اختراع جدید مایکروسافت، طول عمر باتری را دقیق‌تر محاسبه می‌کند

پتنت تازه‌ی مایکروسافت روش سنجش جدیدی برای طول عمر باتری معرفی کرده که با دقت به مراتب بیشتری از نمونه‌های دیگر کار می‌کند.

فعالیت مجدد مایکروسافت در بازار گوشی‌های هوشمند، مسئله‌ی طول عمر باتری و نحوه‌ی سنجش آن را یک بار دیگر به مسئله‌ای حیاتی برای این شرکت تبدیل کرده است. این مسئله به‌خصوص درباره‌ی سری جدید سرفیس‌های مایکروسافت یعنی سرفیس Duo که هر سمت آن قطر بسیار کمی معادل ۴/۸ میلی‌متر دارد بیشتر به چشم می‌آید.

به همین دلیل، مایکروسافت به‌تازگی اختراع جدیدی ثبت کرده که به کمک آن کاربر می‌تواند با دقتی به مراتب بیشتر از قبل طول عمر باتری خود را اندازه بگیرد. مایکروسافت امیدوار است با کمک این روش جدید، کاربران بتوانند با دقت بیشتری طول عمر باتری گجت‌ها و دستگاه‌های خود را محاسبه کنند.

به کمک فناوری جدید مایکروسافت، طول عمر باتری با دقت بیشتری محاسبه و سناریوهای مختلفی برای نحوه‌ی استفاده از دستگاه در جهت افزایش طول مدت زمان استفاده از آن پیش از نیاز به شارژ مجدد باتری، پیشنهاد می‌شود.

در این فناوری جدید، یک رابط کاربری روی صفحه‌ی نمایشگر دستگاه، به کاربر نشان می‌دهد که هرکدام از وظایف در حال اجرا چه مقدار انرژی مصرف می‌کنند و باتوجه به میزان شارژ باتری، تا چه زمان قادر به سرویس‌دهی خواهند بود.

در حال حاضر سازندگان تلفن‌های همراه ادعا می‌کنند که محصولاتشان باکمک سیستم‌های مدیریت توان مبتنی‌بر هوش مصنوعی، الگوهای رفتاری کاربر را آموزش می‌بینند و دستگاه را با نحوه‌ی استفاده‌ی کاربر تطبیق می‌دهند. فناوری جدید مایکروسافت با محاسبه‌ی دقیق‌تر مصرف انرژی برنامه‌ها، به کاربر اجازه‌ی تصمیم‌گیری مؤثرتر براساس نیازها و اولویت‌های شخصی را خواهد داد.

تراشه اسنپدراگون ۸۶۵ کوالکام ماه آینده معرفی می‌شود

آخرین اطلاعات فاش‌شده حاکی از آن است تراشه‌ی اسنپدراگون ۸۶۵ کوالکام ماه آینده‌ی میلادی معرفی و به‌زودی با گوشی‌های هوشمند جدید به بازار عرضه می‌شود.

کوالکام روزهای پرفشاری را می‌گذراند. از یک سو، نگران قدرت پردازنده‌ی پرچم‌داران جدید اپل است و از سوی دیگر، باید نگران قدرت و امکانات تراشه‌ی اخصاصی هواوی باشد که در جدیدترین پرچم‌دارانش استفاده می‌شود. در چنین وضعیتی، به‌نظر می‌رسد کوالکام قصد دارد جدیدین تراشه‌ی خود، یعنی اسنپدراگون ۸۶۵ را کمتر از یک ماه دیگر معرفی کند. احتمالا نخستین گوشی‌های هوشمندی که با پردازنده‌ی جدید کوالکام به بازار عرضه خواهند شد، محصولات اوپو و ویوو به‌علاوه‌ی شرکت‌های دیگری همچون هواوی و شیائومی و سامسونگ خواهند بود. پیش‌تر نیز گفته شده بود پرچم‌دار بعدی سونی با تراشه اسنپدراگون ۸۶۵ معرفی می‌شود.

معمولا در دسامبر، کوالکام پردازنده‌های پرچم‌دار خود را معرفی می‌کند؛ اما معمولا از زمان معرفی تراشه تا عرضه‌ی نخستین دستگاه‌های مجهز به چنین تراشه‌هایی، چند ماه طول می‌کشد.

امسال کوالکام تصمیم گرفت در برنامه‌ی رونمایی خود تغییراتی ایجاد کند. تیر امسال، این شرکت پردازنده‌ی اسنپدراگون ۸۵۵ پلاس را رونمایی کرد و به‌ فاصله‌ی کوتاهی، اپل و هواوی پرچم‌داران جدید خود را با تراشه‌ی اختصاصی‌شان روانه‌ی بازار کردند. براساس اعلام منابع چینی، کوالکام قصد دارد با سرعت بیشتری تراشه‌ی اسنپدراگون ۸۶۵ را به بازار عرضه کند؛ درنتیجه با توجه به شرایط موجود، کوالکام فشار زیادی را تحمل می‌کند.

براساس اعلام Digital Chat Station در شبکه‌ی اجتماعی ویبو، انتظار می‌رود تا پایان نوامبر، تراشه‌ی اسنپدراگون ۸۶۵ کوالکام معرفی شود. ناگفته نماند اواسط شهریور، کرین ۹۹۰ هواوی، نخستین پردازنده‌ی پرچم‌دار دنیا با مودم ۵G یکپارچه، در رقابت با اسنپدراگون ۸۵۵ پلاس معرفی شد. ازاین‌رو، کوالکام نیز قصد دارد با معرفی تراشه‌ی جدیدی، از سایر رقبا جلوتر حرکت کند.

