ویندوز ۱۰X چیست و چه تفاوتی با ویندوز ۱۰ دارد؟

ویندوز ۱۰X سیستم‌عامل ویژه‌ی مایکروسافت برای دستگاه‌های تاشدنی است و به‌دلیل برخورداری از قابلیت‌های جدید، از نسخه‌ی معمولی ویندوز ۱۰ متمایز شده است.

از سال‌ها پیش، شایعات مختلفی درباره‌ی احتمال معرفی گوشی تاشدنی مایکروسافت می‌شنیدیم. این شایعه‌ها سرانجام مدتی پیش به واقعیت تبدیل شدند و ردموندی‌ها جدیدترین دستگاه‌های خانواده‌ی سرفیس را رونمایی کردند که در بین آن‌ها، محصولی تاشدنی با نام سرفیس نئو به‌چشم می‌خورد. سیستم‌عامل سرفیس نئو نسخه‌ی تغییریافته‌ی ویندوز ۱۰ با نام ویندوز ۱۰ ایکس است.

مایکروسافت فعلا قصد ندارد سرفیس نئو را به بازار عرضه کند؛ اما هرچه به تعطیلات سال ۲۰۲۰ نزدیک‌تر شویم، اخبار مربوط به ویندوز ۱۰ ایکس داغ‌تر خواهند شد و کم‌کم تمامی کاربران این نسخه‌ی ویژه از ویندوز ۱۰ را خواهند شناخت. مایکروسافت هنگام معرفی سرفیس نئو به‌صورت رسمی اعلام کرد از مدتی پیش کار روی نسخه‌ای از ویندوز ۱۰ را آغاز کرده است که به‌طور ویژه برای دستگاه‌های تاشدنی تولید می‌شود.

ویندوز ۱۰ ایکس را نمی‌توانیم سیستم‌عاملی کاملا جدید به‌شمار بیاوریم و همان‌طورکه از نامش فهمیده می‌شود، این سیستم‌عامل اساسا همان ویندوز ۱۰ با قابلیت‌هایی جدید است. این دو نسخه‌ از ویندوز ۱۰ چه تفاوت‌هایی با یکدیگر دارند؟ درادامه، ویندوز ۱۰ ایکس را دقیق‌تر بررسی می‌کنیم.

 

رابط کاربری

بزرگ‌ترین تفاوت بین ویندوز ۱۰ ایکس و ویندوز ۱۰ معمولی را باید رابط کاربری آن‌ها دانست. ویندوز ۱۰ معمولی برای دستگاه‌هایی نظیر لپ‌تاپ‌ها و رایانه‌های رومیزی و تبلت‌هایی طراحی شده است که از نمایشگر معمولی بهره می‌ببرند. در چنین ویندوزی، آیکون‌های مختلف حاضر در منو استارت را در بخش پایینی صفحه می‌بینیم. در ضمن اپلیکیشن‌های نوار وظیفه و ساعت و تاریخ، به‌طور پیش‌فرض در بخش پایینی صفحه جای گرفته‌اند.

در نسخه‌‌ی ویندوز ۱۰ ایکس، مکان آیتم‌های یادشده تغییر می‌کند؛ زیرا ویندوز ۱۰ ایکس مخصوص دستگاه‌هایی با نمایشگر دوگانه است. درواقع رابط کاربری باید به‌شکلی دستخوش تغییر شود که کاربر هنگام استفاده از آن با دو نمایشگر احساس راحتی کند. براساس مطالب فاش‌شده از ویندوز ۱۰ ایکس، فعلا پنج نکته را درباره‌ی رابط کاربری آن می‌دانیم.

بررسی تغییرات را با نوار وظیفه شروع می‌کنیم. براساس شایعات، تغییرات رابط کاربری ویندوز ۱۰ ایکس در‌مقایسه‌با ویندوز ۱۰ معمولی به‌شکلی خواهد بود که کاربر هنگام استفاده از دستگاه‌های مجهز به آن، حس کار با محصولی شبیه به آیپد را تجربه کند. آیتم‌های مختلف ویندوز ۱۰ ایکس بیشتر در قسمت‌های مرکزی رابط کاربری حضور پیدا خواهند کرد و تأکید ویژه‌ای روی استفاده از ژست‌های لمسی در این نسخه از ویندوز خواهد شد. گفته می‌شود مایکروسافت روی سیستمی خاص با نام «اهرم‌ها» کار می‌کند. در توضیحی ساده باید بگوییم به‌لطف این سیستم، کاربر خواهد توانست به‌سادگی با کشیدن انگشتش از پایین به بالا، نوار وظیفه را بالا بکشد. این رویکرد در سیستم‌عامل iPadOS نیز به‌شکلی مشابه به‌چشم می‌خورد.

افزون‌براین، تفاوت بزرگی بین منو استارت ویندوز ۱۰ ایکس و ویندوز ۱۰ معمولی دیده می‌شود. ظاهرا در دستگاه‌های دونمایشگره که به ویندوز ۱۰ ایکس مجهز هستند، منو استارت در نمایشگرِ سمت چپ به‌نمایش درخواهد آمد. منو استارت ویندوز ۱۰ ایکس درحقیقت در نقش لانچری ظاهر خواهد شد که در قسمت بالایی آن، نواری برای جست‌و‌جو در بین محتوا حضور خواهد داشت. دیگر بخش‌های این منو شامل فهرستی از اپلیکیشن‌ها و وب‌سایت‌ها خواهد بود و درضمن، منو استارت قرار است در بخش پایینی میزبان برخی محتوای پیشنهادی باشد که برای هر کاربر شخصی‌سازی می‌شود. در منو استارت ویندوز ۱۰ ایکس برخلاف ویندوز ۱۰ معمولی، کاشی‌های زنده (Live Tile) حضور نخواهند داشت و آیکون‌ها نیز متحرک نخواهند بود.

علاوه‌بر آنچه گفته شد، کاربر خواهد توانست به روش‌های جدیدی با اپلیکیشن‌ها و به‌طور کلی رابط کاربری ویندوز ۱۰ ایکس تعامل برقرار کند. ویندوز ۱۰ معمولی به‌طور ویژه برای کیبورد و ماوس طراحی شده است؛ اما تعامل با ویندوز ۱۰ ایکس ازطریق لمس نمایشگر برقرار خواهد شد. همین موضوع تفاوت درخورتوجهی در کارکردن با آن‌ها اعمال می‌کند. قابلیت‌های «درگ اند دراپ» و موارد مشابه ویندوز ۱۰ در نسخه‌ی ایکس بهبودهای مهمی به‌خود خواهند دید. مایکروسافت هنگام معرفی اولیه‌ی ویندوز ۱۰ ایکس به‌خوبی نشان داد کاربران چگونه می‌توانند اپلیکیشن‌های مختلف را در بین دو نمایشگر دستگاه‌شان جابه‌جا کنند. درضمن، امکان قراردادن پنجره‌های مختلف درکنار یکدیگر در نمایشگرهای دوگانه را شاهد بودیم.

مایکروسافت تغییراتی در صفحه‌ی قفل ویندوز ۱۰ ایکس نیز اعمال کرده است. در نسخه‌ی ایکس ویندوز ۱۰، صفحه‌ی قفل بلافاصله بالا می‌آید و برای ردکردن آن نیازی نیست صفحه را به‌سمت بالا بکشید. افزون‌بر‌این‌، روی صفحه صفحه‌کلیدی مجازی برای واردکردن رمزعبور دستگاه دیده می‌شود. طبق شایعه‌های اخیر، مایکروسافت در ویندوز ۱۰ ایکس، منو تنظیمات را تا حد زیادی بازطراحی کرده است تا دیگر لازم نباشد برای پیداکردن تنظیماتی خاص، در بین منوهای مختلف به ناوبری مشغول شوید. البته تاکنون اسکرین‌شاتی از منو جدید تنظیمات فاش نشده است. فایل اکسپلورر ویندوز ۱۰ ایکس نیز قرار است بازطراحی شود که رسانه‌های مختلف از آن با نام فایل اکسپلورر پیشرفته (Modern File Explorer) یاد کرده‌اند. ظاهرا این نسخه از فایل اکسپلورر به‌طور ویژه برای پشتیبانی از ژست‌های لمسی بهینه‌سازی شده است.

 

سازگاری با اپلیکیشن‌ها و دستگاه‌ها

یکی از مهم‌ترین مباحث مربوط به ویندوز ۱۰ ایکس، به اپلیکیشن‌ها و دستگاه‌هایی مربوط می‌شود که قرار است به این سیستم‌عامل مجهز شوند. از همان زمان انتشار شایعات اولیه درباره‌ی ویندوز ۱۰ ایکس، شمار زیادی از کاربران بحث درزمینه‌ی آن را شروع کردند. مایکروسافت پیش‌تر نسخه‌های ویژه‌ای از ویندوز را با نام ویندوز RT یا حتی ویندوز ۱۰ اس معرفی کرده است که برخی محدودیت‌ها شامل حال آن‌ها می‌شود. درضمن در‌حال‌حاضر، ویندوز ۱۰ روی پلتفرم آرم با برخی محدودیت‌های خاص روبه‌رو است. کاربران مایکروسافت با استناد به همین موضوع، نگرانی خود را از محدودیت‌های احتمالی ویندوز ۱۰ ایکس ابراز کردند.

