما با فردی است که در ۱۴ روز گذشته تست مثبت کووید ۱۹ داشته است؛ همچنین هیچ اطلاعاتی درباره‌ی اینکه آن فرد مبتلا چه کسی است، مشخص نمی‌شود. این اپلیکیشن از کاربر دسترسی خواهد گرفت و اطلاعاتی را که به سرور مرکزی می‌فرستد، محدود می‌کند. طبق بیانیه‌ی اپل و گوگل، آن‌ها نیز به جزئیات مشخصات افراد دسترسی ندارند و در همین راستا اطلاعات فنی لازم را برای بررسی کارشناسان به‌صورت آنلاین و پیش‌از عرضه‌ی اپلیکیشن، منتشر کرده‌اند. درواقع، این مسئله که دو غول دنیای گوشی‌های هوشمند چنین ساختاری را ایجاد کردند باعث‌شده هر شرکت غیردولتی یا سازمان علمی یا حتی دپارتمان دولتی سلامت نیز تشویق شود تا در این طرح مشارکت کند.

 

 

چالش‌های پیش‌رو در همکاری اپل و گوگل

اعلامیه‌ی اپل و گوگل دو چالش مهم را مطرح می‌کند: ردیابی تماسی برای اکثر افراد جامعه قابل دسترسی باشد و عادات استوار حریم خصوصی نهادینه شود. البته، میزان استقبال و مشارکت مردم در این سیستم و استفاده از اپلیکیشن سلامت عمومی هنوز مشخص نیست و این مورد نیز می‌تواند به‌عنوان یک چالش تلقی شود.

اپل و گوگل احتمالا تاکنون اطلاعات جزئی‌تری از داده‌های موقعیت مکانی ما ذخیره کرده‌اند و نیازی به یک سیستم برپایه‌ی سیگنال‌های بلوتوث نخواهند داشت

مشکل اساسی در اینجا مربوط به فناوری نیست، مشکل اساسی این است که فناوری را در قبال حفظ حریم خصوصی آنچنان مسئولیت‌پذیر کنیم تا ۶۰ درصد از افراد یک جامعه حاضر شوند در این طرح مشارکت کنند. همه‌ی گروه‌های فعال در حوزه‌ی فناوری از هکرها گرفته تا طرفداران حریم خصوصی و ائتلاف‌های جدید دیگر تمام ملزومات را برای اجرای این طرح در دوران پاندمی مشخص کرده‌اند.

جی استنلی در اتحادیه آزادی‌های شهروندی گفت همه‌ی ما انگیزه‌ی طبیعی لازم برای پیروی از اقدام در راستای سلامت عمومی را دارا هستیم تا از آن طریق سالم بمانیم و افراد مبتلا را درمان کنیم؛ اما مشارکت در سطح جدیدی از تحت نظر قرارگرفتن نیازمند اعتماد عمیق عموم جامعه به فناوری است که اخیرا خدشه‌دار شده بود.

استنلی افزود: «این رویکرد تنها درصورتی موفقیت‌آمیز خواهد بود که توسط قشر گسترده‌ای از افراد جامعه پذیرفته شود. درکشوری مثل آمریکا که عموم جامعه نسبت به دولت و مسئولان دید مثبتی ندارند، توانایی اطمینان‌دادن به مردم درباره‌ی عدم کاربرد اطلاعات جمع‌آوری‌شده برای ردیابی‌های مرزی، می‌تواند طرح را به موفقیت نزدیک کند. درحا حاضر حریم خصوصی و سلامت عمومی بیش‌از هر زمان دیگری در یک ردیف قرار گرفته‌اند.»

منبع: zoomit.ir

آموزش تبدیل پسورد وای فای به کد QR و نحوه‌ی استفاده از آن

با استفاده از اسکن یک کد QR می‌توان اطلاعات خاصی را در مورد یک محصول، یک مکان خاص یا دسترسی به یک وب‌سایت اینترنتی به‌دست آورید. در این آموزش سعی داریم نحوه استفاده از این کد را برای اشتراک‌گذاری وای‌فای به شما آموزش دهیم.

حتما برای شما هم پیش آمده که دوستانتان، برای اتصال به وای‌فای منزل یا محل کارتان از شما گذرواژه‌ی آن را بخواهند. مواقعی وجود دارد که دادن پسورد وای‌فای برای شما ممکن نیست؛ چرا که ممکن است آن‌را فراموش کرده باشید یا اینکه بترسید که گذرواژه شما را پخش کنند و شبکه وای فای شما در خطر هک شدن قرار بگیرد. در ادامه به دو روش ساخت کد QR و نحوه استفاده از آن‌ اشاره می‌کنیم.

 

روش اول

۱- دراین روش شما به بعضی از اطلاعات وای‌فای خود مانند نام شبکه SSID نوع رمزگذاری encryption type و پسورد شبکه نیاز دارید. اگر خودتان تنظیمات مودم را انجام داده‌اید، قطعا نام شبکه و گذرواژه را در اختیار دارید. اگر شخص دیگری این‌کار را برای شما انجام داده است حتما نام پسورد شبکه را به شما داده است. توجه داشته باشید که شما به نوع رمزگذاری هم نیازدارید که آیا از نوع WPA، WPA2 یا WEP است. اگر این اطلاعات را در اختیار ندارید می‌توانید با ارائه دهنده خدمات اینترنتی خود یا شخصی که تنظیمات مودم را برای شما انجام داده تماس بگیرید و این اطلاعات را بدست آورید.

۲- به سایت کیو آی فای بروید. این وب‌سایت می‌تواند کیو آر کد مورد نظر را به‌طور خاص برای گذرواژه وای فای شما ایجاد کند. توجه داشته باشید بهتر است برای استفاده از خدمات این سایت از وی پی ان استفاده کنید.

سایت کیو آی فای

۳- نوع رمزگذاری را با استفاده از منوی کشویی انتخاب کنید که می‌تواند یکی از موارد WEP ،WPA/WPA2 یا هیچ‌کدام None باشد.

پسورد وای‌فای

۴- در نوار بالا که با عنوان SSID‌ مشخص شده است نام شبکه خود را وارد کنید. در نوار دوم که با Key‌ نشان داده شده پسورد وای‌فای خودتان را وارد کنید.

تبدیل پسورد وای‌فای

۵- با کلیک روی دکمه آبی رنگ Generate  که در زیر نوار Key قرار دارد یک کد QR برای شما در پایین صفحه نمایش داده می‌شود.

کد QR

۶- با کلیک روی Print این کد QR را روی یک کاغذ چاپ کنید یا اگر چاپگر ندارید می‌توانید با کلیک روی Export‌ کد QR مورد نظر را با فرمت PNG ذخیره کرده تا بعدا آن را چاپ کنید.

تبدیل به کد QR

۷- پس از چاپ کد QR موردنظر می‌توانید آن‌را در منزل یا محل کار در جایی که افراد مورد اعتماد شما هستند قرار دهید تا با اسکن آن به شبکه وای فای شما متصل شوند.

تبدیل پسورد

در گوشی‌های آیفون، می‌توانید دوربین خود را باز کنید و مقابل کد QR قرار دهید. اعلانی با عنوان Wifi QR Code ظاهر می‌شود. اگر روی آن کلیک کنید گزینه پیوستن به آن شبکه وای فای نمایش داده می‌شود. تنها کاری که باید انجام دهید این است که روی گزینه Join‌ یا Connect کلیک کنید.

درگوشی‌های اندروید، اگر نسخه اندروید شما قدیمی است می‌توانید از اپلیکیشن‌های اسکن کد QR استفاده کنید. این اپلیکیشن‌ها را می‌توانید از گوگل پلیدانلود کرده و نصب کنید. اگر از یک گوشی با اندروید بالا استفاده می‌کنید، می‌توانید مانند روش دوم عمل کنید.


روش دوم

توجه داشته باشید که ممکن است مراحل زیر در گوشی‌های مختلف متفاوت باشند؛ اما گزینه اشتراک‌گذاری کد QR یا QR Code sharing حتما وجود دارد؛ مگر اینکه از یک گوشی اندروید قدیمی استفاده کنید.

۱- برای این‌کار گوشی اندروید شما باید در ابتدا به شبکه wifi متصل باشد. به منوی تنظیمات بروید سپس روی Net work & Internet یا Wifi & Internet کلیک کنید.

۲-روی گزینه Wifi کلیک کنید تا نام شبکه وای فایی که هم‌اکنون به آن متصل هستید نمایش داده شود.