دراین‌میان، سؤال مهم این است: آیا تراشه‌ی جدید کوالکام می‌تواند از تراشه‌ی بایونیک A13 اپل پیشی بگیرد؟ آخرین اطلاعات فاش‌شده‌ی منبع چینی خاطر نشان می‌کند کوالکام در نظر دارد تا پایان سال جاری میلادی، نمونه‌ی اولیه‌ی دستگاه‌هایی از شرکت‌های سامسونگ، ویوو، اوپو و شیائومی را با تراشه‌ی اسنپدراگون ۸۶۵ کوالکام به‌نمایش بگذارد؛ اما مثل روال گذشته، نسخه‌های تجاری به‌احتمال زیاد در سه‌ماهه‌ی اول سال آینده‌ی میلادی به بازار عرضه خواهند شد.

شایان ذکر است پیش‌تر نیز اخباری درباره‌ی تراشه‌ی جدید کوالکام منتشر شده بود. برای مثال، اواسط مرداد گفته شد بنچمارک منتسب به اسنپدراگون ۸۶۵ از بهبود عملکرد تک و چند‌هسته‌ای حکایت می‌کند. ظاهرا کوالکام تأیید کرده است تراشه‌ی جدید با لیتوگرافی ۷ نانومتری EUV شرکت TSMC تولید می‌شود. همچنین، ظاهرا هم باید منتظر نسخه‌ی ۵G و هم نسخه‌ی غیر ۵G تراشه‌ی جدید باشیم. پردازنده‌ی اسنپدراگون ۸۶۵ کوالکام از هسته‌های کورتکس A77 آرم بهره می‌برد؛ البته هنوز اطلاعاتی درباره‌ی فرکانس عملکرد تراشه‌ی جدید دردسترس نیست.

احتمال معرفی Google Pixel Watch در رویداد سخت‌افزار ۲۰۱۹ گوگل

پس از چند سال اخبار و شایعات متفاوت پیرامون ساعت هوشمند گوگل، به نظر می‌رسد این ساعت هوشمند تا کمتر از یک هفته‌ی دیگر معرفی شود.

سال‌ها است که گفته می‌شود گوگل در حال کارکردن روی یک ساعت هوشمند به نام پیکسل واچ گوگل (Google Pixel Watch) است.سال گذشته شایعات احتمال می‌دادند که گوگل این ساعت هوشمند را در رویداد سخت‌افزار گوگل در سال ۲۰۱۸ معرفی کند، اما وقتی این احتمال به وقوع نپیوست، بسیاری از علاقمندان ناامید شدند. حالا شایعات جدید احتمال می‌دهند که بالاخره این ساعت هوشمند، هم‌زمان با رونمایی از گوگل پیکسل ۴ (Google Pixel 4) در رویداد سخت‌افزار گوگل که روز سه‌شنبه  ۱۵ اکتبر برگزار می‌شود، معرفی شود.

این شایعه توسط Nikkei Asian Review مطرح شده و منبع آنرا یک فرد ناشناس اما آگاه معرفی کرده‌است. این وب‌سایت در گذشته هم توانسته‌است زمان معرفی سخت‌افزارها را به خوبی پیش‌بینی کند. این منبع خبری این را هم اضافه کرده‌است که گوگل نسخه‌ی ۵G پیکسل ۴ و یک نوت بوک را هم در رویداد سخت افزارش معرفی خواهد کرد.

با اینکه در این گزارش اشاره‌ای به نام Pixel Watch نشده‌است، اما از آنجا که در چهار سال گذشته محصولات سخت‌افزاری گوگل با نام پیکسل اجین شده‌اند، قدری عجیب خواهد بود اگر ساعت هوشمند جدید این شرکت نام این برند را به همراه نداشته‌باشد.

در چند سال گذشته احتمالات بسیاری در مورد ساعت هوشمند گوگل و ویژگی‌های نهایی آن منتشر شده‌است. در حال حاضر آنچه بیشترین احتمال را دارد این است که سیستم‌عامل این ساعت هوشمند Google Wear OS باشد، اما برخی شایعات هم می‌گویند ساعت هوشمند گوگل یک ساعت هیبریدی خواهد بود. گوگل امسال طی قراردادی ۴۰ میلیون دلاری با شرکت فسیل (Fossil) با کمک ۲۰ نفر از مهندسان این شرکت، تکنولوژی ساعت هوشمند هیبریدی را بدست آورده‌است و بعید نیست که این تکنولوژی را در ساعت پیکسل به کار ببرد. هرچند برخی گزارش‌ها می‌گویند حاصل این قرارداد بیشتر از آنکه بدست آوردن تکنولوژی هیبریدی باشد، استعداد مهندسی را نشان داده‌است و بعید است گوگل ساعت هوشمندش را با سیستم‌عامل متفاوت با سیستم‌عامل ساعت هوشمند مختص گوگل، عرضه کند. پیکسل واچ به گوگل این امکان را می‌دهد که بتواند عملکرد Wear OS را در بهترین حالت خود به نمایش بگذارد؛ یعنی همان اتفاقی که با گوشی پیکسل برای اندروید رخ داد.

