نوشته‌ها

پلتفرم رباتیک RB5 کوالکام با پشتیبانی از ۵G و هوش مصنوعی معرفی شد

کوالکام نیز درست مانند رقبایش از جمله اینتل و انویدیا روی رایانش مبتنی بر هوش مصنوعی کار می کند اما ترجیح مدیرانش این بوده که روی حوزه تخصصی خودشان تمرکز داشته باشند: یعنی دستگاه های کوچک تر و شبکه ها ارتباطی. در همین راستا این شرکت آمریکایی چندی پیش از پلتفرم رباتیک RB5 خود با پشتیبانی از ۵G و هوش مصنوعی رونمایی کرد؛ محصولی که دنباله رو چیپست RB3 است و قرار است در طیف وسیعی از ربات ها و پهپادها به کار گرفته شود.

پلتفرم RB3 همچنین به تولید کنندگان کمک می کند که گجت های خودران با قابلیت مسیریابی دقیق محیط های پیرامونی بسازند و در کوتاه های ترین زمان ممکن اطلاعات کلیدی و قابل اطمینانی را در اختیار کاربران قرار دهند.

کیت پلتفرم RB3 مجموعه ای متشکل از سخت افزار، نرم افزار و ابزارهای توسعه است که به تولیدکنندگان امکان می دهد نسل بعدی از ربات ها و پهپادهای کم مصرف و با توان رایانشی بالا را بسازند.

سخت افزار این پلتفرم از یک پردازنده QRB5165 کوالکام، سی پی یو کایرو ۵۸۵ و پردازنده گرافیکی آدرنو ۶۵۰ تشکیل شده است. پلتفرم RB3 در واقع نسخه متفاوتی از اسنپدراگون ۸۶۵ است که برای ربات ها و پهپادها بهینه سازی شده است و توان پردازشی آن برابر با ۱۵ ترا عملیات در هر ثانیه عنوان شده. پشتیبانی از ۴G و ۵G روی تمامی باندها از جمله mmWave از دیگر مشخصه های این پلتفرم محسوب می شود.

از آنجایی که این چیپ برای بینایی کامپیوتری و حوزه رباتیک طراحی شده است میتواند ویدیوهای مختلف تا کیفیت ۸K یا ۴K HDR و تصاویر با رزلوشن تا ۲۰۰ مگاپیکسل را پردازش کند و  امکان تعامل همزمان آن با حداکثر ۷ دوربین فراهم شده است. در مورد نرم افزار هم باید بگوییم که پلتفرم RB3 همراه با کیت توسعه نرم افزاری برای پردازش عصبی، یادگیری ماشینی، تشخیص قابلیت و تشخیص مانع ارائه خواهد شد.

این کیت توسعه دربرگیرنده دوربین اصلی ۱۲ مگاپیکسلی با امکان دنبال کردن سوژه، تشخیص عمق، زمان پرواز و دیگر ویژگی های کلیدی این روزهاست. کوالکام همچنین سنسورهای دیگری از قبیل حسگرهای مغناطیسی، فشارسنج، دماسنج، فراصوت و بسیاری موارد دیگر را نیز برای آن در نظر گرفته است.

تکنولوژی مورد اشاره قابلیت استفاده در اسباب بازی ها، جارو ربات ها و ماشین های چمن زنی را دارد و میتوان از آن در حوزه های تجاری و صنعتی بهره گرفت. بزرگ ترین مورد مصرف این تراشه اما پهپاد است؛ جایی که بینایی کامپیوتری و ارتباط ۴G/5G اهمیت ویژه ای پیدا می کند.