براساس آنچه تاکنون از رسانه‌های مختلف شنیده‌ایم، مایکروسافت رویکردی متفاوت برای نسخه‌ی ایکس ویندوز ۱۰ در پیش گرفته و قصد دارد تا‌حدممکن شمار اپلیکیشن‌های سازگار با آن را افزایش دهد. گفته می‌شود تمامی اپلیکیشن‌های ویندوز ۱۰ یا اپلیکیشن‌های Win32 قابلیت اجرا روی ویندوز ۱۰ ایکس را دارند که اتفاقی مهم و مثبت به‌شمار می‌آید. درضمن، محدودیتی درزمینه‌ی دانلود اپلیکیشن‌ از فروشگاه داخلی ویندوز با نام مایکروسافت استور متوجه کاربران ویندوز ۱۰ ایکس نخواهد بود.

مایکروسافت قصد دارد درکنار ویژگی‌های یادشده، تلاش بیشتری برای توسعه‌ی اپلیکیشن‌های ویندوز ۱۰ ایکس کند تا کاربران حس بهتری به آن داشته باشند. براساس شایعه‌های جدید، سازندگان اپلیکیشن‌ها برای اینکه اپلیکیشنشان روی ویندوز ۱۰ ایکس اجرا شود، به انجام کار اضافه‌ای مجبور نیستند. درواقع، آنان اپلیکیشن‌ خود را برای ویندوز ۱۰ می‌سازند و آن به‌صورت خودکار خودش را با ویندوز ۱۰ ایکس و دستگاه‌های دونمایشگره تطبیق می‌دهد.

 

کدام‌یک بهتر است؛ ویندوز ۱۰ یا ویندوز ۱۰ ایکس؟

به سؤال مهم مربوط به ویندوز ۱۰ و ویندوز ۱۰ ایکس مایکروسافت می‌رسیم: کدام‌یک از آن‌ها می‌توانند بیشتر کاربردی باشند؟ الان خیلی زود است که بخواهیم این سؤال مهم را جواب دهیم؛ با‌این‌حال برای پاسخ به این پرسش باید برخی موارد مهم را در نظر گرفت. در سال ۲۰۲۰ و هنگام عرضه‌ی دستگاه‌های دونمایشگره‌ی مجهز به ویندوز ۱۰ ایکس به بازار، اگر بخواهید یکی از آن‌ها را تهیه کنید، باید به‌خاطر داشته باشید که تجربه‌ی کاربری این دستگاه‌ها با دستگاه‌های فعلی تفاوت‌هایی عمده دارد. باید در ویندوز ۱۰ ایکس به منو استارت و نوار وظیفه‌ی جدید عادت کنید. فراموش نکنید مایکروسافت همچنان تمرکز و تأکید ویژه‌ای بر ویندوز ۱۰ می‌کند و همچون گذشته آن را به‌روزرسانی خواهد کرد. بنابراین، اگر از دستگاه مجهز به ویندوز ۱۰ معمولی استفاده می‌کنید، مشکلی برایتان پیش نخواهد آمد.

امروزه هنگام خرید لپ‌تاپ جدید، به نسخه‌‌ای رسمی از ویندوز ۱۰ بدون پرداخت هزینه‌ای اضافه دسترسی پیدا می‌کنید. درضمن، اگر به‌دنبال خرید قطعات سیستم هستید، می‌توانید یکی از نسخه‌های اصلی ویندوز ۱۰ را بخرید یا نسخه‌های فعال‌نشده‌ی آن را دانلود کنید. براساس شایعه‌های جدید، ویندوز ۱۰ ایکس از این لحاظ با ویندوز ۱۰ معمولی تفاوت‌هایی خواهد داشت.

ظاهرا ویندوز ۱۰ ایکس قرار است اساسا در انحصار دستگاه‌های دونمایشگره باشد. البته شایعه‌های دیگری نیز شنیده‌ایم که طبق آن‌ها، احتمال دارد ویندوز ۱۰ ایکس برای لپ‌تاپ‌های سنتی نیز دردسترس قرار گیرد؛ البته این شایعه تاکنون تأیید نشده است. بنابراین، براساس آنچه تاکنون می‌دانیم، باید بگوییم ویندوز ۱۰ ایکس قرار است در انحصار محصولات دونمایشگره نظیر سرفیس نئو و دیگر محصولاتی باشد که اچ‌پی و دل و لنوو روانه‌ی بازار خواهند کرد. به‌عبارت‌دیگر، امکان خرید ویندوز ۱۰ ایکس به‌صورت جداگانه وجود نخواهد داشت. ویندوز ۱۰ ایکس قرار است سیستم‌عاملی باشد که از همان ابتدا جزوی از دستگاهتان است و از این حیث به اندروید و iOS شباهت دارد.

مایکروسافت تاکنون تاریخ انتشار دقیق ویندوز ۱۰ ایکس را مشخص نکرده و فقط نسخه‌ی اولیه‌ی آن را در کنفرانس اخیرش به‌نمایش گذاشت؛ کنفرانسی که با محوریت دستگاه‌های سرفیس برگزار شد. مایکروسافت در آن زمان گفت دستگاه‌های مجهز به ویندوز ۱۰ ایکس قرار است در فصل تعطیلات ۲۰۲۰ روانه‌ی بازار شوند. این یعنی تا نوامبر ۲۰۲۰ (آبان و آذر ۱۳۹۹) یا دسامبر ۲۰۲۰ (آذر و دی ۱۳۹۹) ویندوز ۱۰ ایکس به بازار عرضه نخواهد شد.

تراشه ۵G مدیاتک پنجم آذر معرفی می‌شود

مدیاتک در خبری رسمی اعلام کرده است قصد دارد پنجم آذر نخستین تراشه‌ی ۵G خودش را رونمایی کند. این تراشه مبتنی‌بر لیتوگرافی ۷ نانومتری خواهد بود.

مدیاتک به‌وضوح نشان می‌دهد قصد دارد تلاش بیشتری در حوزه‌ی تراشه‌های موبایلی انجام دهد تا توجهات بیشتری را به‌سمت خود جلب کند. این شرکت در محصولات اخیرش نشان داده است تمرکز ویژه‌ای روی برخی قابلیت‌ها و بازارهای خاص دارد. مدیاتک به‌دنبال تولید و عرضه‌ی تراشه‌ی گیمینگ هلیو G90 در ژوئیه‌ی گذشته، تصمیم گرفته است تمرکز ویژه‌ای بر ۵G کند. تراشه‌های ۵G مدیاتک قرار نیست صرفا مخصوص بازار پرچم‌داران باشند و طبق شایعه‌های اخیر، این شرکت درکنار تراشه‌ی پرچم‌دار، قصد دارد تراشه‌ای ۵G را برای گوشی‌های میان‌رده نیز تولید کند تا شمار بیشتری از محصولات به این فناوری مجهز شوند.

مدیاتک مدتی پیش نقشه‌ی راه خود را برای چند سال آینده منتشر کرد که براساس آن، نخستین تراشه‌های این شرکت قرار است در سه‌ماهه‌ی نخست سال ۲۰۲۰ روانه‌ی بازار شوند که از مودم هلیو M70 استفاده خواهند کرد. ظاهرا همه‌چیز طبق برنامه‌ی پیشین دنبال می‌شود؛ زیرا مدیاتک به‌تازگی در اطلاعیه‌ای اعلام کرده است قصد دارد پنجم آذر با برگزاری کنفرانس MediaTek Summit، به‌صورت رسمی نخستین تراشه‌ی ۵G خود را رونمایی کند. درکنار اعلام خبر معرفی رسمی تراشه‌ی ۵G مدیاتک، رسانه‌ی GSMArena تصاویر مرتبط با این تراشه را منتشر کرده است. متأسفانه تاکنون مشخصات رسمی مربوط به تراشه‌ی ۵G مدیاتک منتشر نشده است؛ البته می‌توانیم حدس‌هایی دراین‌زمینه بزنیم.

همان‌طورکه در تصاویر مربوط به تراشه‌ی ۵G مدیاتک می‌‌بینید، روی این تراشه عبارت MT6885Z ذکر شده است. در شایعات پیشین گفته شده بود تراشه پرچم‌دار ۵G مدیاتک از همین کدنام بهره می‌ببرد. بنابراین، می‌توانیم بگوییم تراشه‌ی حاضر در تصاویر اشاره‌شده همان تراشه‌ی ۷ نانومتری پرچم‌دار مدیاتک به‌شمار می‌آید.