در سال‌های اخیر شرکت‌‌های مختلف در ساعت‌های هوشمند خود به سلامتی و تناسب اندام اهمیت داده‌اند.امیدواریم ساعت هوشمند گوگل هم دارای تکنولوژی fitness-tracking باشد تا بتواند با اپل واچ (Apple Watch) رقابت کند.

AMD پردازنده‌های گرافیکی ۷ نانومتری Radeon RX 5500M و RX 5300M را معرفی می‌کند

AMD پردازنده‌های گرافیکی ۷ نانومتری Radeon RX 5500M و RX 5300M را با هدف رقابت با پردازنده‌های گرافیکی میان‌رده موبایل Nvidia معرفی خواهد کرد.

AMD در حال آماده‌سازی دو پردازنده گرافیکی موبایل جدید است: Radeon RX 5500M و Radeon RX5300M (پیش از این نسخه دسکتاپ را شاهد بوده‌ایم). جزئیات و بنچمارک‌های این پردازنده‌ها منتشر شده‌ است. هر دو پردازنده مبتنی بر معماری ۷ نانومتری بوده و با هدف رقابت با سری میان‌رده موبایل انویدیا مانند GTX 1050 ،GTX 1050 Ti ،GTX 1650 ،GTX1650 Ti وارد بازار خواهند شد.

ویژگی‌های RX 5500M و RX 5300M
انویدیا هنوز وارد دنیای زیر ۱۰ نانومتری نشده و همین موضوع به AMD فرصتی عالی برای محکم‌کردن جای پای خود و کنار زدن انویدیا می‌دهد. AMD در حال برنامه‌ریزی برای عرضه‌ی پردازنده‌های گرافیکی موبایل جدید مبتنی بر Navi و معماری ۷ نانومتری خود است که علاوه بر استفاده از GDDR6 (که مزیتی نسبت به رقبای آن مانند GTX 1650 به شمار می‌آید) سرعت کلاک بیشتری از همتای انویدیایی خود دارند. این اطلاعات مبتنی بر اطلاعات و اسلایدهایی است که از سوی AMD به دست آمده‌اند. پردازنده‌های موبایل AMD قرار است یک سر و گردن از همتاهای انویدیایی خود بالاتر باشند.

مشخصات پردازنده Radeon RX 5500M درز کرده‌ است. این پردازنده گرافیکی موبایل مبتنی بر معماری RDNA بوده و ۱۴۰۸ هسته خواهد داشت. این پردازنده از حافظه GDDR6 تنظیم‌شده روی سرعت کلاک ۱۴ گیگابیت در ثانیه بهره می‌برد. رقیب اصلی این پردازنده انویدیا جی‌فورس GTX 1650 است که از معماری ۱۲ نانومتری، استاندارد قدیمی‌تر GDDR5 و ۱۰۲۴ هسته با فرکانس ۱۵۶۰ مگاهرتز بهره می‌برد. با اتکا بر این آمار و ارقام، پردازنده جدید AMD به راحتی رقیب انویدیایی خود را شکست خواهد داد.

خوشبختانه (و در اتفاقی نادر) بنچمارک‌های این پردازنده هم به دست آمده است؛ اما متاسفانه این بنچمارک‌ها با بنچمارک قدیمی ۳DMark 11 گرفته شده‌اند که شاید نتوانند تمامی تأثیرات مثبت و تفاوت‌های ظریف استفاده از حافظه GDDR6 و گیمینگ مبتنی بر دایرکت‌اکس ۱۲ را نشان دهند. در هر حال این بنچمارک جایگاه حدودی پردازنده نسبت به رقیب انویدیایی آن را نشان می‌دهد.

تمامی بنچمارک‌های فوق در دستگاهی موبایل و با استفاده از پردازنده رایزن ۷ به دست آمده‌اند. GTX 1050 Ti (پادشاه آخرین نسل قابل حمل) ۹۰۰۰ امتیاز در این بنچمارک (۱۱ ۳DMark) کسب کرده‌ است. GTX 1650 نیز که از DDR5 بهره می‌برد، توانسته ۱۰۰۰۰ امتیاز به ثبت برساند. پردازنده گرافیکی موبایل آتی Radeon RX 5300M از AMD توانسته به امتیاز ۱۱۰۰۰ دست یابد که آن‌ را از GTX 1650 سریع‌تر می‌کند. GTX 1660 Ti نخستین پردازنده گرافیک در این فهرست است که از GDDR6 بهره می‌برد و با استفاده از فرمت مکس-کیو، ۱۲۰۰۰ امتیاز به ثبت رسانیده است. پردازنده گرافیکی موبایل Radeon RX 5500M بدون مکس-کیو ۱۳۰۰۰ امتیاز کسب کرده‌ است. GTX 1660 Ti انویدیا بدون MaxQ با ۱۴۰۰۰ امتیاز، پیشتاز این فهرست در عملکرد محسوب می‌شود.

نکته‌ی مهم دیگر، قیمت‌گذاری این پردازنده‌هاست. با توجه به قیمت‌گذاری AMD برای این دو پردازنده گرافیکی جدید RX5500M و RX5300M ممکن است به گزینه‌های بسیار مقرون‌به‌صرفه‌تری نسبت به قطعات Nvidia تبدیل شوند؛ مخصوصا اگر این پردازنده‌های گرافیکی با پردازنده رایزن ۷ همراه شوند. چندان دور از انتظار نیست که شاهد لپ‌تاپ‌هایی ۱۰۰۰ دلاری با این پردازنده‌ها باشیم.