منبع: digiato.com

شیوع کرونا به جایگزینی ربات با انسان سرعت داده است

ویروس کرونا باعث شده بسیاری از مردم نتوانند سر کار حاضر شوند و این موضوع ضربه بزرگی به اقتصاد جهانی و همچنین تولیدات در کشورهای مختلف زده. در این میان بسیاری از سرمایه‌گذاران، ربات‌ها و اتوماسیون را راه‌حل مناسبی می‌دانند و شرکت‌های فعال در این زمینه با جذب سرمایه، فعالیت‌های خود را افزایش می‌دهند. قرنطینه کارگران و جذب سرمایه روند اتوماسیون را سرعت می‌بخشد و می‌تواند در آینده نزدیک میلیون‌ها نفر را در سراسر جهان بیکار کند، موضوعی که برای بسیاری ترسناک است. کرونا برای بسیاری از کارگران دردسر ایجاد کرده و بسیاری از آن‌ها خانه نشین شده‌اند. در حالی که نزدیک به ۲۰ سال پیش راه‌حلی به نام اتوماسیون چندان جدی گرفته نمی‌شد، اما به لطف پیشرفت در بخش‌های مختلف مانند دید ماشینی، یادگیری ماشینی و هوش مصنوعی، سیستم عامل‌های متن باز رباتیک ، اجزای قابل حمل و سنسور‌ها مورد توجه بسیاری از فعالان قرار گرفته و برخی آن را راه‌حلی از آینده برای این مشکل جهانی می‌دانند.

در حالی که اقتصاد با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم می‌کند و بسیاری از استارتاپ‌ها و شرکت‌ها با مشکل مالی مواجه شده‌اند، اما سرمایه‌گذاران از ایده‌ها در زمینه اتوماسیون و رباتیک استقبال می‌کنند. برای مثال یک شرکت چینی با نام ForwardX Robotics که در زمینه لجستیک فعالیت دارد، به تازگی موفق به جذب ۱۵ میلیون دلار سرمایه شده که مجموع سرمایه آن را به ۴۰ میلیون دلار افزایش می‌دهد. علاوه بر این شرکت، BrainCorp که در زمینه اسکرابر رباتیک نیز فعالیت دارد، موفق به جذب ۳۶ میلیون دلار سرمایه شده است.

«نیکلاس چی»، موسس و مدیرعامل ForwardX Robotics در رابطه با دوران کنونی اعلام کرده:

«ما چالش‌های زیادی برای رهبران زنجیره تامین در لجستیک و صنایع تولیدی، از رشد کمبود نیروی کار و مشتری تا انتظار برای افزایش انعطاف پذیری را شاهد هستیم. راه‌حل‌ خودکار ما مبتنی بر هوش مصنوعی، به مشتریان این امکان را می‌دهد که به سرعت با شرایط سازگار شوند و بهره‌وری خود را تا ۳ برابر افزایش دهند. با توجه به شیوع کرونا، شرکت‌ها خواهان تضمین امنیت فعالیت‌های خود در آینده هستند و ما برای این کار، کنار آن‌ها خواهیم بود.»

در حالی که صنایع رباتیک به تازگی مورد توجه قرار گرفته، از نزدیک به یک دهه پیش انقلاب آن‌ها در راه بود. شرکت‌ها و سازمان‌های مختلفی در سال‌های گذشته و اوایل قرن بیست و یکم با برگزاری مسابقات قصد افزایش فعالیت‌ها در این زمینه را داشتند و حالا با توجه به عدم امکان حضور کارگران در سر کار، محبوبیت آن‌ها بیشتر از قبل شده. شاید اتوماسیون روزی تعداد بالایی از مردم را بیکار کند و جایگزین کارگران برای اجرای وظایف ساده شود.

منبع: digiato.com

ساخت ربات‌ انعطاف‌پذیر در کمتر از دو ساعت توسط پرینتر سه بعدی

کاربرد پرینترهای سه‌بعدی روزبه‌روز در حال افزایش است. دانشمندان به تازگی موفق به تولید ربات‌‌های انعطاف‌پذیر شبیه به حشرات توسط این پرینترها شده‌اند. احتمالا در آینده نزدیک با استفاده از پرینترهای سه‌ بعدی بتوانید ربات‌‌‌های نرم بسازید. محققان در دانشگاه کالیفرنیا، سن‌دیگو موفق به توسعه روشی برای پرینت سه‌بعدی ربات‌‌های انعطاف‌پذیر با سرعت بالا و قیمت پایین شده‌اند. برای تولید این ربات‌‌ها از تجهیزات ویژه‌ای استفاده نشده است.