۳-در جلوی نام شبکه وای فای یک آیکون چرخ‌دنده وجود دارد. روی آن کلیک کنید تا به صفحه تنظیمات setting بروید.

۴-روی دکمه آبی اشتراک‌گذاری share کلیک کنید. در پنجره جدیدی که ظاهر می‌شود پسورد خود را وارد کنید تا مشخص شود مالک تلفن همراه شما هستید.

۵-یک کد QR روی صفحه نمایش گوشی نمایان می‌شود.حالا در تلفن همراه دوست خود به تنظیمات و سپس Network & Internet رفته و لیست شبکه‌های وای فای را باز کنید و بعد از آن به پایین صفحه بروید تا گزینه افزودن شبکه Add Network را ببینید و روی آیکون آبی رنگ کد QR کنار آن کلیک کنید.

آموزش تبدیل پسورد وای ‌فای به کد QR

در ادامه کد QR را که روی صفحه گوشی خودتان ظاهر شده بود، به وسیله گوشی دوست‌تان اسکن کنید تا دوست‌تان هم به شبکه وای‌فای منزل یا محل کار شما متصل شود.

منبع: zoomit.ir

گوگل از داده‌های مکانی کاربران برای بررسی رعایت سیاست‌های قرنطینه خانگی استفاده می‌کند

گزارش گوگل از داده‌های مکانی با تقریب خوبی نشان می‌دهند که کدام مناطق شهری، سیاست قرنطینه‌سازی برای جلوگیری از شیوع ویروس کرونا را بهتر رعایت کرده‌اند.

گوگل از داده‌های مکانی کاربران برای بررسی رعایت سیاست‌های قرنطینه خانگی استفاده می‌کند

گوگل با بهره‌گیری از داده‌های مکانی گوشی‌های هوشمند، به کمک مقام‌های مسئول سلامت در ایالات متحده می‌آید و واکنش مردم در تغییر رفتار برای جلوگیری از شیوع بیشتر ویروس کرونا را بررسی می‌کند. غول موتور جست‌وجو در پست وبلاگی جدیدی خبر از عرضه‌ی سرویس COVID-19 Community Mibility Report داد که به همین منظور توسعه یافته است.

کاربرانی که اجازه‌ی ذخیره و بررسی داده‌های مکانی را با ورود به تنظیمات بخش Location History به گوگل بدهند، در پروژه‌ی جدید بررسی تغییر رفتار وارد می‌شوند. گوگل باتوجه به داده‌های به‌دست آمده، سطح پاسخگویی و رعایت سیاست‌های جدید را ازسوی مردم بررسی می‌کند.

گوگل در پست وبلاگی مرتبط با معرفی سرویس جدید نوشت:

با افزایش شیوع همه‌گیری بیماری کووید ۱۹، تمرکز زیادی روی استراتژی‌های کاربردی سلامت عمومی معطوف شد. از میان آن‌ها می‌توان به رویکرد فاصله‌گذاری اجتماعی اشاره کرد که سرعت شیوع را کاهش می‌دهد. ما در سرویس گوگل مپس، از داده‌های بدون هویت و تجمیع‌شده برای شناسایی مکان‌های شلوغ استفاده می‌کنیم. چنین روشی می‌تواند در مواردی همچون پیش‌بینی شلوغ شدن یک کسب‌وکار محلی، کارساز باشد. ما از مقام‌های دولتی شنیدیم که همین نوع از داده‌های تجمیعی، برای تصمیم‌گیری‌های حیاتی در ارتباط با مقابله با کووید ۱۹ هم مفید خواهند بود.

سیستم گزارش جدید گوگل برای همه در دسترس قرار دارد و درحال‌حاضر ‍۱۳۱ کشور در سرتاسر جهان را پوشش می‌دهد. در برخی مناطق کاربران امکان مشاهده‌ی گزارش‌های جزئی‌تر از مناطق داخلی را هم دارند. پس از انتخاب منطقه توسط کاربر، گوگل یک فایل PDF حاوی اطلاعات مرتبط با جمعیت همان منطقه در اختیار او قرار می‌دهد. گوگل فایل‌های PDF را به این دلیل به صفحات وب ترجیح می‌دهد که قابلیت دانلود و اشتراک‌گذاری بیشتری دارند.

داده مکانی گوگل ویروس کرونا

گزارش‌های گوگل در ارتباط با هر منطقه، شامل الگوهای حرکتی در ۶ دسته‌بندی می‌شود:

  • خرده‌فروشی و تفریح که شامل رستوران‌ها، کافی‌شاپ‌ها، مراکز خرید، پارک‌های سرگرمی، موزه‌ها، کتابخانه‌ها، سالن‌های سینما و مکان‌های مشابه می‌شود.
  • خواروبار و دارو که شامل سوپرمارکت‌ها، انبارهای غذا، فروشگاه محصولات کشاورزی، فروش غذاهای خاص و داروخانه‌ها می‌شود.
  • پارک‌ها که شامل ساحل‌های عمومی، تفرجگاه‌ها، پارک‌های تفریحی، و مکان‌‌های عمومی مشابه می‌شود.
  • ایستگاه‌های حمل‌ونقل که شامل ایستگاه‌های مترو و اتوبوس شهری می‌شود.
  • مناطق اداری
  • مناطق مسکونی

با نگاه به نمونه‌ای اولیه از گزارش گوگل مخصوص منطقه‌ی کالیفرنیا، اطلاعات جالب‌توجهی از رعایت سیاست قرنطینه‌ی خانگی استخراج می‌شود. سیاست قرنطینه‌ی خانگی و تعطیلی کسب‌وکارهای غیرالزامی از ۱۹ مارس در این ایالت اجرا شد و به‌خوبی می‌توان کاهش جمعیت در مراکز خرده‌فروشی، تفریحی و حمل‌ونقل را در گزارش مشاهده کرد. همین گزارش، افزایش حضور در خانه را هم نشان می‌هد. داده‌های گوگل برای هر گزارش، تاریخچه‌ی ۴۸ تا ۷۲ ساعت قبل هر کاربر را مورد بررسی قرار می‌دهد و برای مقایسه، وضعیت کنونی را با داده‌های ماه ژانویه مقایسه می‌کند.

سرویس جدید گوگل در واکنش به افزایش روزافزون تقاضای دولت‌ها از شرکت‌های فناوری راه‌اندازی شد که اشتراک داده‌های بیشتر را برای مقابله با ویروس کرونا از این شرکت‌ها می‌خواهند. چند روز پیش هم وال استریت ژورنال در گزارشی از اقدام مشابه شرکت‌های تبلیغات دیجیتال صحبت کرد. این شرکت‌ها نیز داده‌های تجمیعی بدون هویت را با مراکز پیشگیری و درمان همچون CDC و مقام‌های ایالتی و فدرال به اشتراک می‌گذارند. فیسبوک هم در اقدامی مشابه، داده‌های خود را در اختیار محققان دانشگاهی قرار داد.

مدیران گوگل در مصاحبه پیرامون سرویس جدید می‌گویند هدف از راه‌اندازی آن، کمک به مقام‌های مسئول سلامت برای واکنش بهتر و سریع‌تر به مناطق با نیاز بیشتر بوده است. به‌عنوان مثال، گزارش گوگل به یک مقام محلی در یک شهر نشان می‌دهد که سیاست قرنطینه‌ی خانگی موفق نبوده است و مردم هنوز از پارک‌های عمومی استفاده می‌کنند. یا شاید پارک‌های تفریحی به‌خوبی مدیریت شده‌اند، اما مراکز حمل‌ونقل عمومی به‌خاطر بازگشایی کسب‌وکارها، هنوز شلوغ هستند. همین اطلاعات، قدرت تصمیم‌گیری را برای سیاست‌ها و اعمال قوانین آتی، افزایش می‌دهد.

داده مکانی گوگل ویروس کرونا

مشاهده و مطالعه‌ی کلی گزارش‌هایی همچون گوگل و داده‌های مشابه، شاید در واکنش عملی به شیوع کووید ۱۹ آن‌چنان هم ارزشمند نباشد. درواقع کارشناسان می‌گویند تنها تغییر در رفتار مردم و سیاست‌هایی همچون فاصله‌گذاری اجتماعی کافی نیست. کشورهایی که موفقیت بیشتری در کنترل بیماری داشته‌اند، علاوه بر اجرای سیاست قرنطینه‌ی خانگی، آزمایش‌گیری همه‌جانبه از شهروندان و کنترل تردد دقیق آن‌ها را در پیش گرفته‌اند. به‌عنوان مثال تایوان با بهره‌مندی از داده‌های موقعیتی کاربران، نوعی فنس الکترونیکی برای آن‌ها ایجاد می‌کند تا از خروج بی‌مورد از خانه جلوگیری شود. کنترل افرادی که با یک فرد بیمار در تماس بوده‌اند هم از سیاست‌های موفق در این کشورها بوده است.