ظاهرا شرکت‌های اوپو و ویوو قصد دارند در محصولاتشان از تراشه‌ی ۷ نانومتری مدیاتک استفاده کنند. گفته می‌شود مدیاتک تراشه‌ی MT6885 را با هسته‌های پردازشی Cortex-A77 و پردازنده‌ی گرافیکی Mali-G77 تولید کرده است. دیگر مشخصات احتمالی تراشه‌ی پرچم‌دار مبتنی‌بر لیتوگرافی ۷ نانومتری FinFET مدیاتک شامل پشتیبانی مودم این تراشه از فناوری Sub-6GHz شبکه‌ی ۵G، پشتیبانی از موتور نسل سوم هوش مصنوعی، پشتیبانی از دوربین ۸۰ مگاپیکسلی و پشتیبانی از ضبط ویدئو ۴K با نرخ ۶۰‌ فریم‌بر‌ثانیه هستند. برخی رسانه‌ها می‌گویند مدیاتک روند تولید انبوه MT6885 را آغاز کرده است تا بتواند آن را در سه‌ماهه‌ی اول ۲۰۲۰ به‌صورت رسمی دردسترس قرار دهد.

نکته‌ی جالب تلاش ویژه‌ی مدیاتک برای آوردن فناوری ۵G به تراشه‌های میان‌رده است. این شرکت قصد دارد از مودم پیشرفته‌ی هلیو M70 که از حالت دوگانه‌ی SA/NSA شبکه‌ی ۵G پشتیبانی می‌کند، در تراشه‌های میان‌رده‌ی ارزان‌تر بهره بگیرد. این یعنی سرعت دانلود گوشی‌های مجهز به تراشه‌ی میان‌رده‌ی ۵G مدیاتک همچون سرعت دانلود گوشی‌های دارای تراشه‌ی پرچم‌دار ۵G این شرکت خواهد بود. گفته می‌شود تراشه‌ی میان‌رده‌ی ۵G مدیاتک MT6873 نام دارد و طبق شایعه‌های جدید، از هسته‌ی پردازشی Cortex-A76 استفاده می‌کند.

افزون‌بر‌این‌‌، ظاهرا تراشه‌ی میان‌رده‌ی MT6873 قرار است همچون مدل پرچم‌دار با لیتوگرافی ۷ نانومتری شرکت FinFET تولید شود. MT6873 احتمالا در گوشی‌هایی استفاده خواهد شد که قیمت آن‌ها درحدود ۳۰۰ دلار است. ارائه‌ی این ویژگی‌ها در موبایلی ۳۰۰ دلاری، اتفاقی تحسین‌برانگیز به‌شمار می‌آید. براساس اطلاعات افشاشده از درون مدیاتک، اندازه‌ی تراشه‌ی MT6873 در‌مقایسه‌با MT6885 تقریبا ۲۵ درصد کاهش پیدا خواهد کرد. همچنین، برخی منابع گفته‌اند تراشه‌ی جدید MT6873 قرار است در سه‌ماهه‌ی دوم سال ۲۰۲۰ به‌مرحله‌ی تولید انبوه برسد؛ بنابراین، حدودا یک سال تا زمان حضور این تراشه در گوشی‌‌های هوشمند باقی مانده است.

مدیاتک نمی‌خواهد صرفا روی ۵G متمرکز باشد و نقشه‌ی راهش نشان می‌دهد این شرکت قصد دارد پس از تولید تراشه‌ی میان‌رده‌ی ۵G، کم‌کم به‌سمت تولید چهار تراشه‌ی مبتنی‌بر لیتوگرافی ۶ نانومتری TSMC برود. درضمن، ظاهرا تراشه‌های بعدی مدیاتک از امواج میلی‌متری شبکه‌ی ۵G نیز پشتیبانی خواهند کرد. ناگفته نماند TSMC تراشه‌های ۶ نانومتری را با فناوری EUV تولید می‌کند که هزینه‌ی تمام‌شده برای آن‌ها زیاد است.

سومین دوره مسابقات کد نویسی مبهم موسوم به رقابت اسپاگتی آذرماه برگزار می‌شود

سومین دور از رقابت‌های کدنویسی مبهم که شرکت‌کنندگان طی آن باید پیچیده‌ترین و ناخواناترین کد ممکن را توسعه دهند، آذرماه برگزار می‌شود.

دبیرخانه رویدادهای خاص حوزه فناوری اطلاعات دانشگاه صنعتی شریف (Sharif ICT) با همکاری باشگاه کسب‌و‌کار دانش بنیان (BOX)، پارک علم و فناوری دانشگاه صنعتی شریف و معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری در حال برگزاری سومین دوره مسابقات کد نویسی مبهم (Spaghetti Contest) در آذر ماه سال جاری است.

هدف از برگزاری این مسابقه صرفاً یک رقابت فنی بین افراد نیست، بلکه قرار است در این رویداد دانش و مهارت برنامه‌نویسی شرکت‌کنندگان افزایش یابد و مهارت و دانش کسب شده در صنعت فناوری اطلاعات کشور مورد استفاده قرار گیرد و شرکت‌کنندگان مسابقه بعد از این رویداد وارد بازار کار کشور شوند.

در این مسابقات هر تیم برای شرکت در رویداد  باید به ناخواناترین شکل ممکن، برنامه‌ای به زبان سی‌پلاس‌پلاس (++C) بنویسد که با هر بار اجرا شدن، رشته‌ای معین به طول حداقل یک و حداکثر سه کاراکتر را روی صفحه‌نمایش چاپ کند.

مخاطبان برنامه:
  • دانشجویان و برنامه‌نویسان جهت شرکت در مسابقه
  • شرکت‌های فعال در حوزه برنامه‌نویسی جهت استفاده از خروجی های مسابقات
  • شرکت و سازمان‌های فعال در حوزه فناوری اطلاعات جهت استفاده از خروجی های مسابقات
مزایای شرکت در مسابقات برای نویسان:
  • یادگیری «بررسی کدهای مختلف، نوشتن کد جدید و ارتباط مستمر با تیم داوری، باعث افزایش سطح علمی و مهارت افراد می‌شود»
  • تمرین «ارسال کدهای مبهم برای تیم داوری، مشاوره و گرفتن تأیید فرصتی را برای محک زدن توانایی افراد فراهم می‌آورد»
  • رقابت «آزمون انتخابی و آزمون نهایی محل اصلی رقابت بین افراد برتر هستند و نشان‌دهنده مهارت افراد در برنامه‌نویسی هستند»
  • استخدام در شرکت‌های معتبر «پس از برگزاری مسابقات، برای تیم های برتر امکان استخدام در شرکت‌های معتبر فعال در حوزه فناوری اطلاعات که از برگزاری این رویداد حمایت کرده‌اند وجود دارد»

جهت اطلاع از روند برگزاری مسابقه، قوانین و ثبت‌نام به وب‌سایت رویداد مراجعه کنید.

چهارمین دوره از سری مسابقات ICT Challenge به‌میزبانی دانشگاه گلستان برگزار می‌شود

چهارمین دوره از سری مسابقات چالش‌های حوزه‌ی فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT Challenge 4) با عنوان مسابقات برنامه‌نویسی گلستان، با همکاری دانشگاه صنعتی شریف و به‌میزبانی دانشگاه گلستان برگزار می‌شود.

دانشگاه صنعتی شریف و دانشگاه گلستان چهارمین دوره از سری مسابقات چالش‌های حوزه‌ی فناوری اطلاعات و ارتباطات را با همکاری معاونت علمی ریاست‌جمهوری، پارک علم و فناوری دانشگاه صنعتی شریف، سازمان نظام صنفی رایانه‌ای، وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات برگزار می‌کنند. هدف از برگزاری این رویداد شناسایی افراد توانمند جویای کار و ورود این افراد به بازارکار است که با قوانینی خاص و به‌منظور حل مشکلات موجود در حوزه‌ی فناوری اطلاعات و ارتباطات اجرا می‌شود.

در این دوره، چهار مسابقه به‌صورت موازی و هم‌زمان در زبان‌های جاوا، پی‌اچ‌پی، پایتون و دات‌نت برگزار خواهد شد و شرکت‌کنندگان در قالب تیم‌های دو تا چهار نفره با یکدیگر مسابقه می‌دهند. در این مسابقه، سؤال‌ها و چالش‌هایی مطرح خواهد شد و شرکت‌کنندگان بر بستر زبان‌های برنامه‌نویسی مذکور باید این مسائل را حل کنند.

با‌توجه‌به اینکه در این رویداد چهار مسابقه به‌صورت هم‌زمان اجرا می‌شود، امکان ثبت‌نام هر نفر فقط در یکی از مسابقات وجود دارد. شرکت‌کنندگان در‌صورتی‌که در یکی از زبان‌های برنامه‌نویسی ثبت‌نام کردند، امکان حضور در سه مسابقه‌ی دیگر را ندارند. با‌توجه‌به اینکه ثبت‌نام در مسابقات رایگان است، برنامه‌ی این رقابت‌ها چنین تنظیم شده است:

  • بخش اول مسابقات ساعت ۸ چهارشنبه ۲۹ آبان آغاز می‌شود و ساعت ۱۹ خاتمه می‌یابد.
  • بخش دوم مسابقات ساعت ۸ پنجشنبه ۳۰ آبان شروع می‌شود و ۱۲ به پایان می‌رسد.
  • داوری نهایی مسابقات از ساعت ۱۲ شروع می‌شود و ساعت ۱۴ خاتمه می‌یابد.
  • مراسم اختتامیه و اهدای جوایز از ساعت ۱۴ تا ۱۶ برگزار می‌شود.