محققان برای این کار، Flexoskeletons یا مواد سفت را روی ورق‌های پلی‌کربناتی انعطاف‌پذیر و نازک به صورت سه‌بعدی پرینت کردند. این اقدام باعث می‌شود که استحکام در مناطق خاصی افزایش پیدا کند که چنین موضوعی را در حشرات شاهد هستیم. ربات‌‌های نرم عادی معمولا دارای بخش‌های نرمی هستند که روی یک بدنه جامد قرار می‌گیرند.

ربات‌های انعطاف پذیر

برای پرینت هر بخش از بدن، به ۱۰ دقیقه زمان نیاز است و در کمتر از دو ساعت این ربات به صورت کامل تولید می‌شود. هزینه تولید هر قسمت کمتر از ۱ دلار است و به نظر می‌رسد که قدرت پردازشی، سنسورها و همچنین باتری بخش‌های گران قیمت این ربات‌ ها باشند.

این روش در ابتدا به دانشمندان کمک می‌کند که ربات‌‌ها را با سرعت و راحتی بالا تولید کنند، اما هدف نهایی تولید عمده ربات‌‌ها بدون دخالت انسان است. این موضوع می‌تواند به معنای تولید ارتشی از ربات‌‌ها باشد که قادر به انجام وظایف خود همانند ماشین‌های بزرگ و یکپارچه هستند، البته هزینه تولید و ریسک عملیاتی آن‌ها کمتر است.

منبع: digiato.com

دنیاگیری کووید ۱۹؛ بحرانی که ربات‌ها می‌توانند به حل آن کمک کنند

ربات‌ها می‌توانند به پزشکان کمک کنند تا از بیماران فاصله بگیرند و به افراد در انزوا نیز کمک کنند تا شرایط را تحمل کنند؛ اما وارد کردن این ماشین‌ها به بیمارستان‌ با مشکلات زیادی همراه است.

ربات‌های پیچیده و هوش مصنوعی، به‌جای جایگزینی کامل انسان‌ها، درحال تقویت نیروهای انسانی هستند. اگرچه خوب است که بتوانیم از پزشکان و پرستاران با واگذار کردن وظایف بیشتر به ربات‌ها، محافظت کنیم، خودکار کردن بخش‌هایی از پزشکی دشوار است. این کار اساسا یک وظیفه‌ی انسانی است و به مهارت‌های حرکتی خوب، دلسوزی و تصمیم‌گیری سریع نیاز دارد که تعیین‌کننده‌ی مرگ یا زندگی افراد است. ما نمی‌خواهیم چنین تصمیماتی را به ماشین‌ها واگذار کنیم.

اما دنیاگیری کووید ۱۹ فرصتی بی‌نظیر برای حرکت سریع درجهت توسعه‌ی فناوری‌های ربات‌های پزشکی است. ده‌ها متخصص رباتیک در سرمقاله‌ای که به‌تازگی در مجله‌ی Science Robotics منتشر شده است، به این موضوع پرداخته‌اند. گوانگ ژونگ‌یانگ یکی از نویسندگان سرمقاله و نیز سردبیر مجله‌ی مذکور در یک کنفرانس مطبوعاتی گفت:

مردم شروع به تامل درمورد این موضوع کرده‌اند که در موقعیت‌هایی مانند این، ربات‌ها نه‌تنها می‌توانند در امر فاصله‌گیری اجتماعی مورد استفاده قرار گیرند بلکه همچنین ازنظر افزایش تعاملات اجتماعی نیز کاربرد دارند.

سرمقاله‌ی جدید درواقع فراخوانی است که خواستار انجام پژوهش‌های بیشتر در زمینه‌ی ربات‌های پزشکی است. یانگ و همکارانش در این سرمقاله نوشتند:

رباتیک و اتوماسیون می‌تواند نقش مهمی در مبارزه‌با بیماری‌های عفونی مانند کووید ۱۹ داشته باشد. ربات‌ها دارای پتانسیل استفاده برای ضدعفونی، تحویل دارو و غذاها، اندازه‌گیری علائم حیاتی و کمک به کنترل مرزها هستند. با تسریع دنیاگیری، نقش‌های بالقوه‌ی رباتیک بیشتر آشکار می‌شود.