Radeon RX 5300M پتانسیل تبدیل شدن به یک پیشنهاد بسیار جذاب و رقابتی برای جریان اصلی کاربران را داشته و می‌توانند برای انویدیا و پردازنده‌های گرافیکی GTX 1050 Ti و GTX 1650 تهدیدی جدی به حساب آیند. بخش بزرگی از این تهدید به قیمت‌گذاری این پردازنده‌ها از سوی AMD باز می‌گردد. AMD پس از بازگشت به بازار پردازنده‌ها، در حال برداشتن گام‌هایی بزرگ برای بازپس‌گیری بازار پردازنده‌های گرافیکی است.

مایکروسافت صندوقچه فرا-امن و غیرقابل اشتراک‌گذاری به فضای ابری وان درایو اضافه کرد

مایکروسافت با اضافه‌کردن یک صندوقچه‌ی شخصی بسیار امن به فضای ابری وان درایو، با تشخیص هویت دو مرحله‌ای از اسناد حساس کاربران محافظت بیشتری می‌کند.

مایکروسافت از ویژگی امنیتی جدیدی در فضای ابری OneDrive رونمایی کرد که نامش را صندوقچه‌ی شخصی فرا-امن گذاشته است و به‌صورت رایگان قابل استفاده برای تمامی کاربران است. این قابلیت که ابتدا در ماه ژوئن امسال معرفی شده بود، درواقع پوشه‌ای ویژه در فضای حساب کاربری وان‌درایو است که کاربر می‌تواند اسناد و فایل‌های حساس را در آن ذخیره کند. این پوشه به قابلیت احراز هویت دومرحله‌ای مجهز است که می‌تواند شامل اثر انگشت، اسکن چهره، پین کد اضافی یا کد امن ارسالی از طریق ایمیل و پیامک باشد.

مایکروسافت از چندین جنبه‌ی مختلف تلاش کرده تا این اسناد کاملا امن باقی بمانند؛ برای مثال، فایل‌های ذخیره‌شده در این پوشه امکان سینک و ذخیره‌شدن در دیوایس کاربر را ندارد، مگر با دستگاهی مبتنی بر ویندوز ۱۰ که از سیستم رمزگذاری‌شده‌ی Bitlocker استفاده می‌کند. علاوه بر آن، امکان به اشتراک‌گذاری آیتم‌های داخل این پوشه نیز ممکن نیست و حتی درصورتی که گذرواژه‌ی وان‌درایو را به دلایلی در اختیار کسی گذاشته باشید، امکان بررسی اسناد این پوشه را نخواهد داشت. همچنین این پوشه پس از مدت زمانی مشخص از عدم فعالیت، به‌صورت خودکار، مجددا صندوقچه‌ی شخصی را قفل می‌کند تا از احتمال دسترسی غیرمجاز جلوگیری شود.

قابلیت مهم  و جالب دیگر این صندوقچه‌ برای کاربرانی است که از گوشی همراه استفاده می‌کنند. زیرا امکان ذخیره‌ی مستقیم تصاویر ثبت‌شده یا اسکن‌شده توسط دوربین در این پوشه امکان‌پذیر شده است. این ویژگی از ذخیره عکس و اسکن‌های شخصی حساس در گوشی جلوگیری می‌کند که بسیار مفید و کاربردی خواهد بود. هرچند صندوقچه‌ی شخصی فرا امن برای تمای کاربران رایگان است، اما کاربران نسخه‌ی رایگان و نسخه‌ی صد گیگابایتی بدون آفیس ۳۶۵، محدود به ذخیره‌ی سه فایل درون این صندوقچه هستند. دیگر کاربران چنین محدودیتی ندارند و می‌توانند تمام فضای وان درایو را به این صندوقچه‌ی امن اختصاص بدهند.

مایکروسافت علاوه بر صندوقچه‌ی فرا امن، ویژگی‌های جدید دیگری به فضای ابری وان درایو افزوده است؛ مثل گزینه‌ی پشتیبان‌گیری جدید که از تمام فایل‌های موجود بر صفحه‌ی دسکتاپ (پوشه دسکتاپ) و پوشه‌ی اسناد و تصاویر ویندوز به‌صورت خودکار و در پارت‌هایی تا سقف ۲۰۰ گیگابایت بکاپ تهیه می‌کند. گزینه‌‌ی تم تاریک (Dark Mode) نیز به اپلیکیشن وان درایو برای کاربران iOS اضافه شده است.

نسل جدید کنترلرهای شبکه اینتل با پهنای باند ۲/۵ گیگابیت

اینتل به‌زودی تراشه جدید کنترلر شبکه LAN با پهنای باند ۲/۵ گیگابیت را معرفی می‌کند و یک تغییر بزرگ در این زمینه ایجاد خواهد کرد.

احتمالا نام Intel i219-V را بارها شنیده‌اید؛ کنترلر ۱ گیگابیتی تولید اینتل که در مادربردهای بسیاری ایفای نقش کرده است. این کنترلر از تراشه‌های ارزان‌قیمت و میان‌رده‌ی اینتل بوده که استفاده از آن برای سازندگان مادربرد به‌صرفه بوده است.