دولت‌ها برای پیشگری بهتر از شیوع ویروس کرونا، به داده‌های تجمیعی شرکت‌های فناوری نیاز دارند

گزارش گوگل، هیچ‌گونه اطلاعات شخصی قابل شناسایی را در اختیار مقام‌ها قرار نمی‌دهد و همچنین نمی‌توان تعداد دفعات مراجعه‌ی یک نفر به مکانی خاص را از آن‌ها استخراج کرد. گوگل همچنین می‌گوید بنا به درخواست مقام‌های سلامت عمومی، اطلاعات بیشتری را برای بررسی رفتار مردم و ارتباط آن‌ها ارائه می‌کند. به‌عنوان مثال با استفاده از داده‌های مکانی یک نفر می‌توان تاحدودی افراد پیرامون او در زمان ابتلا به کووید ۱۹ را تاحدودی شناسایی کرد. البته درنهایت داده‌های گوگل آن‌قدر دقیق نیستند که نزدیک شدن افراد در فاصله‌ای کمتر از فاصله‌ی مجاز سلامت را بررسی کنند. درنهایت، خطاهای متعددی در این بخش وجود دارد و نمی‌توان با اطمینان کافی، ارتباط و اتصال افراد را از آن استخراج کرد.

گوگل با استفاده از داده‌های موقعیت مکانی، علاوه بر اطلاعات بالا، جزئیاتی از شلوغ بودن بیمارستان‌ها و دیگر مراکز درمانی ارائه می‌کند. البته گزارش مذکور، توانایی تشخیص جمعیت بین کارمندان مرکز درمانی و بیماران و ملاقات‌کننده‌ها را ندارد. درنتیجه داده‌های این بخش هم ارزش زیادی نسبت به بخش‌های دیگر ندارد. به‌هرحال شرکت تصمیم دارد تا گزارش‌ها را در آینده به‌روزتر و دقیق‌تر کند، اما تقویم زمانی خاصی برای ارتقاء گزارش‌ها ارائه نشده است.

از فعالیت‌های دیگر گوگل در کمک به مقابله با شیوع ویروس کرونا می‌توان به همکاری با اپیدمیولوژیست‌ها در به‌روزرسانی دیتاست بیماران مبتلا به کرونا اشاره کرد. این دیتاست به‌مرور به‌روزرسانی می‌شود و با داده‌های بدون هویت تجمیعی، روند شیوع بیماری را پیش‌بینی می‌کند.

منبع: zoomit.ir

 

ARM چگونه بازار پردازش موبایل را تصاحب کرد؟ مروری بر فناوری چیپ‌ها

شاید اگر به پردازش در حوزه موبایل فکر کنید اولین نامی که به ذهنتان برسد ARM باشد. در حالی که از مدت ها قبل این اینتل بوده که سردمدار تولید چیپ های به حساب می آمده اما ARM در نهایت با پردازنده های با سرعت ساعت نه چندان بالا اما کم مصرف و کوچک، نام خود را بر سر زبان ها انداخت.پردازنده های تولید شده بر اساس معماری ARM در دستگاه های متعددی از جمله تلویزیون ها هوشمند، گوشی ها، لپتاپ ها و حتی لوازم خانگی هوشمند قرار گرفته اند. اما سوالی که مطرح می شود این است که چرا معماری های دیگری از جمله x86 توانایی رقابت با ARM در این حوزه ها را ندارند؟ در این مطلب قصد داریم به این سوال پاسخ دهیم و مروری بر تفاوت های سخت افزاری معماری های ARM و x86 داشته باشیم.

پیش از ادامه مطلب به یاد داشته باشید که ARM هیچ پردازنده ای تولید نمی کند. بلکه معماری پردازنده ها را طراحی می کند و حق استفاده از طرح های خود را در اختیار دیگر شرکت های تولید کننده چیپ از جمله کوالکام، سامسونگ، مدیاتک و … قرار می دهد.

 

 

معماری مجموعه دستورالعمل ها یا ISA چیست؟

هر چیپ کامپیوتری برای کارکرد نیاز به مجموعه ای از دستورالعمل ها دارد. ISA یک بخش فیزیکی مثل حافظه کش یا هسته های پردازنده نیست. بلکه تعیین می کند که تمامی بخش های یک پردازنده چگونه کار کنند. این ها شامل مواردی از جمله دستورالعمل هایی پردازش چیپ، تعیین نحوه فرمت داده های ورودی و خروجی، روش برقراری ارتباط پردازنده با رم و … هستند.

به عنوان مثال ISA مشخص می کند که اندازه هر قطعه داده در سیستم های مدرن باید از مدل ۶۴ بیتی پیروی کند. اما پردازنده ۳ عمل پایه خواندن دستورالعمل ها، اجرا کردن آنها و در نهایت آپدیت کردن وضعیت بر اساس نتایج را انجام می دهد. دستورالعمل های مختلف ممکن است روش های متفاوتی را ارائه کنند. به عنوان مثال معماری پیچیده ای از جمله X86 به طور معمول پردازش ها را به چندین عمل کوچکتر تقسیم می کنند تا توان عملیاتی افزایش یابد.

ISA در کنار تعریف ریز معماری پردازنده ها، همچنین مجموعه ای از دستورالعمل های قابل پردازش را مشخص می کند. این دستورالعمل ها شامل موارد متعددی از جمله اعمال خواندن و نوشتن روی حافظه ها هستند. به عنوان مثال بر اساس یک دستورالعمل، داده های آدرس شماره ۱ در حافظه با داده های آدرس ۲ جمع شده و حاصل در آدرس شماره ۳ ذخیره می شود.

 

 

RISC در مقابل CISC

حالا که با مفهوم اولیه ISA آشنا شدید بیایید ببینم که چه چیزی معماری ARM را خاص می کند؟ RISC یا «مجموعه دستورات ساده شده» یکی از مهمترین ویژگی های معماری ARM است. در حالی که معماری X86 از CISC یا «مجموعه دستورات پیچیده‌» بهره می برد. هر یک از این دو معماری مزایا و معایب خاص خود را دارند.

در RISC هر دستورالعمل به طور مستقیم به یک عمل خاص برای اجرا توسط پردازنده اختصاص می یابد و این دستورات نسبتاً ابتدایی هستند. اما در CISC، دستورالعمل ها پیچیده تر هستند و گزینه های گسترده تری را پیش روی پردازنده قرار می دهند. به عبارت دیگر می توان گفت پردازنده های مبتنی بر معماری پیچیده تر CISC معمولاً هر دستور را به مجموعه ای از ریز دستورهای دیگر تقسیم می کنند. معماری CISC می تواند جزئیات بیشتری را در یک دستور واحد یکپارچه کند که همین موضوع تا حد زیادی کارایی را افزایش می دهد. به عنوان مثال در معماری RISC ممکن است تنها یک یا دو دستور برای جمع زدن دو عدد وجود داشته باشد اما در معماری CISC این مقدار ۲۰ عدد است و برای هر نوع داده یا پارامترهای متنوع دیگر دستورات مختلفی استفاده می شود.

یکی از تفاوت های دیگر دو معماری در این است که در CISC بیشتر پیچیدگی به سمت سخت افزار باز می گردد اما RISC پیچیدگی را به سمت نرم افزار می برد. علاوه بر این اجرای فعالیت های موازی در CISC مشکل است اما RISC این کار را راحت تر کرده است. برای تعامل با حافظه هم CISC روش های پیچیده ای دارد اما در عوض در RISC روش ها محدود تر هستند.

در واقع می توان تفاوت های دو معماری را با ابزارهای ساخت یک خانه مقایسه کرد. در یک سیستم مبتنی بر RISC تنها چکش و اره در اختیار دارید اما در CISC انواع ابزارهای دریل، چکش و انبر و … پیش رویتان است. پس با CISC می توان کارهای متنوع تری انجام داد چرا که ابزارها تخصصی تر و قدرتمند تر هستند. با RISC هم می توان کارها را پیش برد اما از آنجایی که ابزارهای آن ضعیف تر و ابتدایی تر هستند، زمان بیشتری طول می کشد.