برای دریافت اطلاعات بیشتر می‌توانید به وب سایت رویداد ICT Challenge به نشانی www.Ictchallenge.ir مراجعه کنید.

ویندوز ۱۰ مایکروسافت با سیستم دفاعی جدید نسبت‌به آسیب‌های هک مقاوم‌تر می‌شود

ویندوز مایکروسافت قرار است به کمک سیستم دفاعی جدید این شرکت در برابر هک کامپیوتر و تهدیدات امنیتی سیستم‌عامل مقاوم‌تر از قبل شود.

ویندوز مایکروسافت در حال حاضر به‌عنوان یک سیستم‌عامل رایج توسط کاربران کامپیوتر مورد استفاده قرار می‌گیرد. بنابراین اگر این سیستم‌عامل که اکنون در قالب ویندوز ۱۰ در اختیار کاربران قرار دارد از امنیت لازم برخوردار نباشد، طیف گسترده‌ای از آن‌ها در معرض خطر هک قرار خواهند گرفت.

به‌منظور کاهش هرچه بیشتر این آسیب مایکروسافت قصد دارد در ابزارهای مبتنی بر سیستم‌عامل ویندوز از سیستم دفاعی جدیدی به نام هسته‌ امن کامپیوتر یا Secured-core PC استفاده کند. این سیستم دفاعی همان‌گونه که از نامش مشخص است، بر ایمنی هسته‌ی ویندوز تمرکز دارد و از سفت‌افزار (Firmware) این سیستم‌عامل در برابر نفوذهای امنیتی و هک محافظت خواهد کرد.

در طول سال‌های اخیر تعداد حملاتی که به رابط یک‌پارچه و توسعه‌پذیر سیستم‌‌عامل (UEFI) یا بایوس کامپیوتر می‌شود، به‌طرز آشکاری افزایش یافته است. مایکروسافت دلیل این امر را بالاتر رفتن سطح ایمنی سیستم‌های عامل و سرویس‌های مختلف مرتبط با آن‌ها می‌داند. به گونه‌ای که ایمن‌تر شدن آن‌ها در برابر هک و فعالیت‌های مخرب موجب شده است تا هکرها انگیزه‌ی کمتری برای نفوذ به ویندوز از طریق حفره‌های امنیتی موجود در نرم‌افزارهای وابسته به آن داشته باشند و به‌جای این موضوع بر کنترل سفت‌افزار یا فیرمور سیستم‌عامل متمرکز شوند.

برای مقابله با این تهدید مایکروسافت قصد دارد در همکاری با تعدادی از توسعه‌دهندگان سخت‌افزار کامپیوتر، به‌خصوص شرکت‌هایی که در تولید تراشه‌ها و محصولات سیلیکونی فعال هستند، اصلاحاتی در ساختار سخت‌افزارهای تولیدشده توسط آن‌ها ایجاد کند و آن‌ها را با سیستم دفاعی یادشده در کامپیوترهای مبتنی بر ویندوز تطبیق دهد.

یکی از اجزای اصلی این سیستم دفاعی، راه‌اندازی امن سیستم‌عامل است که موجب می‌شود در فرایند راه‌اندازی ویندوز، یا به قول عامیانه هنگام بالاآمدن سیستم‌عامل، از حمله به سفت‌افزار یا فیرمور آن جلوگیری شود. برای انجام این کار ایجاد تغییراتی در پیکربندی سخت‌افزار کامپیوتر لازم است که طی هماهنگی با شرکت‌هایی مانند AMD، دل، اینتل، کوالکام و سایر همکاران مایکروسافت امکان‌پذیر خواهد شد. این تغییر پیکربندی موجب حفاظت از سفت‌افزار یا فیرمور می‌شود و از هک شدن آن یا به‌سرقت‌رفتن اطلاعات حساسی مانند کلیدهای رمزگذاری و دسترسی به ریشه سیستم‌عامل جلوگیری می‌کند.

طبق تأیید مایکروسافت این سیستم دفاعی از قابلیت‌های ایمنی قابل اتکایی استفاده می‌کند که در تراشه‌ها و محصولات سیلیکونی جدید ساخته‌شده توسط AMD، اینتل و کوالکام وجود دارد. این قابلیت‌ها موجب می‌شود که سفت‌افزار بتواند سیستم‌عامل را در شرایط قابل اطمینانی از نظر امنیتی راه‌اندازی کرده و ادامه‌ی فعالیت آن را در همین شرایط و در زمان کوتاهی پس از بارگذاری تضمین کند. به‌گونه‌ای‌که پیش از ورود کاربر به محیط ویندوز هیچ‌گونه کد مخربی نتواند خود را روی سیستم‌عامل اجرا کند.

سیستم راه‌اندازی امنی که به آن اشاره شد و در ویندوز ۱۰ قابل اجرا خواهد بود، در عمل مانند نوعی مدخل‌بان عمل می‌کند که میان اجزای اصلی راه‌اندازی سیستم‌عامل مانند رابط یک‌پارچه توسعه‌پذیر آن یا بایوس و اجزای عملیاتی سیستم‌عامل قرار گرفته است.

رابط یک‌پارچه توسعه‌پذیر سیستم‌عامل نقش مهمی در راه‌اندازی ویندوز ایفا می‌کند. اگر این رابط در معرض خطراتی مانند هک قرار بگیرد، کار چندانی از نرم‌افزارهای ضدبدافزار برای حفاظت از کامپیوتر و سیستم‌عامل آن ساخته نیست. به همین دلیل سیستم دفاعی جدید مایکروسافت سفت‌افزار یا فیرمور را در تمام طول مدت راه‌اندازی سیستم‌عامل بررسی می‌کند تا از کارکرد بی‌خطر و آلوده‌نشدن آن اطمینان حاصل شود.

سیستم دفاعی هسته امن کامپیوتر خود را توسط نوعی سیستم کدگذاری‌شده‌ محافظت می‌کند که تنها تولید‌کنندگان سخت‌افزار یعنی همکاران مایکروسافت از چگونگی گشودن رمز آن باخبر هستند. به این ترتیب لایه امنیتی جداگانه‌ای برای حفاظت از ویندوز به این سیستم دفاعی اضافه می‌شود.

در نگاه کلی می‌توان شباهت‌هایی را میان سیستم دفاعی جدید مایکروسافت با سیستم مشابهی که اپل از آن استفاده می‌کند مشاهده کرد. در سیستم دفاعی اپل تراشه‌هایی با پیکربندی اختصاصی فرایند حفاظت از سفت‌افزار یا فیرمور سیستم‌عامل را تضمین می‌کنند. راحتی کار اپل برای استفاده از این روش نسبت به مایکروسافت آن است که با شرکت‌های محدودتری برای تولید تراشه محصولات خود همکاری می‌کند؛ امری که موجب بالارفتن میزان نظارت بر امنیت محصولات ساخته‌شده براساس این تراشه‌ها توسط اپل می‌شود.

این در حالی است که ویندوز مایکروسافت اکنون در محصولات مختلفی که به پردازنده‌های AMD، اینتل یا ARM مجهز هستند مورد استفاده قرار می‌گیرد. به همین دلیل استفاده از شیوه‌ای مشابه با اپل برای حفظ امنیت سفت‌افزار اندکی دشوار خواهد بود. با این حال به نظر می‌رسد که مایکروسافت قصد غلبه بر این چالش را دارد.

برای شروع مایکروسافت سیستم دفاعی هسته‌ امن کامپیوتر را تنها در ابزارهای رده‌بالا و تجاری مبتنی بر ویندوز ۱۰ پیاده خواهد کرد. به نظر می‌رسد که در گام نخست لپ‌تاپ‌های ویندوزی دل، اچ ‌پی، لنوو و پاناسونیک هستند که می‌توانند توسط این سیستم دفاعی از خطرات هک مصون بمانند. هنوز به‌طور دقیق مشخص نیست که آیا در آینده نزدیک یا دور کامپیوترهای رومیزی هم به فهرست ابزارهای پشتیبانی‌کننده از این فناوری جدید اضافه خواهد شد یا آنکه سیستم هسته‌ امن کامپیوتر مایکروسافت تنها منحصر به ابزارهای همراه باقی خواهد ماند.

تا این لحظه علاوه بر سرفیس پرو ایکس مایکروسافت، پشتیبانی دستگاه‌هایی مانند تینک پد X1 کربن لنوو، تینک پد X1 یوگا لنوو، Toughbook 55 پاناسونیک، لتیتود ۵۳۰۰ دل، لتیتود ۷۴۰۰ دل، Elite Dragonfly اچ‌ پی، Portege X30-F Dynabook، Dynabook X40-F و Dynabook X50-F از سیستم دفاعی جدید مایکروسافت توسط این شرکت مورد تأیید قرار گرفته است. فهرستی که انتظار می‌رود به‌زودی طولانی‌تر شود.

آشنایی با درگاه USB-C و استاندارد تاندربولت ۳

با وجود گذشتن مدت زیادی از زمان معرفی درگاه USB-C و استاندارد تاندربولت ۳، برخی کاربران هنوز هم با آن‌ها آشنایی ندارند. در این مقاله با درگاه USB-C و استاندارد تاندربولت ۳ آشنا می‌شویم.