بسیاری از مادربردهای حرفه‌ای و گران‌قیمت، امروزه با چند کنترلر LAN عرضه می‌شوند؛ در بین آن‌ها می‌توانید شاهد کنترلرهای ۲/۵، ۵ و حتی ۱۰ گیگابیتی باشید. اینتل که از قافله عقب مانده و زیر باد انتقاد در زمینه‌ی معرفی یک کنترلر شبکه میان قیمت با پهنای باند بیشتر بود، اقدام به طراحی کنترلرهایی جدید کرده است. این محصول به‌صورت رسمی معرفی نشده ولی منابع معتبر اقدام به انتشار مشخصات و اسامی آن کرده‌اند.

با توجه به داده‌های اخیر که به نظر درست می‌رسند، کنترلرهای جدید اینتل با اسامی I225-LM/I225-V معرفی شده‌اند و دارای پهنای باند ۲/۵ گیگابیت در ثانیه هستند. این کنترلرها جایگزین تراشه‌هایی مانند i219-V شده و می‌توان گفت که ارتقاء بزرگی برای بسیاری از مادربردها خواهند بود. شاید در این شرایط شرکت‌های سازنده با عبور از تراشه‌های شرکت‌هایی مانند Aquantia و Realtek، به استفاده از کنترلرهای جدید اینتل روی آورند.

مادربردهای جدید، مبتنی بر تراشه X299X برای پشتیبانی از پردازنده‌های آتی Intel Core X در راه هستند؛ حتی گیگابایت در روزهای اخیر به‌طور رسمی اقدام به معرفی سه مادربرد جدید خود با این تراشه کرده است. در نتیجه معرفی کنترلرهای ۲/۵ گیگابیتی اینتل در بردهای جدید، بسیار منطقی به نظر می‌رسد. تراشه‌های ارزان‌قیمت I225-LM/I225-V مانند نسخه‌های فعلی از گذرگاه PCI-E درون تراشه برای ارتباط با سیستم استفاده خواهند کرد.

عملکرد اولین باتری قابل‌شارژ لیتیوم‌کربن هفت‌برابر بهتر از نمونه لیتیوم‌یونی است

دانشمندان موفق شدند اولین نمونه‌ی باتری لیتیوم‌کربن‌ را با قابلیت شارژ مجدد بسازند که بازده آن از باتری‌های لیتیوم‌یونی هفت‌برابر بهتر است.

باتری‌های لیتیوم‌دی‌‌اکسیدکربن سیستم‌های جالبی برای ذخیره‌سازی انرژی محسوب می‌شوند که چگالی انرژی بسیار زیادی دارند و درواقع، چگالی آن‌ها بیش از هفت‌برابر باتری‌های لیتیوم‌یونی موجود است. البته تاکنون دانشمندان نتوانسته‌اند نمونه‌ی اولیه‌ی کاملا قابل‌شارژی از این نوع باتری‌ها تولید کنند و تا‌به‌امروز، تنها ظرفیت فراوان ذخیره‌ی انرژی آن‌ها اثبات شده بود.

محققان دانشگاه ایلی‌نوی شیکاگو اولین‌بار موفق شدند باتری‌های لیتیوم‌کربن را بسازند که ساختاری کاملا قابل‌شارژ دارند. آن‌ها نمونه‌ی اولیه‌ی باتری لیتیوم‌کربن را تولید کردند که تا ۵۰۰ چرخه‌ی شارژ و دشارژ متوالی را متحمل شد. نتایج تحقیق اخیر به‌صورت مقاله‌ای در Advanced Materials منتشر شد.

امین صالحی‌خوجین، دانشمند ایرانی و استادیار مهندسی مکانیک و صنایع در دانشکده‌ی مهندسی دانشگاه ایلی‌نوی شیکاگو، درباره‌ی دستاورد جدید می‌گوید:

باتری‌های لیتیوم‌کربن از سال‌ها پیش توجه بسیاری را به خود جلب کرده‌اند. البته ازلحاظ عملی، تاکنون هیچ دستاوردی در ساخت نمونه‌ای کاربردی محقق نشده بود.

وقتی باتری لیتیوم‌کربن شارژ خود را از دست می‌دهد، لیتیوم کربنات و کربن تولید می‌کند. لیتیوم کربنات در چرخه‌ی شارژ بازیافت می‌شود؛ اما کربن در کاتالیزور انبار خواهد شد که درنهایت، به پایان عمر باتری می‌انجامد. علی‌رضا احمدی‌پریدری، دانشجوی دانشکده‌ی مهندسی دانشگاه ایلی‌نوی و نویسنده‌ی اول مقاله‌ی اخیر دراین‌باره می‌گوید:

جمع‌شدن کربن، نه‌تنها بخش‌های فعال کاتالیزور را مسدود می‌کند؛ بلکه تجزیه‌ی الکترولیت را هم در وضعیت شارژ به‌همراه خواهد داشت.

صالحی و همکارانش از مواد جدیدی در باتری دی‌اکسیدکربنی خود استفاده کردند تا لیتیوم کربتات و کربن به‌صورت هم‌زمان و با بازدهی درخورتوجه بازیافت شود. آن‌ها از مولیبدن دی‌سولفید به‌عنوان کاتالیزور کاتدی بهره بردند که در ترکیب با الکترولیت هیبریدی، کربن را در فرایند چرخش وارد می‌کند. ترکیب مواد جدید در آزمایش گروه محققان به‌جای چند ماده‌ی مجزا، از ماده‌ای کامپوزیتی استفاده می‌کند که فرایند بازیافت را هم با بازدهی بیشتر ممکن خواهد ساخت.