اما شاید این سوال براتیان مطرح شده باشد که اگر CISC قدرتمند تر است چرا بسیاری از تولیدکنندگان چیپ ها به معماری RISC تمایل بیشتری دارند؟ در جواب باید گفت که کارایی تنها عاملی نیست که باید به آن توجه کرد. اگر بخواهیم به مثال ساخت خانه باز گردیم باید بگوییم که آنهایی که CISC را انتخاب می کنند نیاز به کارگرهای بیشتر با تخصص های متنوع تر دارند و سازمان دهی و برنامه ریزی کل این مجموعه هم پیچیده تر است و هزینه بیشتری می طلبد. در حالی که با انتخاب RISC تمام کارگران می توانند با همان ابزارهای ساده کار کنند و نیاز به تخصص خاصی نیست. در نهایت خروجی هر دو یکسان خواهد بود؛ در حالی که فرایند ساخت کاملاً با هم متفاوت بوده است.

اما خارج از این مثال در دنیای واقعی باید بگوییم که یک برنامه نویس می تواند نرم افزار خود را برای پردازنده های مبتنی بر هر دو معماری ARM یا X86 تولید کند و این در حالی است که دستورالعمل ها در این دو معماری به کل با هم متفاوت هستند اما نتیجه خروجی در کل مشابه است.

 

 

نیاز به انرژی کمتر

دوباره به معماری ARM باز گردیم. اگر تمام این مواردی که به آنها اشاره کردیم را در کنار هم بگذارید متوجه می شوید که چرا ARM برای طراحان چیپست های موبایل تا این اندازه جذاب است. در واقع اصلی ترین دلیل، بهینه بودن این معماری است. در سیستم های کوچک یا موبایل، مصرف انرژی بهینه اهمیت بالاتری نسبت به کارایی دارد. طراحان سیستم های موبایل تقریباً در هر لحظه ای به این فکر هستند که چطور به قیمت از دست رفتن کمی از کارایی، مصرف انرژی را بهینه تر کنند.

تا زمانی که باتری دستگاه ها پیشرفت اساسی را تجربه کند، گرما و مصرف انرژی همچنان مهمترین فاکتور محدود کننده محصولات قابل حمل خواهند بود. دقیقاً به همین دلیل است که پردازنده های بزرگ سیستم های دسکتاپ به موبایل ها راه پیدا نمی کنند. برای مقایسه باید بگوییم پردازنده های رده بالای کامپیوترهای دسکتاپ تا ۲۰۰ وات مصرف انرژی دارند در حالی که یک پردازنده موبایل حداکثر ۲ تا ۳ وات انرژی مصرف می کند.

البته می توان پردازنده های X86 کم مصرف را هم طراحی کرد اما الگوی معماری CISC به گونه ای است که بیشتر به کار پردازنده های قدرتمند می آید. به همین دلیل است که به ندرت شاهد استفاده از پردازنده های ARM در کامپیوترهای دسکتاپ یا مجهز شدن موبایل ها به پردازنده های X86 هستیم.

 

 

معماری ناهمگون بیگ-لیتل

یکی دیگر از ویژگی های کلیدی ARM معماری محاسباتی ناهمگون big.LITTLE است. به لطف این قابلیت، دو مجموعه پردازنده در یک چیپ قرار می گیرند. یک مجموعه (یا به اصطلاح خوشه) ضعیف تر و کم مصرف تر هستند و پردازش های سبک تر را به عهده می گیرند در حالی که مجموعه قدرتمند تر وظایف سنگین تر را انجام می دهند. تعیین این که کدام وظیفه باید به کدام خوشه و کدام یک از هسته ها سپرده شود، به عهده چیپ است. اگر دستگاه بیکار باشد یا به انجام وظایف ابتدایی مشغول شود، هسته های کم مصرف تر (LITTLE) روشن شده و هسته های قدرتمند (big) خاموش می شوند. به گفته ARM این معماری می تواند تا ۷۵ درصد در مصرف انرژی صرفه جویی کند.

در مقابل در پردازنده های دسکتاپ در زمان کارهای سبک تنها مصرف برخی از اجزا کاهش می یابد و بعضی از بخش های پردازنده هیچ گاه خاموش نمی شوند. در نتیجه از آنجایی که معماری ARM امکان خاموش کردن کامل یک هسته را می دهد می توان گفت که از این نظر بر رقیب غلبه می کند.
.
.

راهکار ARM برای درآمد زایی: فروش مجوز و دوری از تولید

یکی از دلایل این که ARM بر بازار پردازنده های مبتنی بر RISC حکمرانی می کند رویکرد کسب و کار مبتنی بر صدور مجوز است. تولید چیپ ها به شدت مشکل و پیچیده است و به همین دلیل ARM به سراغ آن نمی رود. همین موضوع موجب می شود تمرکز بیشتری بر طراحی داشته باشد و با انعطاف پذیری بیشتر، بسته به نیاز سازندگان چیپ، مدل های دلخواه را برایشان طراحی کند.

لیست شرکت هایی که از معماری ARM استفاده می کنند بسیار طولانی است اما به طور خلاصه می توان از مهمترین آنها به اپل، انویدیا، سامسونگ، AMD، برادکام، فوجیتسو، آمازون، هواوی و کوالکام اشاره کرد.

در کنار شرکت هایی که از معماری ARM در چیپست های گوشی های هوشمند استفاده می کنند مایکروسافت هم تلاش کرده لپتاپ های سرفس و دیگر محصولات سبک وزن را به پردازنده هایی با این معماری مجهز کند. همچنین از مدت ها پیش شایعاتی مبنی بر پشتیبانی مک او اس از ARM به گوش می رسد. در این صورت شاید روزی برسد که لپتاپ ها از نظر مصرف انرژی به اندازه گوشی های هوشمند بهینه شوند.

ARM همچنین سال ها است که وعده کاهش مصرف انرژی در سرورها را می دهد. این موضوع به خصوص وقتی هزاران هزار سیستم سرور در کنار هم قرار می گیرند اهمیت دو چندان پیدا می کند.

ARM مجموعه ای از حقوق مالکیت فکری را نیز در اختیار دارد که می تواند از آنها در کنار معماری های متنوع خود استفاده کند. این موارد شامل معماری هایی در زمینه شتاب دهنده ها، کد گذارها و کد گشاها و … هستند که مشتریان می توانند بر اساس نیاز خود حق استفاده از آنها در محصولاتشان را خریداری کنند.

 

 

همه چیز روی یک چیپ

در کنار کسب و کارهایی که به آن اشاره کردیم ARM همچنین فعالیت های خود را به حوزه «سیستم روی یک چیپ» یا SoC هم گسترش داده است. به مرور بازار حوزه پردازش موبایل از نظر فضا و مصرف انرژی با محدودیت های بیشتری روبرو شده و SoC راه حل غلبه بر این مشکل است.

SoC همان طور که از نامش هم مشخص است اجزای مختلف را روی یک چیپ در کنار هم ترکیب کرده تا کارایی بهبود یابد. به عنوان مقایسه، تصور کنید تمامی اجزای یک مادربرد کامپیوتر دسکتاپ روی یک چیپ واحد جمع شوند و یک SoC را تشکیل دهند. یک SoC شامل پردازنده، رم، پردازشگر گرافیکی، کنترل کننده های تجهیزات جانبی، برخی شتاب دهنده ها و بخش های مربوط به شبکه و مدیریت انرژی است. تا پیش از ارائه راهکار SOC تولید کنندگان مجبور بودند برای هر کدام از کاربردها یک چیپ جداگانه طراحی کنند.

SoC همچنین موجب شده ارتباط بین تمامی این اجزا بین ۱۰ تا ۱۰۰ برابر سریع تر شود و مصرف انرژی هم بین ۱۰ تا ۱۰۰ برابر کاهش یابد.

با این حال SoC ها برای برخی از سیستم های خاص مناسب نیستند. به طور معمول این چیپست ها در لپ تاپ های معمول یا کامپیوترهای دسکتاپ دیده نمی شوند. زیرا تعداد اجزایی که می توانند روی یک چیپ در کنار هم قرار بگیرند محدود هستند. به عنوان مثال نمی توان کارت گرافیک های مستقل، مقدار کافی از رم یا تمامی بخش های کنترل کننده اتصالات متعدد یک لپ تاپ را در یک چیپ قرار داد.