علاوه‌براین، ربات‌ها نوعی پزشکی از راه دور را مقدور می‌سازند که انسان‌ها را از مناطق آلوده دور نگه می‌دارد. به‌گفته‌ی پژوهشگران:

کووید ۱۹ می‌تواند همچون عامل تسریع‌کننده‌ی توسعه‌ی سیستم‌های رباتیکی عمل کند که بتوانند به‌سرعت و از راه دور و بدون نیاز به رفتن به خطوط مقدم، توسط کارشناسان و ارائه‌دهندگان خدمات اساسی به کار گرفته شوند.

نکته‌ی طعنه‌آمیز دنیاگیری ویروس کرونا این است که متخصصان پزشکی بهتر از هر کسی می‌دانند که فاصله‌گیری اجتماعی برای کاهش نرخ عفونت‌های جدید ضروری است اما بااین‌حال مجبورند بیش از همه به بیماری نزدیک باشند. همچنین کسانی که شاید بیش از هر کسی نیاز به تعامل اجتماعی دارند، یعنی سالخوردگان، کسانی هستند که بیش از همه لازم است جدا شوند؛ زیرا بیش از دیگران دربرابر بیماری حساس هستند. اما اگر ماشین‌ها بتوانند در امر مراقبت از بیماران کمک کنند، احتمال ابتلای مراقبان انسانی به عفونت کاهش پیدا می‌کند.

برای مثال، ربات‌های خودمختار می‌توانند در اتاق‌ها پرسه بزنند و سطوح را با استفاه از نور فرابنفش ضدعفونی کنند. ربات‌ها همچنین می‌توانند مانند ربات تاگ (Tug)، لوازم مورد نیاز را تحویل دهند. هوش مصنوعی می‌تواند به تشخیص مبتلایان کووید ۱۹ کمک کند. نویسندگان سرمقاله نیز پیشنهاد می‌کنند که مهندسان می‌توانند ربات‌های سیاری را برای انجام کارهای ساده‌ای مانند اندازه‌گیری دمای بدن بیمار توسعه دهند. این فناوری‌ها می‌تواند از فشار وارده بر انسان‌های ارائه‌دهنده‌ی مراقبت‌های بهداشتی کم کند و به آن‌ها کمک کند تا از افراد آلوده فاصله بگیرند. این امر می‌تواند به برطرف کردن تگناهای آینده که در آن کارکنان زیادی پس از مواجهه‌با افراد عفونی، بیمار یا قرنطینه می‌شوند و نیروی کار کافی برای مراقبت از بیماران وجود ندارد، کمک کند.

کیت دارلینگ، متخصص رباتیک که در سرمقاله مشارکتی نداشته است، می‌گوید نمونه‌های زیادی وجود دارد که در آن ماشین‌ها به انسان در انجام وظایفشان کمک می‌کنند. او می‌گوید دستگاه‌های خودپرداز به بانک‌ها این امکان را داده است که خدمات پرداخت خود را گسترس دهند. ربات‌های دفع بمب به سربازان کمک می‌کنند که از خطر بیشتر فاصله بگیرند. مواردی وجود دارد که اتوماسیون جایگزین انسان می‌شود اما پتانسیل حقیقی رباتیک در تکمیل مهارت‌های ما است. ما باید تلاش برای جایگزینی را متوقف کنیم و درمورد نحوه‌ی استفاده از فناوری برای دستیابی به اهدافمان خلاقانه‌تر فکر کنیم.

تصور آینده‌ای که در آن ربات‌های تحویل‌دهنده غذا و لوازم را به خانه‌ی افراد قرنطینه می‌رسانند و مانع از این می‌شوند که کارکنانِ تحویل با تماس با آن‌ها آلوده شوند، دشوار نیست. افراد قرنطینه‌شده درحال‌حاضر با استفاده از برنامه‌های تماس ویدئویی با دوستان و خویشاوندان خود در ارتباط هستند، اما ربات‌های اجتماعی در غیاب همتایان انسانی، می‌توانند مردم را از تنهایی درآورند.