وقتی بحث از مشخصات فنی لپ‌تاپ‌ها و رایانه‌های رومیزی می‌شود، اغلب پای دو عبارت USB-C و «تاندربولت ۳» به میان می‌آید؛ اما برای کاربران عادی، ممکن است درک تفاوت میان این دو آسان نباشد. هرچند USB-C و «تاندربولت ۳» هردو استانداردهایی ارتباطی هستند؛ اما تفاوت‌هایی دارند که در ادامه‌ی مطلب با آن‌ها آشنا خواهیم شد.

تفاوت اصلی در چیست؟

استاندارد USB-C، یکی از جدیدترین استانداردهای طراحی سخت‌افزاری درگاه USB است که بهبودها و ویژگی‌های قابل توجهی را به استاندارد USB افزوده است. برای مثال، در زمان اتصال رابط به درگاه USB-C، امکان اتصال از هردو جهت وجود دارد. همچنین، این استاندارد امکان انتقال توان الکتریکی تا ۱۰۰ وات را فراهم می‌کند. امکان انتقال اطلاعات با حداکثر سرعت ۱۰ گیگابیت‌برثانیه و پشتیبانی از ویدئوی ۴K از دیگر ویژگی‌های این استاندارد است؛ البته برای انتقال صدا به‌همراه ویدئوهای ۴K، به تبدیل‌کننده‌های مناسب، جهت دستیابی به خروجی صوتی مناسب نیاز خواهید داشت.

حال به فناوری تاندربولت می‌پردازیم. این فناوری ارتباطی با همکاری اینتل و اپل توسعه‌یافته است و می‌توان آن را حاصل ترکیب فناوری‌های مختلف نظیر استاندارد PCI Express، درگاه DisplayPort و فناوری‌های انتقال الکتریسیته‌ی مستقیم به‌شمار آورد. ترکیب فناوری‌های مختلف در قالب تاندربولت باعث می‌شود تا این استاندارد یکی از بهترین استانداردهای ارتباطی باشد. در حال حاضر نسخه‌های مختلفی از استاندارد تاندربولت ارائه‌شده‌اند که سریع‌ترین نسخه، نسخه‌ی سوم است. همان‌طور که انتظار می‌رود، درگاه‌های مبتنی بر استاندارد تاندربولت به‌وفور در محصولات اپل تعبیه می‌شوند؛ هرچند که دیگر تولیدکنندگان نیز از این فناوری در محصولات خود استفاده می‌کنند.

تاندربولت ۳ از درگاه فیزیکی USB-C استفاده می‌کند

حال به بخش ظاهرا پیچیده‌ی ماجرا می‌رسیم. دو فناوری تاندربولت و USB برای سال‌ها از یکدیگر مجزا بودند و در دستگا‌ه‌های مختلفی استفاده می‌شدند و کاربران متفاوتی را هدف قرار می‌دادند. با گذر زمان، این دو فناوری به یکدیگر نزدیک‌تر شده‌اند.

زمانی‌که درگاه USB-C ارائه‌شد، تاندربولت ۳ هم به‌عنوان یکی از استانداردهای ارتباطی معرفی‌شد که صرفا از درگاه فیزیکی USB-C استفاده می‌کرد. بنابراین، تولیدکنندگانی که درگاه USB-C را در محصولات خود تعبیه می‌کنند، می‌توانند این درگاه را به استاندارد تاندربولت ۳ تجهیز کنند تا کاربران از طریق همان درگاه USB-C از مزایای تاندربولت ۳ استفاده کنند.

 

مزایای استاندارد تاندربولت ۳

شاید از خود بپرسیم که یک درگاه USB-C با استاندارد تاندربولت ۳، چه برتری‌هایی بر یک درگاه USB-C بدون این استاندارد دارد؟ در ادامه فهرستی از ویژگی‌های کلیدی تاندربولت ۳ ارائه‌شده‌اند:

سرعت انتقال اطلاعات ۴۰ گیگابیت برثانیه که به‌مراتب بالاتر از استاندارد پایه‌ی USB-C است

پشتیبانی هم‌زمان از دو نمایشگر ۴K یا یک نمایشگر ۵K با انتقال تصویر و صوت به‌صورت هم‌زمان

پشتیبانی پایه از انتقال صوت

نیاز به استفاده از کابل‌های ویژه در صورت افزایش طول کابل (با افزایش طول کابل، سرعت انتقال داده کاهش می‌یابد.)

ارتباط سریال چند دستگاهِ متصل به یک رایانه

سازگاری با تمام دستگاه‌های منطبق بر استانداردهای تاندربولت ۳ و USB

 

آیا ممکن است یک درگاه USB-C از تاندربولت ۳ پشتیبانی نکند

پاسخ این سؤال مثبت است؛ در واقع بسیاری از درگاه‌های USB-C از استاندارد تاندربولت ۳ پشتیبانی نمی‌کنند و صرفا از استاندارد USB 3.1 (نسل اول یا دوم) پشتیبانی می‌کنند. به‌همین دلیل، تولیدکنندگانی که درگاه USB-C را با استاندارد تاندربولت ۳ ارائه می‌کنند، باید این مسئله را به‌وضوح به کاربران اعلام کنند. برخی دستگاه‌ها نیز براساس ابزارهایی که به یک درگاه متصل می‌شوند، از ارتباط USB 3.1 یا تاندربولت ۳ استفاده می‌کنند.

اما توجه داشته باشید که خلاف مسئله‌ی فوق امکان‌پذیر نیست؛ به‌عبارتی، یک درگاه با استاندارد ارتباطی تاندربولت ۳ الزاما از درگاه فیزیکی USB-C استفاده می‌کنند. به‌زبان ساده‌تر، هیچ درگاه فیزیکی دیگری وجود ندارد که از استاندارد تاندربولت ۳ پشتیبانی کند. مسئله‌ی دیگری که حائز اهمیت است، استفاده از کابل‌هایی است که از استاندارد تاندربولت ۳ پشتیبانی می‌کنند؛ چرا که هر کابلی امکان استفاده از استاندارد تاندربولت ۳ را فراهم نمی‌کند.

اگر می‌خواهید بدانید که آیا درگاه USB-C موجود روی دستگاه شما از استاندارد تاندربولت ۳ پشتیبانی می‌کند یا نه، باید نگاهی به درگاه بیندازید، در صورت وجود نشان تاندربولت ۳، درگاه USB-C شما از استاندارد تاندربولت ۳ پشتیبانی می‌کند. البته ممکن است در مواردی این نشان در کنار درگاه USB-C قرار نداشته باشد؛ پس بد نیست نگاهی به مشخصات فنی دستگاه نیز بیندازید.

 

آیا درگاه USB-C با استاندارد تاندربولت ۳، بهتر از درگاه‌های فاقد این استاندارد است؟

درگاه USB-C به‌خودی خود به‌هیچ‌عنوان درگاه بدی نیست و نسبت به نسل‌های قبلی به‌مراتب سریع‌تر و کاربردی‌تر است؛ علاوه‌براین، این درگاه از ویژگی شارژ ابزارهای مختلف نیز پشتیبانی می‌کند. اگر نیازی به ویژگی‌های ارائه‌شده با استاندارد تاندربولت ۳ ندارید، عدم پشتیبانی درگاه USB-C رایانه شما از این استاندارد چندان مسئله‌ی مهمی نخواهد بود. اما اگر بخواهیم درگاه‌های USB-C عادی را با درگاه‌های USB-C با استاندارد تاندربولت ۳ مقایسه کنیم،‌ درگاه مجهز به تاندربولت ۳ برنده‌ی ماجرا خواهد بود.

البته به‌زودی شاهد معرفی استاندارد USB4 خواهیم بود، استانداردی فاصله‌ی میان درگاه‌های USB-C عادی و تاندربولت ۳ را کمتر خواهد کرد. ولی در حال حاضر، برتری با تاندربولت ۳ است. اما شاید از خود بپرسیم که چرا تولیدکنندگان همه‌ی دستگاه‌های مجهز به درگاه USB-C را با استاندارد تاندربولت ۳ عرضه نمی‌کنند؟

باید به‌خاطر داشته باشیم که در گذشته USB و تاندربولت دو استاندارد مجزا بودند که به رقابت با یکدیگر می‌پرداختند؛ اما در حال حاضر، این دو در حال یکی شدن هستند. فرایند تلفیق USB و تاندربولت فرایندی ادامه‌دار است و هنوز هم موانعی مانند عدم‌سازگاری دستگاه‌ها با این استانداردها پیش روی تولیدکنندگان قرار دارد.

در واقع، برای تجهیز درگاه USB-C به استاندارد تاندربولت ۳، تولیدکنندگان باید سخت‌افزار ویژه‌ای را در محصول خود جای دهند و همین مسئله باعث افزایش هزینه‌ها می‌شود. برخی تولیدکنندگان ترجیح می‌دهند تا از این هزینه‌ی اضافه پیش‌گیری کنند؛ مسئله‌ای که به‌ویژه در رابطه با محصولاتی با قیمت پایین‌تر بسیار رایج است.