منبع: digiato.com

کوالکام پردازنده‌های جدید اسنپدراگون ۷۲۰G و ۶۶۲ و ۴۶۰ را معرفی کرد

کوالکام محصولات جدید اسنپدراگون خود در دسته‌ی میان‌رده و پایین‌رده را معرفی کرد که جایگزین خانواده‌ی اسنپدراگون ۶۰۰ و ۴۰۰ خواهند شد.

کوالکام در دسامبر ۲۰۱۹ و در رویداد Snapdragon Tech Summit، پردازنده‌های جدید موبایلی خود را معرفی کرد. اسنپدراگون ۸۶۵ و ۷۶۵ و ۷۶۵G که در آن رویداد معرفی شدند، در دسته‌ی میان‌رده به بالای محصولات قرار می‌گرفتند. درواقع محصولات جدید جایگزین پرچمدارانی همچون اسنپدراگون ۸۵۵ و +۸۵۵ بودند و همچنین نیازهای میان‌رده و مبتنی بر کارایی را پوشش می‌دادند که قبلا نمونه‌های ۷۳۰ و ۷۳۰G در آن دسته وجود داشتند.

سهم عمده‌ای از مشتریان کوالکام از تراشه‌های میان‌رده‌ی سری ۶۰۰ و ۴۰۰ استفاده می‌کنند و خصوصا بازارهای روبه‌رشدی همچون هند و چین و دیگر مناطق جنوب‌شرقی آسیا، مشتریان زیادی برای این دسته دارند. کوالکام برای پاسخ به همین نیازها سه مدل جدید پردازنده معرفی کرد که به‌ نام‌های Snapdragon 720G و Snapdragon 662 و Snapdragon 460 به بازار عرضه خواهند شد و جایگزین نمونه‌های موجود در دسته‌ی پایین و میان‌رده هستند. رونمایی محصولات جدید، در رویدادی در دهلی نو انجام شد.

از قابلیت‌های جدید محصولات تازه‌ی کوالکام می‌توان به پشتیبانی از WiFi ۶، بلوتوث ۵/۱، GNSS با فرکانس دوگانه با هدف موقعیت‌یابی دقیق، بازدهی قدرت بالاتر و قابلیت‌های هوش مصنوعی بهینه اشاره کرد. کوالکام اعتقاد دارد مشتریان دسته‌ی میان‌رده و پایین‌رده هنوز زمان زیادی تا به‌کارگیری از ۵G فاصله دارند. درنتیجه تنها همان اتصال ۴G در این تراشه‌ها بهبود یافته است. به‌عنوان مثال در مدل ۷۲۰G شاهد پشتیبانی از VoLTE دوگانه هستیم.

 

کوالکام اسنپدراگون ۷۲۰G

حرفه‌ای‌ترین محصول کوالکام در رونمایی امروز ۷۲۰G بود که جایگزینی برای اسنپدراگون ۷۱۰ و ۷۱۲ محسوب می‌شود. حرف G در محصولات کوالکام نشان‌دهنده‌ی طراحی اختصاصی تراشه برای کاربردهای گیمینگ است و سال گذشته هم‌زمان با اسنپدراگون ۸۵۵ معرفی شد. پردازنده‌ی جدید مبتنی بر روش هشت نانومتی تولید خواهد شد و از هسته‌های جدید Kyro 465 در پیکربندی big.LITTLE آرم بهره می‌برد.

پردازنده‌ی جدید کوالکام علاوه بر بهبود قدرت‌ و کارایی، موتور هوش مصنوعی جدیدی دارد که در کاربردهای بازی، عکاسی، عکاسی قدرت پردازش و حتی پاسخگویی دستیارهای هوشمند، کاربردی خواهد بود. به‌علاوه Spectra 360L ISP به‌عنوان یک به‌روزرسانی در پردازنده‌ی جدید مطرح شد که پردازش تصویر را در محصول نهایی بهبود خواهد داد. اسنپدراگون ۷۲۰G همچنین از نمایشگرهای ۱۲۰ هرتز پشتیبانی می‌کند.

همان‌طور که گفته شد، اتصال وای‌فای ۶ هم از قابلیت‌های مهم ارتباطی پردازنده‌ی ۷۲۰G است که سرعت اتصال بالاتر را با پشتیبانی از دو کانال زیرمجموعه‌ی اتصال فراهم می‌کند. تراشه‌ی جدید کوالکام همچنین از سیستم موقعیت‌یابی ماهواره‌ای جدید هند به‌نام NavIC پشتیبانی می‌کند.

پردازنده‌ی اسنپدراگون ۷۲۰G علاوه بر قابلیت‌های بالا از Bluetooth 5.1 و aptX Adaptive هم پشتیبانی می‌کند که صدای بی‌سیم را با کیفیت بالا و با تأخیر پایین در دستگاه‌های میان‌رده‌ی مجهز به این پردازنده ممکن خواهد کرد.

اولین گوشی‌های هوشمند مجهز به پردازنده‌ی ۷۲۰G به‌زودی به بازار عرضه می‌شوند. کوالکام می‌گوید چنین گوشی‌هایی در فصل اول ۲۰۲۰ به بازار می‌رسند. قبلا منابع خبری ادعا کرده بودند که اولین گوشی‌ها با پشتیبانی از NavIC توسط شیائومی در هند ساخته می‌شوند. Realme نیز در جدیدترین توییت ادعا کرده بود که به‌زودی اولین دستگاه‌های مجهز به اسنپدراگون ۷۲۰G را در هند عرضه می‌کند.

 

کوالکام اسنپدراگون ۶۶۲

کوالکام سال گذشته پلتفرم موبایلی اسنپدراگون ۶۶۵ را به‌عنوان گزینه‌ای با مصرف انرژی بهینه‌تر بین اسنپدراگون ۶۶۰ و ۶۷۰ معرفی کرد. اکنون شاهد رونمایی پردازنده‌ای هستیم که جای خالی بین ۶۶۵ و ۶۶۰ را پر می‌کند و به‌نام Snapdragon 662 عرضه شد.

اسنپدراگون ۶۶۲ از Spectra 340T ISP بهره می‌برد که تصویربرداری را در شرایط با نور پایین آسان می‌کند و همچنین توانایی اضافه کردن قابلیت‌های واقعیت افزوده را از طریق دوربین گوشی هوشمند دارد. تراشه‌ی جدید با بهره‌مندی از فناوری اختصاصی کوالکام به‌نام FastConnect 6100، از وای‌فای ۶ پشتیبانی می‌کند، اما مودم LTE‌ آن نسبت به نسخه‌های قبلی با کاهش قابلیت روبه‌رو بوده است. پشتیبانی از NavIC در این پردازنده هم وجود دارد و از قابلیت‌های دیگر می‌توان به به بلوتوث ۵/۱ و پشتیبانی از کدک aptX TrueWireless Surround اشاره کرد.

 

کوالکام اسنپدراگون ۴۶۰

غول آمریکایی دنیای پردازنده‌های موبایلی علاوه بر دو نسخه‌ی میان‌رده، از پردازنده‌‌ای پایین‌رده هم رونمایی کرد که جایگزین اسنپدراگون ۴۵۰ محسوب می‌شود. کوالکام در محصول جدید خود برای اولین‌بار از برند Kyro در پردازنده‌های سری ۴۰۰ استفاده می‌کند. در پردازنده‌ی جدید پایین‌رده‌ی شرکت، شاهد استفاده از خوشه‌های پردازشی Kyro 240 هستیم.

کوالکام ادعا می‌کند اسنپدراگون ۴۶۰ با بهره‌گیری از هسته‌های پردازشی پرقدرت جدید، ۷۰ درصد افزایش کارایی را نسبت به اسنپدراگون ۴۵۰ ارائه می‌کند. به‌علاوه این تراشه با پردازنده‌ی گرافیکی Adreno 610 ارائه می‌شود که قبلا تنها در خانواده‌ی ۶۰۰ حضور داشت. درنتیجه در پردازش‌های گرافیکی نیز شاهد ۶۰ درصد بهبود نسبت به نسخه‌ی قبلی خواهیم بود. کوالکام در مجموع ادعا می‌کند که اسنپدراگون ۴۶۰ نسبت به ۴۵۰ دوبرابر کارایی را در کل سیستم ارائه می‌کند. ظاهرا شرکت تصمیم دارد تا کاربران دسته‌های پایین‌رده را نیز به کاربردهای بازی و واقعیت افزوده در گوشی‌های هوشمند جذب کند. پردازنده‌ی گرافیکی جدید همچنین از API گرافیکی Vulkan پشتیبانی می‌کند که هم‌اکنون توسعه‌دهنده‌های متعدد بازی از آن بهره می‌برند.