ربات‌های دورحضوری (حضور از راه دور) که اغلب به‌سادگی یک صفحه‌ی نمایش روی چرخ طراحی شده‌اند، برای کمک به اعضای خانواده برای تماس با سالخوردگان در آسایشگاه‌ها شروع به کار کرده‌اند. در بیمارستان‌ها، چنین ربات‌هایی می‌توانند موجب ارتباط پزشکی که مثلا در لندن قرار دارد با بیماری که در آمریکا به سر می‌برد، شوند.

البته یکی از مشکلات اساسی رباتیک بیمارستان، نیاز به تعامل حساس بین پزشک و بیمار است. پزشک باید بیمار را زنده نگه داشته و درعین‌حال در دوران سخت با او همدلی کند. ربات‌ها این گونه نیستند. اینکه یک ربات تا چه اندازه می‌تواند از عهده‌ی وظیفه‌ی کارکنان بخش پزشکی برآید تا حدودی بستگی به این موضوع دارد که آیا او می‌تواند تعامل انسانی را جایگزین کند یا اینکه فقط انتقال‌دهنده‌ی این تعامل است. به‌عبارت دیگر، آیا ربات فقط به‌عنوان واسطه‌ای برای پزشک یا دیگر کارکنان مراقبت‌های بهداشتی یا متخصصان عمل می‌کند یا اینکه قرار است خود ربات وظیفه‌ای را انجام دهد؟

جولی کارپنتر متخصص رباتیک و پژوهشگر گروه اخلاق و علوم نوظهور در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا که در سرمقاله‌ی جدید مشارکتی نداشته است، می‌گوید:

یقینا اینکه کاری کنیم آن‌ها برای انسان ترسناک نباشند، مهم است.

مثلا ربات تاگ را درنظر بگیرید. این ربات کم‌و‌بیش مانند جعبه‌ای است که به‌طور خودمختار در راهروهای بیمارستان پرسه می‌زند و اگر منتظر آسانسور باشد با صدایی دوستانه به شما می‌گوید. ممکن است لازم باشد که یک ربات بسیار بزرگ باشد تا بتواند بیمار را بلند کند؛ اما در این حالت اندازه‌ی آن ممکن است ترسناک باشد. کاهش استرس روانی فرد به‌خصوص در سناریوهای مراقبت، باید بخش مهمی از طراحی ربات‌ها باشد.

مهندسان همچنین هنگام طراحی ربات‌های پزشکی باید کارکنان بیمارستان را که تاکنون با آن‌ها کار نکرده‌اند، مورد توجه قرار دهند. هنریک کریستنسن یکی از نویسندگان سرمقاله می‌گوید:

آن‌ها به‌وسیله‌ی مهندسان و برای مهندسان طراحی شده‌اند. پرستاران و پزشکان درحال‌حاضر تحت استرس قرار داشته و زمان زیادی ندارند. اگر به آن‌ها بگویید که آموزش استفاده از ربات دو ساعت طول می‌کشد، احتمالا آن‌ها را از دست می‌دهید. ما امروزه هنوز به اندازه‌ی کافی در طراحی ربات‌هایی که واقعا روان باشند، خوب نیستیم.

یکی از ایده‌های جسورانه حاصل‌از کنفرانس مطبوعاتی Science Robotics راه‌اندازی رقابتی برای ساخت ربات‌های پزشکی بود. برای مثال، دارپا در سال ۲۰۱۵ رقابت رباتیکی را برگزار کرد که در آن ماشین‌های انسان‌نما را مقابل یکدیگر قرار داد و به میزان زیادی پژوهش درمورد استقلال ربات‌ها را پیش برد. اکنون دارپا درحال اجرای چالش دیگری است برای ربات‌هایی که در محیط‌های زیرزمینی به کاوش مشغول می‌شوند. کریستنسن می‌گوید:

پس چرا یک چالش رباتیک در بیمارستان راه‌اندازی نکنیم؟ بدون تردید، این راهی از نوآوری جمع‌سپاری است.

منبع: zoomit.ir