صالحی درادامه درباره‌ی ترکیب مواد جدید می‌گوید:

ترکیب مواد منحصربه‌فرد ما امکان ساخت اولین باتری لیتیوم‌کربن خنثی از کربن را فراهم می‌کند. باتری جدید بازدهی و طول عمر بسیار زیادی دارد و امکان استفاده در سیستم‌های ذخیره‌ی انرژی پیشرفته را خواهد داشت.

بخشی از تحقیق اخیر درباره‌ی باتری‌های لیتیوم‌کربن را وزارت انرژی آمریکا پشتیبانی می‌کند. در این وزارتخانه، دفتری اختصاصی برای انرژی‌های تجدیدپذیر و افزایش بازدهی انرژی فعالیت می‌کند. به‌علاوه، بنیاد ملی علوم آمریکا هم بخشی از کمک‌هزینه‌ی تحقیقات را متقبل شد.

قطعا تا تجاری‌شدن دستاوردهای دانشمندان در حوزه‌ی ساخت باتری‌های لیتیوم‌کربن زمان زیادی باقی مانده است. همچنین، هنوز نمی‌دانیم آیا می‌توان از محصولات نهایی در کاربردهای مخصوص مصرف‌کننده استفاده کرد یا خیر. به‌هرحال صرف‌نظر از آینده‌ی کوتاه‌مدت و بلندمدت، هرگونه پیشرفت در صنعت ساخت باتری می‌تواند امید به پیشرفت‌های کاربردی‌تر را در این حوزه افزایش دهد؛ حوزه‌ای که به گواه بسیاری از کارشناسان، با سرعت پیشرفت بخش‌های دیگر دنیای فناوری هماهنگ نبوده است.

 

دانشمندان موفق شدند باتری تاشدنی بسازند

دانشمندان باتری جدیدی ساخته‌اند که به‌راحتی و در هر جهتی می‌تواند خم شود و کش بیاید.

باتری تاشو جدیدی با قابلیت کشش و پیچش معرفی شده‌ است. این باتری کلید ساخت گوشی‌های هوشمند تاشدنی و نمایشگرها و گوشی‌های رول‌شدنی نازک‌تر در آینده است.

باتری جدید را مارکوس نیدربرگر، پروفسور مواد چندکاربرده در دانشگاه فنی ETH زوریخ در سوییس، ساخته است که از نوع جدیدی از مواد استفاده می‌کند که شی چن، دانشجوی دکتری دانشگاه ETH، اختراع کرده‌ است. شی چن مقاله‌ای درباره این اختراع در سپتامبر ۲۰۱۹ در مجله Advanced Materials منتشر کرده‌ است.

با توجه به مقاله‌ی چن، جمع‌کنندگان آنود و کاتود از کربن خم‌شدنی ساخته شده است که قابلیت رسانایی الکتریکی دارد. درون این سطوح، لایه‌ای میکروسکوپی از پوسته‌های نقره وجود دارد که مانند کاشی درکنارهم چیده شده‌اند. وقتی این باتری کشیده یا خم می‌شود، این پوسته‌ها همچنان ارتباط با یکدیگر را حفظ می‌کنند. حتی اگر ارتباط این پوسته‌ها از بین رود، لایه‌ی کربن قطع‌نشدن جریان انرژی در باتری را تضمین می‌کند. البته به‌گفته‌ی دانشمندان، این لایه‌ی کربن از نقره رسانای ضعیف‌تری است.

آنود و کاتود از وانادیوم اکسید و لیتیوم منگنز ساخته شده‌اند. در میان این دو، ساختار چارچوب‌مانند خم‌شدنی‌ای وجود دارد که با ژل الکترولیت پر شده‌ است. این هیدروژل متشکل از آب و نمک لیتیوم است.

کاربردهای آتی

دانشمندان می‌گویند این باتری هنوز آماده‌ی تولید انبوه نیست؛ زیرا باید چسبنده‌ی قدرتمندی برای نگه‌داشتن لایه‌های متعدد این باتری برای زمانی طولانی پیدا شود. با اینکه الکترولیت این باتری سمّی و اشتعال‌پذیر نیست، قطعا درز آب و نمک از باتری به درون گوشی چندان جالب نیست.

به‌محض حل‌شدن معضل مذکور، کاربردهای این باتری کاملا واضح می‌شود. اگر باتری‌ای داشته باشید که بتواند در هر جهتی خم و تا شود، بسیاری از محدودیت‌های فیزیکی حال حاضر گوشی‌های هوشمند از میان می‌رود.

گلکسی فولدی را تصور کنید که سطحی کاملا خم‌شدنی باشد، نه فقط دو سطح سخت که از وسط تا می‌شوند یا تبلتی تاشو را تصور کنید که درون جیبتان جا می‌شود. کاربردهای این باتری‌ها از این‌ بسیار فراتر می‌رود و می‌تواند تحولات بسیاری در پوشیدنی‌ها به‌وجود آورد. ژاکت‌هایی را فرض کنید که با کمک این باتری‌ها بتوانند شما را در سرتاسر زمستان گرم نگه دارند یا شکل‌های جدید عینک‌های واقعیت مجازی و واقعیت افزوده را با این باتری‌های جدید تصور کنید.