پردازنده‌ی پایین‌رده‌ی جدید کوالکام، یک پردازش‌گر سیگنال دیجیتال (DSP) جدید هم دارد که در کاربردهای هوش مصنوعی و خصوصا تشخیص صدا کارایی زیادی خواهد داشت. به‌علاوه ISP بهینه‌ای هم در پردازنده‌ی جدید استفاده می‌شود که پردازش تصویر سریع‌تر و پشتیبانی از سه دوربین را به‌همراه خواهد داشت. کوالکام در این پردازنده از مودم X11 بهره می‌برد که سرعت حداکثر ۴G را افزایش خواهد داد. وای‌فای ۶ و NavIC نیز مانند مدل‌های دیگر در پردازنده‌ی ۴۶۰ پشتیبانی می‌شوند.

AMD‌ در CES 2020 پردازنده‌های توانمندی را معرفی خواهد کرد

AMD‌ در نمایشگاه CES 2020 قصد ارائه‌ی اخبار جذابی در ارتباط با پردازش فوق قدرتمند دارد و احتمالا باز هم بازار را شگفت‌زده می‌کند.

AMD‌ اعلام کرد که کنفرانس خبری CES خود را روز دوشنبه ششم ژانویه (۱۶ دی‌ماه) برگزار خواهد کرد. مدیرعامل AMD‌، لیزا سو، نطق اصلی رویداد را انجام خواهد داد. غول دنیای پردازنده قول داد که باز هم سعی در توسعه‌ی صنعت پردازش قدرتمند دارد و سال ۲۰۲۰ را سالی عالی برای رایانش قوی در حوزه‌ی کامپیوتر دانست.

سال ۲۰۱۹ برای AMD‌ یکی از بهترین سال‌های تاریخ فناوری بود. آن‌ها کل خانواده‌ی پردازنده‌های اصلی و گرافیکی خود را به فناوری تازه و حرفه‌ای هفت نانومتری مجهز کردند. محصولات جدید متعددی ازسوی شرکت معرفی شد که شامل نسل سوم رایزن، پردازنده‌های رومیزی رایزن تردریپر، پردازنده‌های نسل دوم سرور اپیک رم و پردازنده‌های گرافیکی موبایل و دسکتاپ Radeon RX 5000 می‌شد. به‌هرحال شرکت ادعا می‌کند که در سال جدید، باز هم قصد توسعه‌ی خانواده‌ی محصولات و افزایش قدرت آن‌ها را دارد. درواقع در سال پیش‌رو باید منتظر نسل جدیدی از همه‌ی محصولات حرفه‌ای AMD‌ باشیم.

می‌توان انتظار چند محصول خاص را در کنفرانس خبری AMD‌ در CES 2020 داشت. رونمایی از محصولات مذکور در نمایشگاه لاس‌وگاس تقریبا تأیید شده است، اما می‌توان انتظار معرفی دسته‌های جدیدی را هم داشت که خانواده‌ی سال ۲۰۲۰ و سال‌های آتی را پوشش می‌دهند. در ادامه، به برخی از محصولاتی اشاره می‌کنیم که احتمالا در CES 2020 توسط AMD معرفی می‌شوند.

 

رایزن تردریپر ۳۹۹۰X؛ اولین و قدرتمندترین پردازنده‌ی ۶۴ هسته‌ای جهان در دسته‌ی رومیزی

پردازنده‌ی AMD Threadripper 3990X در ماه نوامبر معرفی شد، اما رونمایی رسمی از غول ۶۴ هسته‌ای در کنفرانس خبری شرکت در CES 2020 انجام خواهد شد. این پردازنده با ۶۴ هسته و ۱۲۸ رشته‌ی پردازشی و ۲۵۵ مگابایت کش، قدرتمندترین عملکرد را در دسته‌ی پردازش‌های فوق قوی (HEDT) ارائه خواهد کرد. به‌علاوه توان طراحی گرمایی ۲۸۰ واتی (TDP) و خطوط متعدد PCIe و طراحی براساس مادربردهای سوکتی TRX40، از مشخصات دیگر محصول جدید رومیزی AMD‌ هستند.

احتمال دارد که در کنفرانس AMD‌، اخباری از محصول دیگر شرکت به‌نام Ryzen Threadripper 3980X بشنویم که مجهز به ۴۸ هسته و ۹۶ رشته‌ی پردازشی خواهد بود. محصولی که قابلیت‌های فوق‌العاده دارد و به‌نوعی Intel Xeon W-3175X را از رقابت خارج می‌کند. به‌هرحال نسخه‌ی ۳۹۹۰X را می‌توان پرچم‌دار و فرمان‌روای بی چون و چرای پردازنده‌های دسکتاپ در سال ۲۰۲۰ دانست.

 

پردازنده‌های اختصاصی (APU) رایزن ۴۰۰۰؛ پردازنده‌های موبایل و دسکتاپ هفت نانومتری با هسته‌های Zen 2

در تمامی رویدادهای CES شاهد رونمایی از محصولات دسته‌ی موبایل هستیم و CES 2020 هم از این قائده مستثنی نیست. پیش‌بینی می‌شود که AMD در نمایشگاه هفته‌ی آینده از خانواده‌ی Ryzen 4000 APU خود موسوم به Renoir هم رونمایی کند. خانواده‌ی Renoir، پردازنده‌های موبایلی را به پلتفرم هفت نانومتری Zen 2 می‌آورند و قطعا بهبود قابل‌ توجهی نسبت به نسل کنونی ۳۰۰۰ مبتنی بر +Zen دارند.

افشاسازی‌های اخیر از AMD‌ ادعا می‌کنند که خانواده‌ی Ryzen 4000 عملکردی بسیار فراتر از انتظارها خواهند داشت و از SKUهای Ryzen 9 با هشت هسته و ۱۶ رشته‌ی پردازشی استفاده خواهند کرد. طراحی جدید پردازنده‌ی مرکزی نیز این امکان را ایجاد می‌کند تا سرعت کلاک بالاتر با قابلیت‌های مدرن‌تر و امکان بهبود کارایی پردازنده‌ی گرافیکی داخلی، در تراشه‌های AMD‌ ارائه شود. درنهایت می‌توان انتظار داشت که لپ‌تاپ‌های متعددی از شرکای تجاری AMD همچون ایسوس، HP، لنوو، دل و دیگران، مجهز به APUهای این شرکت شوند. به‌علاوه شاید نسل چهارم از پردازنده‌های اختصاصی دسکتاپ نیز معرفی شود که جایگزین نسل کنونی Ryzen 3 3200G و Ryzen 5 3400G شوند.

 

کارت گرافیک Radeon RX 5600 XT؛ پاسخ معماری Navi به GeForce 1660 SUPER و GTX 1660 Ti

محصول دیگر AMD‌ که شاید در کنفرانس خبری شرکت در CES 2020 دیده شود، کارت گرافیک Radeon RX 5600 XT است. محصول جدید مبتنی بر معماری هفت نانومتری نیوی ساخته می‌شود و احتمالا تعداد هسته‌ی پردازشی برابر با Radeon RX 5700 خواهد داشت. کارت گرافیک ۵۶۰۰، طراحی VRAM اقتصادی‌تر دارد و سرعت کلاک بیشتر را به نسبت قیمت ارائه می‌کند.

شایعه‌های منتشرشده پیرامون کارت گرافیک جدید AMD‌ ادعا می‌کنند که احتمالا با کارتی مجهز به ۲،۳۰۴ هسته، ۶ گیگابایت حافظه‌ی رم GDDR6 و توان طراحی گرمایی ۱۵۰ وات روبه‌رو خواهیم بود. AMD‌ احتمالا برچسب قیمتی ۲۷۹ تا ۲۹۹ دلار را برای محصول گرافیکی جدید خود انتخاب می‌کند. کارشناسان ادعا می‌کنند که قدرت محصول AMD‌ بسیار بیشتر از رقبایی همچون GeForce GTX 1660 TI و GTX 1660 SUPER خواهد بود. درنتیجه اگر پیش‌بینی‌ها و افشاسازی‌ها به حقیقت بپیوندند، کارت جدید یک بازیگر ساختارشکن از AMD در بازار محصولات زیر ۳۰۰ دلار است.