برخی دیگر از تولیدکنندگان، برای کاهش هزینه‌ها تنها یکی از چند درگاه USB-C تعبیه‌شده در محصول خود را به استاندارد تاندربولت ۳ مجهز می‌کنند. البته این کار طراحی و انتقال نیرو به دستگاه را ساده‌تر می‌کند. در نهایت، برای استفاده از تاندربولت ۳، باید از تراشه‌های ساخت اینتل استفاده شود، چیزی که برای برخی دستگاه‌ها امکان‌پذیر نیست.

فناوری جدید Sentons، هر سطحی را به رابط کاربری لمسی تبدیل می‌کند

استارتاپی ساکن در سیلیکون‌ولی، فناوری کاربردی برای تبدیل انواع سطوح به رابط‌ کاربری لمسی توسعه داده است که به‌نام SurfaceWave معرفی شد.

شرکت‌های تولیدکننده‌ی گوشی هوشمند در سال‌های اخیر تمام تلاش خود را به کار گرفته‌اند تا محصولات خود را باریک‌تر و ساده‌تر کنند. در بازاری مشابه، استارتاپی پیش‌گام فعالیت کرده که هدف خود را توسعه‌ی فناوری موسوم به سطوح «تعریف شده توسط نرم‌افزار» بیان می‌کند. آن‌ها از امواج مافوق صوت و هوش مصنوعی استفاده می‌کنند تا هر سطح و ماده‌ای را به سطحی با قابلیت پاسخ به لمس و حسگرهای حرکتی تبدیل کنند. این استارتاپ تلاش می‌کند تا پس از بالغ شدن فناوری، محصول نهایی را به تولیدکننده‌های گوشی و دیگر فعالان سخت‌افزاری ارائه کند؛ محصولی که احتمالا انقلابی در تعامل با دستگاه‌های هوشمند ایجاد خواهد کرد.
استارتاپ Sentons ساکن در سیلیکون‌ولی، فناوری سطوح تعریف‌شده توسط نرم‌افزار را توسعه می‌دهد و آن را SurfaceWave می‌نامد. محصول مورد نظر، یک پردازنده و موتور حسگر حرکتی دارد که در گوشی‌های هوشمند و دیگر سخت‌افزارها قابل استفاده است. سطح نهایی، دکمه‌ها و چرخ‌های مجازی می‌سازد که برای کنترل و ناوبری اپلیکیشن‌ها و قابلیت‌های دیگر دستگاه هدف، کاربرد دارد. پردازنده و موتور حرکتی SurfaceWave برای همه‌ی تولیدکننده‌های موبایل در دسترس خواهد بود.

پیش از عرضه‌ی نهایی محصول، نمونه‌های اولیه برای آزمایش و بررسی تمایل بازار عرضه شدند. سه گوشی هوشمند مبتنی بر فناوری Sentons تولید شد که دو عدد از آن‌ها تنها در آسیا به فروش رفتند. البته مدل و تعداد خریداران گوشی از سوی استارتاپ بیان نشد. یکی دیگر از گوشی‌ها توسط ایسوس و با همکاری تنسنت ساخته شد که در دسته‌بندی Republic of Gamers قرار گرفته و قابلیت Air Triggers آن توسط Sentons توسعه یافته است.

جس لی، مدیرعامل استارتاپ مذکور می‌گوید که ۱۰ تا ۱۲ دستگاه دیگر مبتنی بر فناوری جدید در دست توسعه قرار دارند. او اشاره‌ای به مدل و سازنده‌ی محصولات جدید نداشت و مشخص نیست که آیا کارفرمای قبلی خودش، نمونه‌ای از آن‌ها را خواهد ساخت یا خیر.
Sentons از سال ۲۰۱۱ فعالیت خود را شروع کرد و تا سال جاری حضور خاصی در اخبار و رسانه‌ها نداشت. شرکت امسال اعلام کرد که لی به‌عنوان مدیرعامل، هدایت امور را به دست خواهد گرفت. او ابتدا شرکتی نوآور در حوزه‌ی تصویربرداری به‌نام InVisage داشت که توسط اپل خریداری شد. لی پس از فروش استارتاپ، مدتی را در اپل مشغول به کار بود.
استارتاپ توسعه‌دهنده‌ی SurfaceWave تاکنون ۳۷ میلیون دلار سرمایه جذب کرده است. سهم عمده‌ای از آن، توسط دو سرمایه‌گذار تأمین شد: شرکت NEA و شرکت چینی-آمریکایی Northen Light Venture Capital. به‌علاوه Khosla هم بخشی از سهام استارتاپ را در اختیار دارد. لی در مصاحبه‌ای می‌گوید که آن‌ها برنامه‌ای جدید برای جذب سرمایه‌ی جدی و بزرگ‌تر در سر دارند. با توجه به همکاری این استارتاپ با ایسوس و تنسنت، شاید بتوان آن‌ها را به‌عنوان سرمایه‌گذارهای احتمالی در دور جدید جذب سرمایه تصور کرد.

صدای سکوت
ایده‌ی اصلی Sentons بر مبنای امواج صوتی، خصوصا فراصوت شکل گرفت. سیستم اصلی مبتنی بر یک پردازنده است که پینگ‌‌های را به‌صورت فراصوت منتشر می‌کند. شرکت می‌گوید این پینگ‌ها شبیه به سیگنال‌های ردیاب آوایی هستند که مثلا در زیردریایی‌ها برای ارتباط و مسیریابی استفاده می‌شوند. امواج مذکور برای شناسایی حرکت و نیرو روی سطح یک جسم استفاده می‌شوند. Sentons می‌گوید روش مذکور، پیچیدگی‌هایی بسیار بیشتر از فناوری لمس خازنی دارد که اکنون در گوشی‌های هوشمند استفاده می‌شود. فناوری کنونی در ترکیب با الگوریتم‌های Sentons می‌توانند علاوه بر لمس، فشار و مقصد تعامل لمسی را هم تشخیص دهند.

پردازنده‌ی این استارتاپ، علاوه بر انتشار پینگ و میزبانی از موتور حرکتی، ار ماژول‌های حسگر نیز در اطراف دستگاه استفاده می‌کند تا تداخل در پینگ‌ها را متوجه شود. سیستم ترکیبی توانایی آموزش‌پذیری دارد و دکمه‌های موقتی یا تغییر مکان لمس کاربر را هم با عملکرد خود تطبیق می‌دهد.

بازی که به‌عنوان کاربرد اصلی گوشی‌های ایسوس سری ROG بیان می‌شود، یکی از حوزه‌های اصلی بهره‌مندی از سطوح تعریف‌شده با نرم‌افزار است. دنیای بازی همیشه به‌دنبال راه‌هایی برای تجربه‌ی عمیق‌تر می‌رود. با افزایش تولید بازی‌های اختصاصی و پورت کردن بازی‌های مشهور به اکوسیستم موبایل، تولیدکننده‌ها و ناشران بازی هم تلاش می‌کنند تا راه‌هایی برای توسعه‌ی اکوسیستم بازی موبایلی ارائه دهند. کارشناسان متعدد، درحال حاضر اکوسیستم بازی‌های موبایلی را محدود می‌دانند که باید با سرعتی بهتر توسعه یابد. فناوری و برنامه‌های توسعه‌ای Sentons را می‌توان متمرکز بر استفاده از تمامی بخش‌های دستگاه، برای انتقال تجربه‌ی حرکت و دیگر تجربه‌های فیزیکی به کاربر دانست.
علاوه بر بازی‌های موبایلی، حوزه‌های دیگر هم به‌عنوان تمرکز استارتاپ مذکور مطرح می‌شوند. به‌عنوان مثال می‌توان به عکاسی و توسعه‌ی ابزار‌های بهینه‌ی دوربین اشاره کرد. کاربردهای دیگری همچون استفاده از فناوری در خودروهای خودران، لباس و حتی سطح بدن انسان هم در این حوزه مطرح هستند. شایان ذکر است، فناوری Sentons توانایی عملکرد روی پوست انسان و حتی عبور از آن را دارد.

لی می‌گوید هر سطحی فرصت بهره‌برداری از فناوری جدید را دارد. او اعتقاد دارد هنوز زمان مناسبی برای بحث پیرامون کاربردهای سلامت و فناوری‌های پزشکی نیست، اما حوزه‌های دیگر همچون گجت‌های پوشیدنی و خودروهای خودران، درحال‌حاضر استقبال خوبی را از سوی کاربران تجربه می‌کنند. از نگاه او، در کابین یک خودرو، مواد و قطعات بسیار مناسبی برای پیاده‌سازی فناوری به چشم می‌خورد. از داشبورد چرمی تا دکمه‌های فلزی، همگی برای لی و تیمش جذاب هستند و ظرفیت تبدیل شدن به رابط‌ لمسی را دارند.
با وجود ظرفیت‌های بالا، نزدیک‌ترین فرصت پیاده‌سازی فناوری برای لی و Sentons، همان صنعت موبایل است. در سال‌های اخیر سرعت فروش گوشی‌های هوشمند کاهش یافته و برای برخی تولیدکننده‌ها سقوط را تجربه کرده است. بخشی از کاهش فروش، به‌خاطر افزایش قیمت گوشی‌های پرچم‌دار به نظر می‌رسد و دلیلی دیگر، افزایش نفوذ گوشی‌های هوشمند در مقیاس جهانی را بیان می‌کند. دراین‌میان، برخی کاربران و کارشناسان، کمبود نوآوری را به‌عنوان دلیل کاهش فروش بیان می‌کنند. بسیاری از گوشی‌های هوشمند جدید، فناوری‌هایی را عرضه نمی‌کنند که کاربر احساس الزام به خرید آن‌ها را داشته باشد. درنتیجه کاربر نیازی به تعویض دستگاه کنونی و خرید گوشی جدید حس نمی‌کند.