ناگفته نماند شی شن به چین بازگشته تا در صنایع باتری‌سازی کار کند. با توجه به این نکته، چندان دور از انتظار نیست که ۵ تا ۱۰ سال آینده، این باتری‌ها کاملا صنعتی شده باشند و در بسیاری از محصولات استفاده شوند.

تنها ۶ ماه تا ساخت ویدئوهای دیپ فیک کاملا واقعی فاصله داریم

به‌تازگی یکی از فعالان حوزه‌ی دیپ‌فیک، در اظهارنظری جالب مدعی شده که فاصله‌ی چندانی تا تولید ویدئوهای دیپ‌فیک کاملا واقعی باقی نمانده است.

دیپ‌فیک (Deepfake) نوعی تکنیک جدید متکی به هوش مصنوعی (AI) است که با استفاده از آن می‌توان ویدئوهایی تولید کرد که حقیقی نیستند، اما به‌سختی می‌توان آن‌ها را از ویدئوهای واقعی تمییز داد. جمعه‌ی گذشته، هائو لی، دانشیار رشته‌ی علوم کامپیوتر در دانشگاه جنوب کالیفرنیا و از فعالان حوزه‌ی دیپ‌فیک، در گفت‌و‌گو با وب‌سایت CNBC مدعی شد که تولید ویدئوهای دیپ‌فیکی که «کاملا واقعی» به‌نظر برسند، طی ۶ تا ۱۲ ماه آینده برای عموم مردم امکان‌پذیر خواهد بود.

هائولی در این رابطه می‌گوید: «در حال حاضر، در اکثر اوقات می‌توان با چشم غیرمسلح به‌راحتی تفاوت بین ویدئوهای واقعی را با ویدئوهای ساخته‌شده از طریق دیپ‌فیک تشخیص داد. اما حتی الان هم ویدئوهای دیپ‌فیکی وجود دارند که کاملا متقاعدکننده هستند.»

او صحبت‌هایش را این‌گونه ادامه داد: «ویدئوهای ساخته‌شده با دیپ‌فیک قرار است به‌زودی به نقطه‌ای برسند که دیگر به هیچ وجه نتوان تفاوتی بین آن‌ها و ویدئوهای واقعی قائل شد. بنابراین مجبوریم از راه‌های دیگری برای شناسایی آن‌ها استفاده کنیم.»

هائو لی مدتی پیش یک ویدئوی دیپ‌فیک را از ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، تهیه کرد تا آن را در یکی از کنفرانس‌های فناوری‌محور دانشگاه MIT به‌نمایش بگذارد. لی گفت، ویدئوی موردبحث به این منظور ساخته شده بود که میزان پیشرفت فناوری دیپ‌فیک را تا امروز به‌خوبی نشان دهد؛ ظاهرا سرعت پیشرفت دیپ‌فیک بیشتر از چیزی بوده که وی انتظارش را داشته است. هائو لی مدتی پیش در گفت‌و‌گو با رسانه‌ی MIT Technology Review گفته بود: «ویدئوهای دیپ‌فیک بی‌نقصی که تقریبا قابل‌شناسایی نباشند، تا چند سال دیگر در دسترس قرار می‌گیرند.»

این تناقض در صحبت‌های او در ابتدا عجیب به‌نظر می‌رسید، تا اینکه رسانه‌ی CNBC پیگیر این موضوع شد. خبرنگار رسانه‌ی CNBC چند روز پس از مصاحبه با هائو لی، از طریق یک ایمیل از او درخواست کرد تا درمورد زمان حدودی انتشار ویدئوهای دیپ‌فیک کاملا واقعی، شفاف‌سازی کند. ظاهرا لی در جواب گفته است که تحولات اخیر به‌خصوص انتشار اپلیکیشن چینی Zao که به‌طرز عجیبی در بین مردم محبوب شده، باعث شده است تا دوباره درمورد زمان انتشار ویدئوهای دیپ‌فیک کاملا واقعی بازبینی کند و زمان‌بندی آن را تغییر دهد.

او در ادامه‌ی ایمیلی که در جواب خبرنگار CNBC فرستاده بود، نوشت: «از برخی جهات، هم‌اکنون می‌دانیم که این کار (ساختن ویدئوهای دیپ‌فیک واقعی) را چگونه انجام دهیم. تنها چیزی که باقی مانده، تمرین کردن با داده‌های بیشتر و سپس پیاده‌سازی آن‌ها در فناوری دیپ‌فیک است.»

پیشرفت‌های چند وقت اخیر در حوزه‌ی هوش مصنوعی باعث شده‌اند تا ویدئوهای ساخته‌شده از طریق دیپ‌فیک، واقع‌گرایانه‌تر از همیشه به‌نظر برسند. اکنون به مرحله‌ای رسیده‌ایم که تشخیص ویدئوهای واقعی از ویدئوهای جعلی به کار سختی مبدل شده است. این موضوع، زنگ خطری جدی برای پخش گسترده‌ی اطلاعات جعلی در فضای وب است.

هکرها با سوءاستفاده از پروتکل WSD حملات DDoS را تقویت می‌کنند

هکرها به روشی جدید برای تقویت حملات DDoS با بهره‌گیری از پروتکل WSD دست‌ یافته‌اند که حملات را تا صدها برابر تقویت می‌کند.

با سوءاستفاده از ابزاری که به‌طور نامناسب درحدود یک‌میلیون دستگاه متصل به شبکه مانند دوربین‌ها و ضبط‌کننده‌های دیجیتال ویدئویی (DVR) و سایر دستگاه‌های اینترنت اشیاء تعبیه شده، هکرها به روشی جدید برای تشدید تأثیرات حملات محروم‌سازی از سرویس (denial-of-service) دست‌ یافته‌اند.