 

رونمایی کلی از Zen 3 و نقشه‌ی راه جدید برای ۲۰۲۰ و پس از آن

پس از پیش‌بینی‌های بالا، به بخشی می‌رسیم که حدس و گمان بیشتری را طلب می‌کند. CES را می‌توان بهترین فرصت و پلتفرم برای شروع قوی سال جدید دانست. برای AMD‌ هم هیچ چیز به‌اندازه‌ی رونمایی از Zen 3 نشان‌دهنده‌ی قدرت نخواهد بود؛ معماری نسل بعدی AMD‌ در هسته‌های با قدرت پردازشی بالا که احتمالا در نسل بعدی رایزن، رایزن تردریپر و اپیک استفاده خواهد شد.

شاید در رویداد پیش‌رو تنها شاهد رونمایی کلی از خصوصیات Zen 3 باشیم که باز هم خبر جذابی برای عاشقان سخت‌افزار محسوب می‌شود. حتی شاید محصولی کامل مبتنی بر معماری مذکور مشاهده کنیم، اما این پیش‌بینی کمی زود است. به‌هرحال باتوجه به ادعاها و اخبار شرکت مبنی بر قابلیت‌ها و طراحی کاملا جدید معماری Zen 3، حتی اخباری کوتاه پیرامون محصولات آتی نیز کنفرانس AMD‌ را جذاب می‌کند.

از پیش‌بینی‌های دیگری که پیرامون پردازنده‌های AMD‌ می‌شود می‌توان به نسل بعدی پردازنده‌های گرافیکی حرفه‌ای مبتنی بر RDNA اشاره کرد. شایعه‌ها ادعا می‌کنند که نسل بعدی به قابلیت رهگیری پرتو سخت‌افزاری و همچنین قابلیت‌های دیگر همچون قدرت پردازش بالاتر، طراحی حافطه با پهنای باند بیشتر و روش تولید +۷nm مجهز خواهد بود. کارت‌های گرافیکی مذکور احتمالا در نیمه‌ی دوم سال ۲۰۲۰ به فروش انبوه برسند. درنهایت باتوجه به پیش‌بینی‌ها و اخبار بالا، می‌توان کنفرانسی عالی را از AMD‌ در CES 2020 انتظار داشت.

ویندوز ۱۰X چیست و چه تفاوتی با ویندوز ۱۰ دارد؟

ویندوز ۱۰X سیستم‌عامل ویژه‌ی مایکروسافت برای دستگاه‌های تاشدنی است و به‌دلیل برخورداری از قابلیت‌های جدید، از نسخه‌ی معمولی ویندوز ۱۰ متمایز شده است.

از سال‌ها پیش، شایعات مختلفی درباره‌ی احتمال معرفی گوشی تاشدنی مایکروسافت می‌شنیدیم. این شایعه‌ها سرانجام مدتی پیش به واقعیت تبدیل شدند و ردموندی‌ها جدیدترین دستگاه‌های خانواده‌ی سرفیس را رونمایی کردند که در بین آن‌ها، محصولی تاشدنی با نام سرفیس نئو به‌ چشم می‌خورد. سیستم‌عامل سرفیس نئو نسخه‌ی تغییریافته‌ی ویندوز ۱۰ با نام ویندوز ۱۰ ایکس است.

مایکروسافت فعلا قصد ندارد سرفیس نئو را به بازار عرضه کند؛ اما هرچه به تعطیلات سال ۲۰۲۰ نزدیک‌تر شویم، اخبار مربوط به ویندوز ۱۰ ایکس داغ‌تر خواهند شد و کم‌کم تمامی کاربران این نسخه‌ی ویژه از ویندوز ۱۰ را خواهند شناخت. مایکروسافت هنگام معرفی سرفیس نئو به‌صورت رسمی اعلام کرد از مدتی پیش کار روی نسخه‌ای از ویندوز ۱۰ را آغاز کرده است که به‌طور ویژه برای دستگاه‌های تاشدنی تولید می‌شود.

ویندوز ۱۰ ایکس را نمی‌توانیم سیستم‌عاملی کاملا جدید به‌شمار بیاوریم و همان‌طورکه از نامش فهمیده می‌شود، این سیستم‌عامل اساسا همان ویندوز ۱۰ با قابلیت‌هایی جدید است. این دو نسخه‌ از ویندوز ۱۰ چه تفاوت‌هایی با یکدیگر دارند؟ درادامه، ویندوز ۱۰ ایکس را دقیق‌تر بررسی می‌کنیم.

 

رابط کاربری

بزرگ‌ترین تفاوت بین ویندوز ۱۰ ایکس و ویندوز ۱۰ معمولی را باید رابط کاربری آن‌ها دانست. ویندوز ۱۰ معمولی برای دستگاه‌هایی نظیر لپ‌تاپ‌ها و رایانه‌های رومیزی و تبلت‌هایی طراحی شده است که از نمایشگر معمولی بهره می‌ببرند. در چنین ویندوزی، آیکون‌های مختلف حاضر در منو استارت را در بخش پایینی صفحه می‌بینیم. در ضمن اپلیکیشن‌های نوار وظیفه و ساعت و تاریخ، به‌طور پیش‌فرض در بخش پایینی صفحه جای گرفته‌اند.

در نسخه‌‌ی ویندوز ۱۰ ایکس، مکان آیتم‌های یادشده تغییر می‌کند؛ زیرا ویندوز ۱۰ ایکس مخصوص دستگاه‌هایی با نمایشگر دوگانه است. درواقع رابط کاربری باید به‌شکلی دستخوش تغییر شود که کاربر هنگام استفاده از آن با دو نمایشگر احساس راحتی کند. براساس مطالب فاش‌شده از ویندوز ۱۰ ایکس، فعلا پنج نکته را درباره‌ی رابط کاربری آن می‌دانیم.

بررسی تغییرات را با نوار وظیفه شروع می‌کنیم. براساس شایعات، تغییرات رابط کاربری ویندوز ۱۰ ایکس در‌مقایسه‌با ویندوز ۱۰ معمولی به‌شکلی خواهد بود که کاربر هنگام استفاده از دستگاه‌های مجهز به آن، حس کار با محصولی شبیه به آیپد را تجربه کند. آیتم‌های مختلف ویندوز ۱۰ ایکس بیشتر در قسمت‌های مرکزی رابط کاربری حضور پیدا خواهند کرد و تأکید ویژه‌ای روی استفاده از ژست‌های لمسی در این نسخه از ویندوز خواهد شد. گفته می‌شود مایکروسافت روی سیستمی خاص با نام «اهرم‌ها» کار می‌کند. در توضیحی ساده باید بگوییم به‌لطف این سیستم، کاربر خواهد توانست به‌سادگی با کشیدن انگشتش از پایین به بالا، نوار وظیفه را بالا بکشد. این رویکرد در سیستم‌عامل iPadOS نیز به‌شکلی مشابه به‌چشم می‌خورد.

افزون‌براین، تفاوت بزرگی بین منو استارت ویندوز ۱۰ ایکس و ویندوز ۱۰ معمولی دیده می‌شود. ظاهرا در دستگاه‌های دونمایشگره که به ویندوز ۱۰ ایکس مجهز هستند، منو استارت در نمایشگرِ سمت چپ به‌نمایش درخواهد آمد. منو استارت ویندوز ۱۰ ایکس درحقیقت در نقش لانچری ظاهر خواهد شد که در قسمت بالایی آن، نواری برای جست‌و‌جو در بین محتوا حضور خواهد داشت. دیگر بخش‌های این منو شامل فهرستی از اپلیکیشن‌ها و وب‌سایت‌ها خواهد بود و درضمن، منو استارت قرار است در بخش پایینی میزبان برخی محتوای پیشنهادی باشد که برای هر کاربر شخصی‌سازی می‌شود. در منو استارت ویندوز ۱۰ ایکس برخلاف ویندوز ۱۰ معمولی، کاشی‌های زنده (Live Tile) حضور نخواهند داشت و آیکون‌ها نیز متحرک نخواهند بود.