برخی بر این باور هستند که اگر فناوری جدید در اختیار همه‌ی تولیدکننده‌ها قرار بگیرد، دیگران تمایل زیادی به استفاده از آن برای حرفه‌ای‌تر کردن محصولات خود نخواهند داشت. درواقع فناوری دیگر به قابلیتی همگانی می‌شود که داشتن آن، مزیت خاصی برای یک برند نخواهد بود. لی در پاسخ به چنین اعتقادی می‌گوید: «بله، قطعا خاص بودن و کمیاب فناوری امتیازهای زیادی خواهد داشت. ما همین رویکرد را در شرکت قبلی داشتیم.» او به شرکت InVisage اشاره می‌کند که تا پیش از خرید توسط اپل، عملکردی تقریبا مخفیانه و به دور از هیاهوی خبری داشت.

لی با وجود امتیاز دادن به کمبود فناوری، نیاز به رویکردی جدید را در فناوری کنونی الزامی می‌داند. او اعتقاد دارد عرضه یا عدم عرضه‌ی عمومی فناوری دیگر مهم نیست. به‌هرحال اخبار و جزئیات منتشر شده‌اند و آن‌ها دیگر باید به‌دنبال فرصت‌های بیشتر برای محصول خود باشند. مدیرعامل Sentons در ادامه می‌گوید عرضه‌ی فناوری برای همه، به توسعه‌ی کاربری آن کمک می‌کند. به‌هرحال او و تیمش رویکرد ارائه‌ی گسترده را در نظر دارند و از ظهور رقبا و تکرار فناوری هم نگران نیستند.

بیستمین نمایشگاه تلکام ۲۶ آذرماه برگزار می‌شود

شرکت سهامی نمایشگاه‌های بین‌المللی ایران اعلام کرد، بیستمین دوره‌ی نمایشگاه صنعت مخابرات و اطلاع‌رسانی (تلکام) در تاریخ ۲۶ تا ۲۹ آذرماه برگزار می‌شود.

روابط عمومی و امور بین‌الملل شرکت سهامی نمایشگاه‌های بین‌المللی ایران، اعلام کرد بیستمین دوره نمایشگاه تلکام، طبق تصمیم شرکت سهامی نمایشگاه‌های بین‌المللی ایران و سندیکای مخابرات ۲۶ لغایت ۲۹ آذرماه برگزار می‌شود.

پیش از این اعلام شده بود، نمایشگاه تلکام به‌دلیل عدم آمادگی فعالان حوزه‌ی ICT در تاریخ ۸ تا ۱۱ مهرماه برگزار نمی‌شود و تاریخ مجدد آن اعلام خواهد شد که با توجه به برگزاری جلسه‌ی مشترک مدیران شرکت سهامی نمایشگاه‌های بین‌المللی ایران و روسای سندیکای صنایع مخابرات مقرر شد، بیستمین نمایشگاه بین‌المللی صنایع مخابرات و اطلاع‌رسانی تلکام در تاریخ ۲۶ لغایت ۲۹ آذرماه هم‌زمان با نمایشگاه پژوهش در محل دائمی نمایشگاه‌های بین‌المللی ایران برگزار شود.

با توجه به نقش پراهمیت و ارزنده‌ی ارتباطات و فناوری اطلاعات در عصر حاضر و از سوی دیگر، جایگاه ویژه و مهم برگزاری نمایشگاه‌های بین‌المللی و تبادل اطلاعات فنی بازرگانی و آشنایی صاحبان صنایع و پژوهشگران و دست‌اندرکاران با آخرین دستاوردهای صنعتی و فناوری روز جهان و به‌منظور معرفی توان توسعه و پتانسیل کشور در زمینه‌ی این صنعت، این رویداد تخصصی برگزار خواهد شد و اطلاع‌رسانی و سیاست گذاری و نظارت تشکل‌های مربوطه انجام می‌شود.

طبق اطلاعیه‌ی روابط عمومی و امور بین‌الملل نمایشگاه‌های بین‌المللی، تلکام ۹۸ متفاوت با دوره‌های قبل بوده و بار دیگر حمایت از تولید داخل و توسعه‌ی صادرات غیر نفتی و ارتباط دانشگاه و صنعت با حضور شرکت‌های دانش‌بنیان و استارتاپ‌ها جلو‌ه‌ی ویژه‌ای خواهد داشت.

حافظه فلش جدید میکرون سرآغازی برای کاهش قیمت فلش مموری است

حافظه فلش جدید شرکت میکرون می‌تواند در آینده فرصت کاهش قیمت فلش مموری را فراهم و چالش تازه‌ای در استفاده از هارد اکسترنال ایجاد کند.

حافظه فلش و انواع مختلف هارد اکسترنال در کنار سایر سخت‌افزارهای مشابهی که از آن‌ها مشتق می‌شوند در حال حاضر مهم‌ترین ابزار ذخیره‌سازی اطلاعات برای کسانی که از تکنولوژی‌های مدرن استفاده می‌کنند به شمار می‌رود. چگونگی استفاده از این سخت‌افزارها به‌خصوص Flash Memory ابعاد و سطوح مختلفی را در بر می‌گیرد که برخی از پارامترها نقش تعیین کننده‌ای در آن دارند. به‌عنوان مثال پارامتر قیمت در انتخاب بین فلش مموری و هارد اکسترنال نقش بسیار مهمی ایفا می‌کند. پارامتری که با حداکثر حجم حافظه هم ارتباط تنگاتنگی دارد و در تعامل با آن قرار می‌گیرد. حال اگر این پارامتر دچار تغییر شود نتایج انتخاب هم به همان نسبت متغیر خواهد بود. هدفی که شرکت میکرون آن را دنبال می‌کند و با عرضه‌ی محصولات جدید خود در پی تاثیرگذاری هرچه بیشتر بر آن است.

میکرون که با نام میکرون تکنولوژی هم شناخته می‌شود به‌تازگی نسل جدید حافظه فلش خود را معرفی کرده است. محصولی که این شرکت امید فراوانی به موفقیت آتی آن دارد. البته همان ‌گونه که در ادامه‌ی این مطلب به آن اشاره خواهیم کرد نسل جدید فلش مموری میکرون در آغاز راه تحول گسترده‌ای را در زمینه‌ی تعدیل قیمت و نوع رقابت با انواع و اقسام هارد اکسترنال ایجاد نخواهد کرد. به این دلیل که تکنولوژی به کار رفته در نسل جدید حافظه فلش میکرون هنوز در آغاز راه قرار دارد و برای تاثیرگذاری عمده در بحث قیمت و رقابت با ابزارهای ذخیره‌سازی مشابه نیاز به تکامل جدی و گسترده خواهد داشت.

فلش مموری جدید شرکت میکرون در عمل نسل چهارم حافظه‌ فلش سه‌بعدی موسوم به ناند این شرکت محسوب می‌شود و از وجود ۱۲۸ لایه برخوردار است. در این Flash Memory جدید شاهد استفاده از فناوری آرایش CMOS خواهیم بود. تکنولوژی اختصاصی آشنایی که شرکت میکرون تمرکز ویژه‌ای بر استفاده از آن دارد. البته در فلش مموری جدید میکرون به‌جای تکنولوژی مدخل شناور از تکنولوژی مدخل جایگزین استفاده شده است.

این تکنولوژی شناخته شده‌ اکنون مدتی است که توسط شرکت میکرون و تعداد دیگری از شرکت‌های فعال در عرصه‌ی تکنولوژی مورد استفاده قرار می‌گیرد و میکرون تلاش فراوانی را برای تکامل آن صرف کرده است. به‌طور کل معرفی حافظه فلش جدید و ۱۲۸ لایه‌ای راه را برای تولید انبوه و تکمیل فرایند ساخت آن در سال ۲۰۲۰ میلادی باز خواهد کرد.

شرکت میکرون در حال حاضر حافظه فلش ناند سه‌بعدی ۹۶ لایه‌ای را به شکل انبوه تولید می‌کند. تلاش‌های گسترده‌ی این شرکت در زمینه‌ی تولید محصول یاد شده موجب شده است تا تکنولوژی TLC همچنان به‌عنوان یک تکنولوژی قابل اعتنا در طراحی و تولید Flash Memory مطرح باشد. این امر در شرایطی رخ می‌دهد که این روزها تکنولوژی QLC با قابلیت ذخیره‌سازی چهار بیت اطلاعات به ازای هر کدام از اجزای حافظه هم قابل استفاده است. حال نوبت به ظهور فلش مموری ۱۲۸ لایه‌ای جدید رسیده است تا سطح فعالیت‌های میکرون را به طرز آشکاری ارتقا دهد.