این روش جدید از پروتکل WS-Discovery) WSD) بهره می‌گیرد که تعداد زیادی از دستگاه‌های متصل به شبکه برای اتصال خودکار به یکدیگر استفاده می‌کنند. پروتکل WSD به دستگاه‌ها امکان ارسال بسته‌های پروتکل دیتاگرام کاربر (UDP) را ازطریق پورت ۳۷۰۲ برای توصیف ویژگی‌ها و نیازمندی‌های این دستگاه‌ها می‌دهد.

دستگاه‌هایی که این بسته‌ها را دریافت می‌کنند، می‌توانند پاسخ‌هایی ده تا صدها برابر بزرگ‌تر ارسال کنند و هکرها از همین ویژگی برای تقویت حملات DDoS بهره می‌برند. چند هفته پیش، حمله‌ای عظیم DDoS به ویکی‌پدیا صورت گرفت که به از دسترس خارج‌شدن چندساعته این سایت در اروپا و خاورمیانه منجر شد. همچنین، حمله‌‌ی عظیم دیگری به پیام‌رسان معروف تلگرام همراه‌با اعتراض‌های اخیر هنگ کنگ صورت گرفته‌ است.

حمله‌ی مذکور دسترسی ۲۰۰ میلیون کاربر این پیام‌رسان در آمریکا و برخی دیگر از کشورهای جهان را مختل کرده؛ اما امنیت داده‌های کاربران تضمین شده‌ است.

سال گذشته به‌نظر می‌آمد حملات DDoS رو به افول‌اند؛ اما تحقیق جدید لابراتوار کاسپرسکی نشان‌دهنده‌ی این است که تعداد این حملات به‌طور چشمگیری در فصل اول ۲۰۱۹ افزایش یافته‌ است. این نتایج برای بسیاری از متخصصان امنیتی بسیار عجیب بود؛ زیرا به‌زعم آن‌ها توجه مجرمان سایبری به‌سوی حملات دیگری مانند کریپتوماینینگ معطوف شده‌ است.

کاسپرسکی می‌گوید:

بازار حملات DDoS در حال تغییر است و سرویس‌های جدید DDoS با آن‌هایی جایگزین شده‌اند که مؤسسه‌های قضایی تعطیل کرده‌اند. به‌محض اینکه سازمانی اقدامات امنیتی پایه‌ی خود را لحاظ می‌کند، مهاجمان همان‌ها را با حملات طولانی هدف قرار می‌دهند. دشوار است بگوییم تعداد حملات DDoS در حال افزایش است؛ اما پیچیدگی این حملات به‌‌یقین رو به ازدیاد است. ما به سازمان‌ها و شرکت‌ها پیشنهاد می‌کنیم خود را کاملا آماده مقابله با این حملات کنند تا از حملات پیچیده DDoS نجات یابند.

با توجه به دستگاه، پاسخ می‌تواند ۷ تا ۱۵۳ برابر با WSD تقویت شود و همین موضوع این روش را به یکی از مؤثرترین روش‌های هکرها برای تقویت حملات DDoS تبدیل کرده است که می‌تواند کسب‌وکارها و مصرف‌کنندگان را فلج کند.

حملات تقویت‌شده‌ی DDoS

محققان آکامای اخیرا در حال بررسی حملات مبتنی‌بر WSD صورت‌پذیرفته در یکی از شرکت‌های فعال حوزه گیمینگ بوده‌اند. این حملات DDoS که با WSD تقویت شده‌ بودند، در اوج خود ۳۵ گیگابایت‌برثانیه ترافیک تولید کردند. البته این حمله حتی نزدیک به رقم ۹۹۰ گیگابیت‌برثانیه‌ای نیست که در حمله DDoS در سال ۲۰۱۶ به‌کمک دوربین‌های امنیتی انجام شده بود. بااین‌حال، گسترش روزافزون استفاده از این روش و حدود ۸۰۲ هزار دستگاهی که می‌توانند درزمینه‌ی این حملات سوءاستفاده شوند، از دلایل اصلی نگرانی متخصصان امنیتی درباره‌ی این روش جدید است.

جاناتان رسپتو، از متخصصان امنیتی آکامای، درباره‌ی خطر بزرگ WSD و چگونگی آماده‌سازی شرکت‌ها درمقابل موج جدید حملات آینده DDoS می‌گوید:

WSD خطری بزرگ در اینترنت است که می‌تواند با کمک دوربین‌های مداربسته و ضبط‌کننده‌های دیجیتال ویدئو پهنای باند درخورتوجهی تولید کند. باردیگر شاهد آن هستیم که امنیت فدای راحتی شده‌ است. تولیدکنندگان می‌تواند گستره‌ی پروتکل UDP از پورت ۳۷۰۲ را به فضای IP محدود کنند. تنها لازم است ۱۰ تا ۱۵ سال منتظر باشیم تا عمر دستگاه‌های قدیمی به‌پایان برسد و دستگاه‌های جدید با امنیت تقویت‌شده وارد بازار شوند. هر شخصی قربانی احتمالی حملات WSD است و سازمان‌ها باید آماده‌ی مقابله با ترافیک فراوان ناشی از این حملات DDoS باشند.