علاوه‌بر آنچه گفته شد، کاربر خواهد توانست به روش‌های جدیدی با اپلیکیشن‌ها و به‌طور کلی رابط کاربری ویندوز ۱۰ ایکس تعامل برقرار کند. ویندوز ۱۰ معمولی به‌طور ویژه برای کیبورد و ماوس طراحی شده است؛ اما تعامل با ویندوز ۱۰ ایکس ازطریق لمس نمایشگر برقرار خواهد شد. همین موضوع تفاوت در خور توجهی در کارکردن با آن‌ها اعمال می‌کند. قابلیت‌های «درگ اند دراپ» و موارد مشابه ویندوز ۱۰ در نسخه‌ی ایکس بهبودهای مهمی به‌ خود خواهند دید. مایکروسافت هنگام معرفی اولیه‌ی ویندوز ۱۰ ایکس به‌ خوبی نشان داد کاربران چگونه می‌توانند اپلیکیشن‌های مختلف را در بین دو نمایشگر دستگاه‌شان جابه‌جا کنند. درضمن، امکان قراردادن پنجره‌های مختلف درکنار یکدیگر در نمایشگرهای دوگانه را شاهد بودیم.

مایکروسافت تغییراتی در صفحه‌ی قفل ویندوز ۱۰ ایکس نیز اعمال کرده است. در نسخه‌ی ایکس ویندوز ۱۰، صفحه‌ی قفل بلافاصله بالا می‌آید و برای ردکردن آن نیازی نیست صفحه را به‌سمت بالا بکشید. افزون‌ بر‌ این‌، روی صفحه صفحه‌کلیدی مجازی برای واردکردن رمزعبور دستگاه دیده می‌شود. طبق شایعه‌های اخیر، مایکروسافت در ویندوز ۱۰ ایکس، منو تنظیمات را تا حد زیادی باز طراحی کرده است تا دیگر لازم نباشد برای پیداکردن تنظیماتی خاص، در بین منوهای مختلف به ناوبری مشغول شوید. البته تاکنون اسکرین‌شاتی از منو جدید تنظیمات فاش نشده است. فایل اکسپلورر ویندوز ۱۰ ایکس نیز قرار است باز طراحی شود که رسانه‌های مختلف از آن با نام فایل اکسپلورر پیشرفته (Modern File Explorer) یاد کرده‌اند. ظاهرا این نسخه از فایل اکسپلورر به‌طور ویژه برای پشتیبانی از ژست‌های لمسی بهینه‌سازی شده است.

 

سازگاری با اپلیکیشن‌ها و دستگاه‌ها

یکی از مهم‌ترین مباحث مربوط به ویندوز ۱۰ ایکس، به اپلیکیشن‌ها و دستگاه‌هایی مربوط می‌شود که قرار است به این سیستم‌عامل مجهز شوند. از همان زمان انتشار شایعات اولیه درباره‌ی ویندوز ۱۰ ایکس، شمار زیادی از کاربران بحث در زمینه‌ی آن را شروع کردند. مایکروسافت پیش‌تر نسخه‌های ویژه‌ای از ویندوز را با نام ویندوز RT یا حتی ویندوز ۱۰ اس معرفی کرده است که برخی محدودیت‌ها شامل حال آن‌ها می‌شود. درضمن در‌حال‌حاضر، ویندوز ۱۰ روی پلتفرم آرم با برخی محدودیت‌های خاص روبه‌رو است. کاربران مایکروسافت با استناد به همین موضوع، نگرانی خود را از محدودیت‌های احتمالی ویندوز ۱۰X ابراز کردند.

براساس آنچه تاکنون از رسانه‌های مختلف شنیده‌ایم، مایکروسافت رویکردی متفاوت برای نسخه‌ی ایکس ویندوز ۱۰ در پیش گرفته و قصد دارد تا‌حدممکن شمار اپلیکیشن‌های سازگار با آن را افزایش دهد. گفته می‌شود تمامی اپلیکیشن‌های ویندوز ۱۰ یا اپلیکیشن‌های Win32 قابلیت اجرا روی ویندوز ۱۰X را دارند که اتفاقی مهم و مثبت به‌شمار می‌آید. درضمن، محدودیتی درزمینه‌ی دانلود اپلیکیشن‌ از فروشگاه داخلی ویندوز با نام مایکروسافت استور متوجه کاربران ویندوز ۱۰ ایکس نخواهد بود.

مایکروسافت قصد دارد درکنار ویژگی‌های یادشده، تلاش بیشتری برای توسعه‌ی اپلیکیشن‌های ویندوز ۱۰X کند تا کاربران حس بهتری به آن داشته باشند. براساس شایعه‌های جدید، سازندگان اپلیکیشن‌ها برای اینکه اپلیکیشنشان روی ویندوز ۱۰X اجرا شود، به انجام کار اضافه‌ای مجبور نیستند. درواقع، آنان اپلیکیشن‌ خود را برای ویندوز ۱۰ می‌سازند و آن به‌صورت خودکار خودش را با ویندوز ۱۰ ایکس و دستگاه‌های دو نمایشگره تطبیق می‌دهد.

 

کدام‌یک بهتر است؛ ویندوز ۱۰ یا ویندوز ۱۰ ایکس؟

به سؤال مهم مربوط بهویندوز ۱۰ و ویندوز ۱۰X مایکروسافت می‌رسیم: کدام‌یک از آن‌ها می‌توانند بیشتر کاربردی باشند؟ الان خیلی زود است که بخواهیم این سؤال مهم را جواب دهیم؛ با‌این‌حال برای پاسخ به این پرسش باید برخی موارد مهم را در نظر گرفت. در سال ۲۰۲۰ و هنگام عرضه‌ی دستگاه‌های دونمایشگره‌ی مجهز به ویندوز ۱۰ ایکس به بازار، اگر بخواهید یکی از آن‌ها را تهیه کنید، باید به‌خاطر داشته باشید که تجربه‌ی کاربری این دستگاه‌ها با دستگاه‌های فعلی تفاوت‌هایی عمده دارد. باید در ویندوز ۱۰ ایکس به منو استارت و نوار وظیفه‌ی جدید عادت کنید. فراموش نکنید مایکروسافت همچنان تمرکز و تأکید ویژه‌ای بر ویندوز ۱۰ می‌کند و همچون گذشته آن را به‌روزرسانی خواهد کرد. بنابراین، اگر از دستگاه مجهز به ویندوز ۱۰ معمولی استفاده می‌کنید، مشکلی برایتان پیش نخواهد آمد.

امروزه هنگام خرید لپ‌تاپ جدید، به نسخه‌‌ای رسمی از ویندوز ۱۰ بدون پرداخت هزینه‌ای اضافه دسترسی پیدا می‌کنید. درضمن، اگر به‌دنبال خرید قطعات سیستم هستید، می‌توانید یکی از نسخه‌های اصلی ویندوز ۱۰ را بخرید یا نسخه‌های فعال‌نشده‌ی آن را دانلود کنید. براساس شایعه‌های جدید، ویندوز ۱۰X از این لحاظ با ویندوز ۱۰ معمولی تفاوت‌هایی خواهد داشت.

ظاهرا ویندوز ۱۰ ایکس قرار است اساسا در انحصار دستگاه‌های دو نمایشگره باشد. البته شایعه‌های دیگری نیز شنیده‌ایم که طبق آن‌ها، احتمال دارد ویندوز ۱۰ ایکس برای لپ‌تاپ‌های سنتی نیز دردسترس قرار گیرد؛ البته این شایعه تاکنون تأیید نشده است. بنابراین، براساس آنچه تاکنون می‌دانیم، باید بگوییم ویندوز ۱۰ ایکس قرار است در انحصار محصولات دونمایشگره نظیر سرفیس نئو و دیگر محصولاتی باشد که اچ‌پی و دل و لنوو روانه‌ی بازار خواهند کرد. به‌عبارت‌دیگر، امکان خرید ویندوز ۱۰X به‌صورت جداگانه وجود نخواهد داشت. ویندوز ۱۰X قرار است سیستم‌عاملی باشد که از همان ابتدا جزوی از دستگاهتان است و از این حیث به اندروید و iOS شباهت دارد.

مایکروسافت تاکنون تاریخ انتشار دقیق ویندوز ۱۰X را مشخص نکرده و فقط نسخه‌ی اولیه‌ی آن را در کنفرانس اخیرش به‌ نمایش گذاشت؛ کنفرانسی که با محوریت دستگاه‌های سرفیس برگزار شد. مایکروسافت در آن زمان گفت دستگاه‌های مجهز به ویندوز ۱۰ ایکس قرار است در فصل تعطیلات ۲۰۲۰ روانه‌ی بازار شوند. این یعنی تا نوامبر ۲۰۲۰ (آبان و آذر ۱۳۹۹) یا دسامبر ۲۰۲۰ (آذر و دی ۱۳۹۹) ویندوز ۱۰ ایکس به بازار عرضه نخواهد شد.