البته مهندسان میکرون تکنولوژی اعتراف کرده‌اند که شاید این حافظه فلش جدید در گام نخست از قابلیت انعطاف مشابه با فلش مموری ۹۶ لایه فعلی برخوردار نباشد و نتواند قابلیت انطباق با سایر محصولات را به شکل گسترده‌ای فراهم کند. البته انتظار می‌رود با تکامل یافتن تکنولوژی به کار رفته در این حافظه فلش میزان انعطاف‌پذیری و گستردگی کاربرد آن هم به همان نسبت افزایش یابد.

یکی از اهداف مهمی که نسل جدید حافظه فلش میکرون قادر است به آن دست یابد تعدیل قیمت فلش خواهد بود. امری که در نتیجه‌ی پایین آوردن هزینه‌های تولید رقم خواهد خورد و می‌تواند تا حدی در کیفیت و نوع رقابت با انواع و اقسام هارد اکسترنال هم تأثیرگذار باشد. البته به نظر نمی‌رسد که این موضوع در کوتاه مدت عملی باشد. با توجه به گفته‌های رئیس شرکت میکرون، سانجی مهروترا، او و همکارانش تا پیش از سال مالی ۲۰۲۱ انتظار کاهش هزینه‌های تولید به شکل جدی و محسوس را در نتیجه‌ی استفاده از تکنولوژی مدخل جایگزین ندارند. با این حال او معتقد است که استفاده از این تکنولوژی می‌تواند در سال مالی ۲۰۲۰ کاهش اندکی را در هزینه‌های تولید حافظه فلش ناند رقم بزند.

براساس ادعای مهروترا شرکت میکرون سرمایه فراوانی را صرف توسعه‌ی تولید حافظه فلش ناند کرده است و استفاده از تکنولوژی مدخل جایگزین می‌تواند او و همکارانش را نسبت به بازگشت این سرمایه بسیار امیدوار کند. او استفاده از تکنولوژی مذکور را یک نقطه عطف برای گذار به مرحله‌ی جدید توصیف می‌کند و معتقد است که تکیه بر این تکنولوژی می‌تواند ریسک رویارویی با گذار را کاهش دهد. در سال مالی ۲۰۲۱ شرکت میکرون دومین نسل از محصولات مبتنی بر تکنولوژی مدخل جایگزین را عرضه خواهد کرد. این موضوع می‌تواند گام مهمی برای موفقیت نسل جدید تولیدات این شرکت قلمداد شود و حتی در قیمت فلش و نوع تقابل آن با هارد اکسترنال هم تغییراتی هر چند اندک را ایجاد کند.

کارت گرافیک یا GPU را، خودتان به‌راحتی نصب کنید

همیشه داشتن کارت گرافیک قوی‌تر، برای گیمر‌های کامپیوتر و کاربران نرم‌افزار‌های سنگین طراحی و مهندسی وسوسه‌کننده است و از این‌رو نصب کارت گرافیک اهمیت بالایی دارد.

وقتی صحبت از بازی‌های کامپیوتری می‌شود، نصب یک کارت گرافیک جدید و قدرتمندتر آرزوی هر گیمر حرفه‌ای است چراکه؛ نیازی به تعویض باقی قطعات کامپیوتر خود ندارید. اگرچه ممکن است برای دوستانی که تا به حال حتی یکبار هم پیچ‌های پشت کیس کامپیوترشان را باز نکرده‌ و نگاهی به داخل آن نیانداخته‌اند، این کار دشوار به نظر بیاید اما نصب کارت گرافیکی یا GPU اصلا و ابدا کاری سخت و پیچیده نیست. خوشبختانه با کمی راهنمایی، استفاده از ابزار مناسب و صرف تنها ۱۰ دقیقه زمان، می‌توانید به‌تنهایی از عهده‌ی نصب کارت گرافیک جدیدتان بربیایید.

احتمالا باز کردن کیس کامپیوتر و پیدا کردن اسلات PCLe روی مادربرد مهم‌ترین بخش کار است. عمده‌ی کارت‌های گرافیکی که تا امروز فروخته شده‌اند با اسلات PCLe به کامپیوتر وصل می‌شوند. ممکن است مادربرد شما بیش از یک اسلات PCLe داشته باشد اما پیشنهاد می‌کنیم که برای نصب کارت گرافیک، از اولین اسلات X16 که بیشترین پهنای باند را ارائه می‌دهد، استفاده کنید. از اسلات X4 که کوتاه‌تر است می‌توان برای نصب سایر کارت‌های توسعه مانند کارت Wi-Fi استفاده کرد و دومین اسلات X16 هم معمولا برای نصب کارت‌ گرافیک دوم یا کارت‌های توسعه دیگر، کاربرد دارد.

مراحل نصب کارت گرافیک

پیش از نصب کارت گرافیک جدید، توجه داشته باشید که حتما درایورهای کارت گرافیک قبلی را از کامپیوتر حذف کنید و اگر کارت گرافیک دیگری روی سیستم نصب نیست از این مرحله صرف‌نظر کنید. اگر برای حذف درایورهای کارت گرافیک قدیمی خود نیاز به راهنمایی دارید، به منابعی که شرکت سازنده (به‌عنوان مثال وب‌سایت‌های AMD یا NVIDIA) در اختیار کاربران قرار می‌دهند، مراجعه کنید. همچنین می‌توانید از یک نرم‌افزار بسیار کاربردی به‌نام  DISPLAY DRIVER UNINSTALLER کمک بگیرید تا درایورهای GPU قبلی به‌صورت کامل از ویندوز پاک شود. استفاده از این نرم‌افزار الزامی نیست اما با کمک آن به‌راحتی می‌توانید از شر کلیه‌ی درایورهای اضافی نصب شده روی سیستم‌عامل خود، خلاص شوید.

پس از حذف درایورها، وقت آن رسیده است که کیس کامپیوتر را باز و نصب کارت گرافیک جدید را شروع کنید.

دقت کنید که اگر پیش از این کارت گرافیک روی سیستم شما نصب نبوده است، مشخصات منبع تغذیه ولتاژ (پاور  یا PSU) کامپیوترتان را بررسی کنید. معمولا یک منبع تغذیه‌ ۵۰۰ واتی از برند‌های معتبر، پاسخگوی نیاز شما خواهد بود ولی احتمالا منبع تغذیه‌ ۶۰۰ واتی با تنظیمات اورکلاک پردازنده‌، سازگاری بیشتری خواهد داشت.

برای نصب کارت گرافیک جدید مراحل زیر را به‌ترتیب انجام دهید

۱. ابتدا کامپیوتر را خاموش کنید.

۲. کلید پاور پشت کیس را در حالت OFF قرار دهید.

۳. صفحه کناری کیس کامپیوتر را جدا کنید که معمولا با شل‌کردن دو عدد پیچ در پشت کیس، به‌راحتی باز می‌شود. (اگر کامپیوتر شما کارت گرافیک نداشته و برای اولین‌بار است که این سخت‌افزار را نصب می‌کنید، از مراحل زیر صرف‌نظر کرده و به مرحله ۷ بروید.)

۴. پیچ‌های گیره‌ قلاب‌شکل نگهدارنده‌ پشت کارت گرافیک را باز کنید.

۵. گیره‌ اسلات PCLe را از حالت قفل خارج کنید.

۶. کارت گرافیک قدیمی را به‌آرامی بیرون بکشید.

۷. کارت گرافیک جدید را روی اسلات PCLe قرار دهید.

۸. کارت گرافیک را به سمت پایین فشار دهید تا کانکتور درون اسلات قرار بگیرد.

۹. اگر کارت به‌درستی نصب شده باشد باید صدای کلیک قفل ایمنی شنیده شود.

۱۰. گیره‌ قلاب شکل نگهدارنده‌ پشت کارت گرافیک را ببندید تا کارت گرافیک به بدنه‌ مادربرد محکم شود.

۱۱. کابل‌های کارت گرافیکی را به آن وصل کنید.

۱۲. در پایان صفحه‌‌ی کناری کیس کامپیوتر را ببندید.

تنها کاری که باقی مانده است متصل کردن کابل‌های نمایشگر به پشت کیس است که ممکن است بسته به نوع درگاه، یکی از انواع HDMI، DVI یا VGA باشد. حالا دکمه‌ی پاور را روشن کنید و اجازه دهید تا ویندوز کامپیوتر بالا بیاید. اگر سیستم روشن نشد یا سیگنالی به نمایشگر نمی‌رسد، دوباره کابل‌های متصل شده در داخل و پشت کیس کامپیوتر را بررسی کنید و مطمئن شوید که کارت گرافیکی به‌درستی در جایش قرار گرفته‌است.

نصب درایورهای کارت گرافیک جدید

باید توجه داشته باشید که انجام کارهای گرافیکی سنگین و فشرده (به‌عنوان مثال بازی‌های کامپیوتری) به ارتباط بهینه‌ی نرم‌افزار و سیستم‌عامل با کارت گرافیک نیاز دارد و به همین دلیل نصب درایورهای کارت گرافیک ضروری است.